Monthly Archives

november 2013

DIY

Autumn Roses Dress!

Afgelopen vrijdag, naaidate met o.a. zij en zij! Samen gingen we voor het feestjurk “Autumn Roses” uit de allerlaatste Ottobre voor klein mannen! Het tetterende aspect van de dag maakte de naaidate extra leuk. Dames, ik kijk al uit naar de volgende date! 
Toen ik huiswaarts trok, had ik een bijna afgewerkt bovenstukje! Omdat we vandaag naar een feestje moeten van een vriendinnetje van Axelle wou ik het jurkje absoluut gisterenavond afwerken! 
Het in elkaar zetten ging als vanzelf. Het rimpelen (nieuw voor mij) was in no time in orde. De blinde rits… Die is blind maar daar heb ik even op gezweet. Mijn nieuwe machine pakt mijn universele blinde naaivoet niet dus prutserij… Maar goede prutserij want ze is blind! Op mijn to-do-lijst: een blinde-rits-voet kopen voor mijn Pfaffmachine! 
Voor mensen die het jurkje ook willen maken: neem iets meer stof voor de zoom dan aangegeven. Dat maakt dat je het jurkje mooier kan afwerken! Deed ik dus niet… 
Het model was deze morgen duidelijk in haar nopjes… 
Foto’s nemen van een rustig kind was in dit geval niet mogelijk… Maar is ze niet om op te eten? Kleedje nog een beetje te groot maar dan kan ze het lang dragen! 
Mevrouwtje draait nog steeds niet volledig. Tot haar grote frustratie soms. Deze morgen kon het echter de pret niet bederven. En met een beetje hulp, gaat ze toch de juiste richting uit… 
Mama, nu is het genoeg met foto’s trekken!
Personal

Niet voor de gevoelige kijker…

Gisteren sneeuw. Start van een horrorwinter? 
Ik gruwel, sowieso…
Bijna panisch moet ik terug denken aan de laatste sneeuwdagen in het voorjaar.
Net geen 20 weken was ik… En boem patat deed ik…
Serieus boem patat…
Luxatie en zware, complexe enkelbreuk
Antwoorden zoals “mevrouw, ik studeerde niet voor niks 14 jaar” mocht ik aanhoren in een of ander Limburgs ziekenhuis.
Zondagdienst, spoedarts… Nul procent empathie voor een zwangere vrouw…

Uit “luiigheid” of uit gebrek aan kennis?!? liet dezelfde onsympathieke man mij ingipsen… 
Met luxatie en al… Zo verstuurd als een postpakketje naar UZ Gent
UZ Gent, niet op de hoogte van mijn komst… 
Maar hier lieve, empathische dokters en verplegers… 
Begrip voor mijn zorgen over mijn ongeboren kind.
Begrip voor de vreselijke pijnen die ik gewoon moet doorstaan…  Zwanger he…
Misnoegd over de luxatie… Die moest in Limburg gereduceerd zijn… 
UZ Gent doet wat moet…
Ik moet slikken, bekomen, huilen, kotsen, vrezen… Gek worden…
Slapeloze nacht… Angst voor de komende operatie…
25 februari… Na meer dan 24 uur niet eten (wat lang is voor een zwangere vrouw) operatie…
Naalden in mijn lijf… Iets met plaatselijke verdoving/pijnstilling… 
En dan weg: even geen zorgen, even geen pijn…

Met dit als resultaat:

Begrijpt u mij, als ik zeg dat ik nu gruwel bij elk vlokje sneeuw dat valt?

Personal

Nick Cave and The Bad Seeds

Gisteren
Lotto Arena
Antwerpen
Nick Cave and The Bad Seeds
Omverblazend
Wat een man
Wat een band
Heerlijk
🙂
Ondertussen blijf ik bezig
Droom
Naaien
Kerstmarkt
Werk
Mommy & Me

Razend snel…

Tijd… Tijd die vliegt… Razend snel! 
Afgelopen weekend, pauze… Geen computergedoe met ondernemingsplannen enzo. Wel De Vitrine in Brugge. Veel te druk maar het leverde mij wel enkele mooie stofjes op en de Ottobre voor komende winter! 
Tussen al dat volk vond ik ook haar. Ik wist dat zij er zou zijn. En benieuwd zoals ik was wou ik haar wel eens ontmoeten. “Mijn schop onder mijn kont.” Ontmoeting één, geslaagd! Meerval datte? Graag!
Verder geniet ik ten volle van kleine piep! Januari komt dichterbij. Werkhervatting den tweede… Pijn gaat dat doen. Niet meer altijd bij haar. Niet meer altijd als eerste dat nieuwe zien… Dju toch, dat gaat niet wijs zijn… 
Madam gaat alvast binnenkort draaien. We kijken er naar uit want nu is zij soms een beetje kwaad omdat het nog niet gaat. En vertellen, doet ze meer en meer! Zalig!