Monthly Archives

december 2014

DIY,Uncategorized

DIY: een Janneke voor Axelle!

U gelooft het misschien niet maar er wordt hier nog steeds veel genaaid! 
Tijd dus om jullie een blik te laten werpen op een creatie waar ik zelf behoorlijk blij mee ben: een Janneke voor Axelle! Dat moest er wel eens van komen. 
Dit prachtig en super eenvoudig te maken patroontje, dat bovendien gratis te verkrijgen is, zat al een tijdje  in mijn gedachten. 

Op een avond ging ik aan de slag en enkele uurtjes later rolde het resultaat al van onder mijn naaimachine. Dat is nu zo een zes weken, gok ik, geleden. Foto’s nemen lukt hier tegenwoordig niet goed. Alleen al daarom mag het hier terug zomer zijn… Of lente, dat is ook al goed! 
Een afgewerkt cutie exemplaar want zeg nu zelf, het stofje is zo schattig. Dat in combi met dochterlief doet me smelten…

Om het lieflijke jurkje wat stoerder te maken werkte ik met een zichtbare rits i.p.v. een blinde rits. Een leuk extra detail.

En het kind speelde voor model op een dag dat ze nog steeds hoge koorts maakt en last heeft van een zware oorontsteking! Vandaar hier en daar een beetje een sip gezichtje!

En nu ben ik vooral razend benieuwd als jullie haar een even grote cutie-pie vinden als ik? 😉 

Stof: Kitties bij Diesellove 
Patroon: Janneke bij Sisko by Mieke 

Personal

Is politiek het probleem?

Tegenwoordig wordt het hier meer een blog over mijn standpunten, het moederschap etc. dan een naaiblog. De waarheid ligt ergens tussenin. Het weer (en het jaargetij)  zorgt ervoor dat mijn naaisels amper gefotografeerd raken. Op een dag mag u dus terug een overvloed aan naaisel-berichten verwachten, zo erg zelfs dat je zal denken dat het spam is!
Tot die tijd neem ik wat meer ruimte om over persoonlijke gedachten te spreken. 
Ik kan het niet laten.
Ik denk zelfs dat ik gewoon niet anders kan… 
De afgelopen weken zie ik steeds vaker pro’s en contra’s opduiken rond het stakingsgebeuren. De ene opmerking errond al constructiever dan de andere. Op Facebook probeer ik op dit thema niet snel te reageren maar afgelopen dagen werd ik toch verleid tot reactie. Ik raak gechoqueerd van hoe we met zen allen omgaan met deze situatie. 

