Monthly Archives

maart 2015

Uncategorized

Als de roze wolk niet zo roze is…

Geen nood,
wat de titel ook doet vermoeden,
het gaat goed hier.
Maar het is wel eventjes anders geweest.

In tegenstelling tot de komst van Axelle was ik de eerste drie maand niet opgetogen.
Bij de ontdekking van het nieuws wel.
Maar snel kwamen de eerste zorgen door de bloedingen.

Wat mogelijks nog erger was?
De hormonen.
Ze namen een loopje met me.
Lieten al mijn vrolijkheid teniet gaan.
Tot op het punt dat ik alleen nog maar kon janken.

Gelukkig was er een man,
die me zei: ‘Het is je zwangerschap.’
Ook al bleef ik me radeloos en verloren voelen, ik vertrouwde op hem.
Hij liet me toe me compleet in een cocon te hullen.
Ik verdween van de wereld.

Ging werken, kwam thuis en sliep.
Niks van alles wat ik leuk vond, vond ik nog leuk.
Verschrikkelijk.
Ik dacht dat het nooit voorbij zou gaan.

In mijn hoofd drastische beslissingen.
Kappen met alles.
Want als ik iets niet met passie kan doen, doe ik het liever niet.
Wederom de man die zei: het is je zwangerschap!
Hij nam alles over van me, en dat naast zijn fulltime job.

Dat cocongedoe deed me goed.
De liefde van mijn man nog veel meer!
Want het donkere werd langzaam terug roze.
De rust in mijn hoofd keerde terug.

Ik ben terug, de goesting ook. 
Goesting om te naaien, creatief te zijn, nieuwe stoffen te zoeken en marktjes te doen. 
Maar vooral goesting om terug mama, partner en vriend te zijn. 

DIY

Playtime!!!

Op slag verliefd was ik. Een zomers jurkje voor kleine uk zag ik dan ook onmiddellijk voor me.
Het duurde nog even voor het effectief genaaid werd. 
Maar nu ik me steeds beter voel en steeds meer tijd heb, begint de naaimachine hier weer dienst te doen! 
’t Jurkje vraagt niet veel woorden. Het is wederom de basisversie van de Tinny Dress van StraightGrain. Het model is perfect voor Axelle dus waarom een winning team veranderen, nietwaar? 

Voor deze foto’s geen schoentjes, truitjes of andere accessoires. Gewoon haar schattige zelve… 🙂 Tegenwoordig werkt ze trouwens vlotter mee, dus ook dat is mooi meegenomen! 

Het beleg werkte ik af met een eenvoudig, rood vichy-stofje. De blinde rits is blind en ik voorzag een doorlopende print en al. Eerlijk? Ik heb er even op gezweet, serieus gezweet zelfs. Even dacht ik dat dit jurkje nooit de eindmeet ging halen. Maar opgeven staat niet in mijn woordenboek… 

Dit wordt een toppertje deze zomer, dat weet ik nu al!

Stof:
Patroon: Tinny Dress – StraightGrain
Mommy & Me,Personal

Groot nieuws!

Afgelopen maanden was het hier stil en daar was één goeie reden voor: baby twee die op komst is. De eerste maanden waren geen rozengeur en maneschijn, integendeel. Elke dag misselijk voor tien, vermoeidheid x 100 en ongerustheid. 
Kort na de vreugde van een nieuwe zwangerschap, kwamen er bloedingen. Elke dag opnieuw, weken aan een stuk. Bezorgdheid en angst namen mijn leven over. Gelukkig heb ik een erg lieve gynaecoloog die me enkele keren extra onderzocht en me uiteindelijk geruststelling kon bieden. Blijkbaar is dat helemaal niet zo abnormaal. Wanneer het nu nog eens de kop opsteekt is er geen angst meer, enkel eventjes een vreemd gevoel. Doc verzekerde ons: de baby groeit perfect!
En dan zijn er ook nog de hormonen… De hormonen in combinatie met die zorgen, lei(ij)den tot extreme gevoelens waarbij ik soms dacht ‘Word ik nu depressief?” Huilbui na huilbui gingen voorbij en wat deed ik? De tijd verslapen, wat niet zo moeilijk is gezien de dodelijke vermoeidheid. 
We deden het overal wat kalmer aan, hier, op de webshop en in vriendjesland. Maar depressieve gevoelens maakten plaats voor vreugde en brengen ons bij de dag van vandaag, dat de hele wereld het weten mag en de schrik plaats heeft gemaakt voor het gevoel ‘Ik ben zwanger en iedereen mag het weten.’ 😉 

