Monthly Archives

oktober 2015

DIY

Simpel A-lijntje

Soms, heel soms, heb ik zin in bandwerk, dan knip ik in één keer eenzelfde project in verschillende stofjes. Komt perfect uit. Axelle deed weer aan groeischeuterij waardoor haar kast terug wat uitbreiding verdiende. ’t Is nog steeds niet zo dat ze in haar blootje zal moeten rondlopen maar ah, deze moeder houdt van een goed gevulde en gevarieerde kast voor haar dochter. 
Bandwerk dus! Vijf a-lijnrokjes waarvan ik u vandaag al eentje toon. Axelle had niet zoveel zin om te poseren en wou eigenlijk alleen maar noten eten bij papa. De rest, dat komt nog wel een keer. 

Foto’s werden gemaakt met de grootste omkoperij die er maar bestaat: snoep en de belofte dat ze erna noten kreeg! Middenin de fotoshoot liep ze trouwens terug naar binnen om die noten op te eisen. 

Ik ben verliefd op dit stofje van Free Spirit. Bijzonder mooie kleuren gecombineerd met een stoere tijger. Het patroon van de stof zelf doet mij denken aan handwerk, de kruisjessteek ofzo. 

Het goed getrainde oog merkt misschien ook op dat Axelle haar haartjes geknipt zijn. Nu kort (allé of nog korter) in de hoop dat ze op een dag ook een mooie bos lange haartjes heeft. En de laatste foto… tjah, dat snoetje moest ik hier gewoon even delen! 
Schoentjes van Mannela de Juan bij Aap Noot Mies 
Kniekousen bij Kousen & Karton  
Mommy & Me,Personal

I can’t get no sleep…

Contradictie ten top, blog ik eerst over doorslapen, ga ik nu een potje zagen over niet slapen. Ik hoor denken ‘I told you so.’ Van dat told you so is er echter niks aan. ’t Ligt niet aan de kinders dat slecht slapen. Sinds de eerste nacht van 8 uur slaap blijft Baptiste er voor gaan. Axelle die blijft de grootste slaapkop ter wereld.  
’t Moeilijk slapen begon al voor de bevalling. ’s Nachts kon ik tijdens mijn zwangerschap vaak de slaap niet vatten of werd ik 100 keer per nacht wakker: kleine blaas, maagzuur en nog zo van die toestanden lagen aan de basis van dat slaapprobleem. 
Eens kind 2 het levenslicht zag dacht ik wat meer comfortabele slaapjes te hebben. Ik weet een baby en slapen dat gaat niet goed samen maar meeslapen met je kind kan toch zo een deugd doen, niet? Eén voorwaarde om daarvan te kunnen genieten: je moet effectief meeslapen. 
Probleem ten huize Liesellove, groot probleem. Sinds dag 1 van zijn geboorte schakelde ik over op een waakmodus.  ’s Nachts, wanneer mijnheertje ongeveer een uur of 8 slaapt, check ik honderd keer als hij effectief slaapt of spring ik recht als hij een geluidje maakt. 
Ik dacht, dat betert wel, maar ondertussen, vijf weken na zijn geboorte blijf ik onrustig. Mijn lijf is moe, snakt naar rust maar vindt het niet. Op een dag komt het terug, tot dan verander ik iedere dag een beetje meer in een wandelende zombie. 
Dat wandelende zombie zijn vertaalt zich in een extreme vergeetachtigheid, midden in mijn zin niet meer weten wat ik wou zeggen, extreem snoepen en een lichtelijke ontvlambaarheid. Maar hé, op een dag komt dat allemaal terug goed! 
Mommy & Me

Hoe ik een baby van vier weken train.