I explain myself… 
Eénieder heeft recht op een eigen mening, toch zeker in dit democratisch land. 
Eénieder heeft dus recht om te staken of te werken. 
Dat de ene akkoord is met de regering en de andere niet is een realiteit die perfect normaal is. 
We denken nu éénmaal niet hetzelfde, zijn niet hetzelfde en uiteindelijk maar goed ook.
Los van alle politieke toestanden voel ik zelf een prangende behoefte aan verandering: meer tijd en  ruimte voor de dingen die er toe doen. Na onze reis naar Thailand ontstond in mijn binnenste een wrang gevoel, dat gevoel zit er nog steeds en elke dag wordt het bevestigd. 
Politiek en politieke discussies zullen het niet snel oplossen. Politiek zit er voor een keer voor niets tussen. Maar het wrange gevoel dat onze maatschappij bij mij soms oproept beïnvloedt het dagdagelijkse gebeuren, en dus ook de politiek. 
Hoe ik het echter draai of keer, ik leef in deze maatschappij, in dit land en dien dus zelf uit dat wrange gevoel te raken. Dat doen ik deels door een forum te vinden op deze blog en de daarbijbehorende hartverwarmende reacties, me te omringen met mensen die warmte bij me op roepen en zelf op een respectvolle manier in het leven te staan. 
Dat ik fouten maak? Zeker.
Dat ik eruit leer? Ik hoop het. 
Maar het zal u niet verbazen als ik u zeg dat ik verbolgen ben over hoe we omgaan met stakingen, politiek, werklozen, migranten, psychiatrische patiënten, ouderen, zieken etc. De huidige stakingen zijn een perfect voorbeeld om mijn gevoel toe te lichten.In alle kampen, voor- en tegenstanders, worden er dingen gedaan die niet koosjer zijn. En waar ik dus gechoqueerd van ben. 
Met verschrikking stond ik letterlijk zelf te kijken naar de relzoekers op de nationale betoging te Brussel. Even verschrikt was ik echter ook toen ik merkte dat alle aandacht naar deze hooligans ging en niet naar de 119900 andere, vredige betogers.
Tot op de dag van vandaag blijft men trouwens terugkijken naar die 100 man, die ongelooflijk slechts deed. Nog erger zelfs, wanneer men campagnes maakt tegen het staken gebruikt men foto’s van die relschoppers. Wat zegt dat dan over ons? 
De discussies die ontstaan rond dit thema gebeuren evenmin vredevol. Regelmatig lees ik scheldberichten, wederom bij beide partijen. 
Zo gaan wij dus met elkaar om in een ‘beschaafd’ land. De hele regeringstoestand legt bloot wat ons echte probleem is. En helaas, zij kan het zelf niet oplossen: niet met de duizendste besparingsmaatregel, een nieuwe belasting en/of gasboete. En wanneer er straks weer een andere regering komt zal die dat evenmin doen. Zo wordt mijn vraag in het onderwerp onmiddellijk beantwoord. Het is niet het probleem, maar ook niet de oplossing…
Het is aan het volk, 
het is aan ons! 
En, wat denkt u over dit alles? 
Een eerlijke mening wordt geapprecieerd, welke dat dan ook mag zijn!
Personal

Een top 10 van 2014

December staat gelijk aan het maken van lijstjes.

Lijstjes over cadeautjes, lijstjes over wat er nog gebeuren moet, goede-voornemens-lijstjes en top-10-lijstjes. 
Hoe dan ook? Lijstjes maken vind ik best leuk, deze tijd van het jaar. Ik start met een top-10-lijstjes. 

Niet zomaar een top 10, neen een top 10 over de best gelezen blog-berichten volgens de statistieken. Net zoals vorig jaar vind ik terugduiken in de oude tijd heerlijk. Wie houdt daar nu niet van? De ouwerds op de blog verdienen namelijk net zoveel aandacht of al het nieuwe… 
`
Hier gaan we… 
Op nummer één, duidelijk, de tutorial van de giraf. Waarom dat beest zoveel succes heeft, ik heb er het raden naar maar dit jaar werd het 3750 keer aangeklikt. En ook op Pinterest is ie populair. Maakte je een giraf aan de hand van deze tutorial? Laat je deze curieuze madam dan even zien wat het resultaat is geworden… 😉 
Plaats twee gaat naar mijn allereerste Birdy Blouse. Gemaakt op basis van een eenvoudig patroon. Wordt blijkbaar door iedereen gesmaakt! 

Het verbaast me niet dat mijn herfstkleed op nummer 3 eindigt en strak gevolgd wordt door mijn versie van de ‘June Dress‘. Twee jurken uit mijn geliefd blad ‘La Maison Victor’ met veel liefde gemaakt, met veel passie al gedragen.
Blogbericht nummer 5 is ook een creatie uit dat geliefde blad: de ‘Sunny Pants‘. Het patroon was een enorm succes, niet alleen hier maar over geheel naaiend Vlaanderen. 
Mijn allerliefste blogvriendin Lobke schreef dit najaar ook een post die onmiddellijk in de top 10 staat. Haar DIY over de cirkelsjaal was niet alleen hier een hit, ook op pinterest is deze een toppertje. Net zoals mijn laatste feestjurk! Gemaakt in scubastof, ultrahoog draagcomfort, bijgevolg een terecht op plaats 7. 
Nummer 8 gereserveerd voor mijn tweede versie van de ‘Sunny Pants.’ Ondertussen is die versie echter achtergebleven in Thailand wegens een ongelukkige scheur in de broek… 😉 
En omdat we dan toch in herhaling vallen, de voorlaatste plaats gaat naar nog een ‘La Maison Victor’-creatie: een combinatie van de ‘Roxie legging’ en de ‘Harlequin.’ 
Als afsluiter van de lijst komt mijn ‘Maxi Skirt‘. Het doet me terugdenken aan een heerlijk weekend dat ik zo nog eens zou willen overdoen. 
En zo eindigt de top 10 van de best gelezen blogberichten. Een schoon lijstje waarin duidelijk opvalt dat creaties voor mezelf gesmaakt wordt door jullie. Volgend jaar zeker meer van dat, alhoewel… voor little cutiepie mag er wel eens wat meer genaaid worden! 
Ook zin om mee te doen? Het is simpel: check je statistieken, giet het in een blogbericht en laat het hier weten… Of zoek een ander thema om in lijstjesvorm te gieten. Hier volgen er zeker nog…  ;-) 
Uncategorized