DIY

Laat de lente maar komen…

Vorige week kondigde zich de eerste lentedag aan. Ik kon alleen denken: die lentejas moet nu af! Ik startte er tijden geleden aan in de naailes maar vond het welletjes geweest. Vrijdagmorgen werkte ik de jas af, een Jackie natuurlijk. 

Dankzij de mooie dagen en een betere gezondheid van kleine uk, toon ik hem nu al en hoeft u geen maanden te wachten op het resultaat! Bereid u voor op een overdaad aan foto’s maar tja, I love it! 😉

Deze keer ging ik voor een extra accent op de mouwen en eentje op de rug. De paspel maakte ik zelf met het stofje van de voering. Eerste keer dat ik dat deed maar o wat een makkie…

De sluitingen maakte ik met, jawel, kamsnaps. Niet dat ik geen knoopsgaten wou maken maar ik wou iets heel eenvoudigs en dat zat er bij mijn knopen niet bij. Ik laat de jas bovendien niet sluiten vanaf boven, maar liet wat ruimte om de kraag wat extra ‘swoeng” te geven. 
Het kind vindt het allemaal ok en trekt met plezier dit manteltje aan. Het zit haar als gegoten. Ook de maat is perfect. Al ziet het er naar uit dat ik voor de nazomer nog eentje zal moeten maken. Maar ah, dat doen we toch met veel plezier!
De buitenstof is in kobaltblauwe gabardine, voor de voering gebruikte ik een vrolijk katoentje

Voor mij een heel geslaagd project en daarmee is de naaigoesting helemaal terug, al is er momenteel nog steeds minder tijd dan normaal om te naaien. Maar het volgend project ligt al op de naaitafel maar pas in mei krijgen jullie dat te zien! 😉

Stoffen:
– Buitenstof: Gabardine Kobalt bij Liesellove
– Voering: Chinoiserie Chic Paradise White bij Liesellove
DIY

Een ‘Jackie’ in de spotlights!

Hoera! De naaimachine staat hier niet meer te bestoffen. Ze werd in gang gezet naar aanleiding van een workshop bij Zonen 09. En daar kreeg ik terug ongelooflijk veel goesting om te naaien. Weliswaar met beperkte naaitijd nog want de dochter blijft sukkelen met haar gezondheid. 
Voor ik het nieuwe schoons toon, wil ik de laatste winterstukken nog tonen. Gigantisch na datum maar daarom niet minder content van het geproduceerde! 
Vorig jaar in november, naaide ik op een avond of 2 kleine uk haar winterjas. Ik gebruikte wat extra naadwaarde gezien de dikkere stoffen. Achteraf gezien was dit niet nodig maar nu zal ze twee seizoenen deugd hebben van haar jas! 
De jas wordt hier dagelijks gedragen en toch raakte hij maar niet gefotografeerd. Bij het brengen en halen naar de crèche was het meestal nog donker en op mooie momenten was Axelle eigenlijk altijd ziek. Foto’s nemen leek gewoon nooit een optie…
Maar we zijn wel content van de jas. Wederom een Jackie (die nu in zomerversie op de naaitafel ligt), gevoerd met heerlijke warme fleece. De buitenstof is een wolleke waar ik op slag verliefd op was. 

Bij deze kan ik binnenkort bloggen over nieuw lente- en zomergerief. Officieel ook meteen het einde van de blogstilte hier, of daar hopen we toch op! 😉