In mijn vorig mama-bericht liet ik het woord trainen vallen. Het prikkelde de verbeelding. Maar hoe zit dat nu met dat trainen? En kan je dan werkelijk een baby van vier weken oud trainen? 
Het voordel bij een tweede is dat je zoveel meer bagage hebt als moeder, sneller afwijkende zaken ontdekt. Net zoals zijn zus is onze kleine man ‘gezegend’ met verborgen reflux, een verschrikkelijkheid als u het mij vraagt. Veel sneller dan bij zus ging dat lichtje branden… 
’t Kind kreeg plots een onverzadigbare honger, zo leek het toch. Ik dacht eerst aan de groeispurt die zich op een dag of 10 aankondigt. Maar ’t ging niet over. Integendeel, het leek wel alsof hij 24 uur per dag kon/wou eten. 
Ons lokaal Kind & Gezin kantoor maakte even snel als wij de link bij het horen van dit verhaal.  Het is daar dat het woordje trainen gesitueerd moet worden. Ik kreeg de raad van de liefste-Kind-&-Gezin-verpleegsters-ooit hem een tutje aan te bieden om ze kleine Baptiste beter te leren kennen. 
Bij honger laat hij zich niet sussen door een tut, bij de drang naar het verzachten van de pijn wel (wat voor veel refluxkinderen typisch is). En zo kwamen wij erg snel in een ‘structuur’ terecht.  Velen zullen dit misschien omstreden vinden maar hier was het opluchting… 
Door deze simpele ingreep slaagden we erin de tijd tussen zijn voedingen te vergroten, en vooral meer rust te bieden aan kleine man. Na enkele dagen, en nog enkele andere reflux-ingrepen (half uur rechtop na het voeden, bedje omhoog, consultatie osteopaat, veel buiklig overdag, …) nam de continue vraag naar voeding af. Zijn comfort nam toe, te merken door minder pijn-huilbuien. Als moeder ben je dan alleen maar blij… 
Dat er gezegd wordt dat het beter is bij reflux kleine voedingen te geven, met minder tijd tussen en de maag laten rusten passé is… tjah, dan kan ik alleen maar zeggen dat dit hier niet marcheert, integendeel. Veel kleine voedingen na elkaar creëert meer pijn, meer huilbuien en nog minder slaap voor kleine man.
Je moedergevoel volgen lijkt mij dus het meeste aangewezen want ons instinct leert ons zaken die we niet uit de boekjes of de wetenschap kunnen halen. 
En dan dat doorslapen hé… 
’t Is simpel: het kind is overdag vele uren wakker, wat ik wel vaker hoor bij reflux-kinderen. Gezien een kleine baby naast eten ook veel slaap nodig heeft, moet ook mijn kleine man op een bepaald moment zich gewonnen geven. En hier is dat ’s nachts… Ondertussen 7 a 8 uur aan een stuk. 
Ik ben blij met dat doorslapen maar net zoals toen nuanceer ik, want hé ik heb een kind met reflux dat vaak afziet van de pijn en soms ontroostbaar is. Met alle plezier van de wereld zou ik liever wat minder slapen als dit kon betekenen dat hij geen last heeft van reflux. Maar de situatie is wat hij is, dus ik ben blij en blijf het nog graag van de daken schreeuwen dat het kind ’s nachts slaapt. 
Dus hoe ik een baby van vier weken train
Ik omring mijn kind met veel liefde en warmte en probeer hem gewoon te begrijpen, met vallen en opstaan. De combinatie van zijn ritme en mijn moedergevoel zorgen, net zoals bij elke andere moeder, dat ons leven op dit moment zo geregeld is. 
Hij kapitein van het schip, 
Ik eerste stuurman. 
DIY

Sweet like a strawberry (KCW #2 – Fall 2015)

Dat broekengedoe, dat bevalt me eigenlijk wel. Binnenkort gaan we namelijk op reis en dan is een broek om in de bossen te crossen misschien net wat makkelijker dan al die schone jurkjes! Die gaan natuurlijk ook mee in de valies, maar dan ’s avonds voor aan tafel… 😉 
Een nieuwe ‘Mini Hudson Pants’ dus in een stofje dat misschien een beetje zomers aandoet maar hé men vertelde mij altijd dat als je koud hebt, je aan aardbeien moet denken… 

Het broekje vroeg een sober bovenstuk. Aangezien haar kleerkast niet gevuld is met een sober bovenstuk, maakte ik een ‘Julia Sweater’ in zwarte tricot. Die viel echter iets te sober uit. Bijgevolg flockte ik ‘Sweet like a strawberry’ op de sweater en zo kregen we de perfecte speeloutfit…  
Nu rest me enkel nog een berg foto’s te tonen want soms zeggen foto’s gewoon meer dan woorden! 

Haar haartjes, dat is trouwens misérie, zoals je kan zien op de foto’s. Begint het eindelijk te groeien, draait ze er voortdurend met haar handjes in waardoor ze dreadlocks maakt en froezelhaar…

Maar dat zal het kind worst wezen…

Flockfolie – Liesellove
Schoentjes bij La Redoute 
Patroon: Mini Hudson Pants & Julia Sweater
DIY

Tinny Dress (KCW #1 – Fall 2015)

Kids Clothes Week, daar doen we altijd aan mee. Zelfs nu, met een pasgeborene. Toeval wil dat ik enkele dagen voor de start van KCW terug aan de slag ging met de naaimachine. Perfecte timing! Het thema kon mij deze keer echter niet zo inspireren. Maar elke dag een uurtje met naaien bezig zijn, daar maken we geen probleem van. 
Ik ging nog maar eens voor de ‘Tinny Dress’ van Straight Grain en koos een extra dromerig stofje.  Er zijn zoveel leuke details op dat stofje, zoals de zwanen. Hartje daarvoor! 
Het model hield ik simpel, omwille van dat dromerige maar drukke stofje. Als extraatje ging ik voor een paspel. Achteraf gezien weet ik niet als dat een goeie keuze was… 

Het model was behoorlijk goed om te kopen. Bijgevolg deed ze braaf wat ik haar vroeg! Heerlijk, die omkoperij…

Ter variatie gebruikte ik een cirkelrok, daar waar ik anders bijna altijd voor een rimpelloos ga. Axelle ontdekte nog maar net het draaien dus dikke fun met zo een zwierende rok. Al slaagde ik er niet in dat deftig op de foto te krijgen. 

Bovenstaande foto is het beste wat ik van dat zwieren kan tonen. Excuses voor de wazigheid. Op een dag doet ze dat ook perfect al zwierend fotograferen en dan krijgt u dat zeker te zien.

En oh ja dan was er nog de omkoperij…

Stof: Romantic Dreams Poplin bij Liesellove (ook in tricot te verkrijgen) 
Patroon: Tinny Dress bij StraightGrain
Kniekousen bij Kousen & Karton 
Schoentjes Pèpè bij Aap Noot Mies 
Gilet bij JBC