Novembermomenten

Liefste November,

Omdat ik stilstaan bij je broertje Oktober heel erg plezant vond, doe ik het met evenveel plezier met jouw! Graag zet ik nog even mijn favorieten van afgelopen maand op een rijtje. November je bracht veel leuks maar evenzeer veel moeilijke momenten. 

Favoriete bezigheid:

Hoe kan het anders dan dat ik zeg op reis gaan? Duitsland was heerlijk: heel veel familietijd, veel slaap, lekker eten en drinken. Wat kan een mens zich nog meer wensen? De digital detox die eraan gekoppeld was, was bijzonder verrijkend. 
Verder vond ik het erg aangenaam om naar de boekenborrel van Griet te trekken. Niet alleen kon ik haar feliciteren met haar prachtige boek, ik zag ook nog eens heel wat blogvriendinnen terug! 
Favoriete Liesellove-blogpost: 
Voor mezelf moet dat absoluut het bericht over mijn ‘Digital Detox’ zijn. Deze ging gepaard met enkele daagjes Duitsland en ik genoot daar zo hard van. Bovendien ben ik trots op mijn tijdelijke internet-stop. Volgens de statistieken lazen jullie alvast het liefst het bericht over mijn nieuwste feestkleed. Een exemplaar dat hier vaak gedragen wordt. 
Favoriet naaisel: 
Mijn meest favoriete naaisel is het Janneke voor Axelle maar deze staat nog op de blogagenda. 😉 

Favoriete aankoop: 
Simpelweg mijn nieuwe iPhone! Ik twijfelde lang over de 6 maar ik ben er mega content van. 

Favoriet tv-programma: 
Tv werd hier niet veel bekeken. We waren of op reis of in het ziekenhuis met een zieke Axelle… 
Favoriet gerecht: 
Deze maand werd een maand van eten op restaurant, snel-klaar-eten of mama-eten. Geen culinaire hoogstaanders waar ik nog van weet. Laat ons zeggen dat het ziekenhuis-eten alvast onderaan het lijstje staat. 
Favoriet uitstapje met de kids:
Dat moet onze reis naar Duitsland zijn geweest. Het continue relax samen zijn met man en kind was heerlijk. 
Favoriet moedermoment: 
Het moment dat Axelle uit het ziekenhuis mocht na de invasie van RSV. Een opluchting… Een goeie week later zitten we echter alweer in hetzelfde straatje en slaat RSV opnieuw toe… We hopen dat deze keer een ziekenhuisopname niet nodig zal zijn. 
Favoriete me-time:

Een uitstapje naar Parijs met vriendinnen deed me bijzonder veel deugd. Heerlijk slenteren door de straten van Parijs in goed gezelschap, ’s avond keuvelen bij een glaasje wij en ’s morgens op het gemak ontbijten… Wat wil een moeder nog meer als me-time? 😉

December moet een feestmaand worden: Sinterklaas, mijn verjaardag en natuurlijk Kerstmis… Benieuwd wat jij brengen zal…

Ook zin om mee te doen? Neem dan ook deze lijst over op je blog en deel je link bij reacties of/en bij haarof laat mij gewoon weten wat jouw favorieten van de maand waren. 
November, je zette mijn wereld op zijn kop. Veel plezier en genot maar anderzijds veel bezorgdheden, ziektekiemen en moeilijke momenten… 
Personal

Worsteling met jezelf…

Wat is dat toch met de mensheid? 
Of moet ik zeggen: wat is dat toch met mij? 
Gisteren kon u lezen over mijn blogdip. Ik besefte dat ik te veel bezig was met moeten, te weinig met wat ik leuk vind aan de blog. Toch moet een ander er mij op wijzen dat als ik ‘vrij’ wil zijn in mijn blog en vooral in mijn gevoel errond ik dus ook niet moet vragen wat jullie graag lezen… 
De opmerking van Barbara vond ik daarin bijzonder verrijkend. “Blijf maar gewoon jezelf.” 
Gecharmeerd bij het lezen, maar anderzijds…. 
Het eeuwige monster in mijn hoofd die opduikt en zegt: “Is jezelf zijn wel goed genoeg?” Misschien kan ik het nog extremer stellen: “Jezelf zijn, dat zal zeker niet goed zijn!!!”
Al zijn er ondertussen meer dan 1000 lezers, wordt er vaak gretig gereageerd en bracht blogland mij een hoop nieuwe contacten en vriendinnen op… toch is er dat ene moment dat ik het denk. “Nope, ik ben niet goed genoeg.” 
“Blijf maar gewoon jezelf.”
Het is een eenvoudig zinnetje, een minder eenvoudige opdracht.
Een opdracht waar ik lang mee worstel… 
Als ik mijn ogen sluit voel ik zo de ellende en het verdriet terug, die ik op school soms kende. In het lager onderwijs werd een leerstoornis vastgesteld. Dat gebeurde pas nadat ik al 100 keer was uitgelachen met mijn spellingsfouten en de juf na een dictee Nederlands voor de hele klas zei: “0,5/10 Lieselot, dat kan toch niet. Ben jij doof ofzo?” Ook al zorgde dat laatste voor allerlei onderzoeken en uiteindelijk voor therapie, het is een pijnlijk moment dat ik me tot op de dag van vandaag nog steeds levendig kan voorstellen. 
Het middelbaar werd niet beter. Zoals wel meer pubers rebelleerde ik hard. Toen er daarna meer rust in mijn hoofd kwam en gemotiveerd was om aan mijn droomcarrière te werken, besloot een pestkop in het laatste jaar mij als ‘slachtoffer’ uit te kiezen. Slachtoffer is relatief: ik was het enige meisje in de klas… erg zoeken moest hij dus niet doen. 
Uiteindelijk was ik zelf sterk genoeg om het aan te kaarten op school. De vele vernederingen bespaar ik u.  Mijnheer de pestkop werd geschorst maar daarmee verdween ook de communicatie in mijn klas. Ik was “not done”, “een klikker” en kon dus maar beter genegeerd worden… Jaren later hoorde ik van die negeerders dat het uit angst was en ik eigenlijk gelijk had. 
Maar in die periode ging mijn zelfvertrouwen compleet aan diggelen. Ik weet niet wat het ergste was: het maandenlang pesten of het voor dood genegeerd worden… 
Het antwoord weet ik tot op de dag van vandaag nog steeds niet. 
Wel kan ik u vertellen dat erna mijn zelfvertrouwen nul komma nul was en de paranoia en het wantrouwen naar de ander groot was. Dat gevoel is langzaam gesleten naarmate ik verder studeerde. Maar pas toen ik tijdens mijn beginnende werkcarrière ging spreken bij een psycholoog, kon ik dat wantrouwend gevoel helemaal achter mij laten.
Horen dat je jezelf mag zijn is dus fijn en onderdrukt het monster dat hier soms opduikt uiteindelijk. Het zo letterlijk horen doet deugd. Het laat toe te schrijven over een broze kant van mijn leven waar ik uiteindelijk niet zo graag aan terug denk. En het is hartverwarmend om te merken dat mijn eerlijke kijk geapprecieerd wordt. 
Jezelf zijn…

Bedankt om me erop te wijzen gewoon maar mezelf te zijn!