Monthly Archives

november 2015

DIY

Leather Sweater

Het is hier niet altijd even makkelijk, dat konden jullie de laatsten weken al lezen op de blog. Bijzonder veel creatieve uitspattingen vinden er hier dan ook niet plaats. Snelle projectjes, daar moet ik mijn ontspanning uithalen.
Gelukkig bestaan er heel wat toffe projecten die niet al te veel tijd in beslag nemen, zoals de Leather Sweater uit La Maison Victor.
Ik koos voor een effen grijze sweaterstof. De schouderstukjes werden uit dezelfde stof geknipt. Ik gaf ze een extraatje door enkele willekeurige stiksels op de lapjes te naaien. De boorden werkte ik ook af met sweaterstof. Achteraf gezien had ik beter een passend boordstofje gekozen. Haar hoofdje krijg ik maar net door de hals, dus misschien pas ik dat nog wel eens aan…

 

Het weer liet ons niet toe buiten foto’s te nemen, alsook haar gezondheid… Het is nog maar net iets frisser en Axelle is alweer verkouden en klaagt van pijn in haar oortje. Ik houd mijn hart al vast voor deze winter. Duimen maar dat ze deze keer niet weer zoveel ziek is.

 

 

Stof: grijze sweaterstof bij Liesellove
Patroon: Leather Sweater uit La Maison Victor
Applicatie Van ikke bij Veritas
Broekje – H&M
Mommy & Me,Personal

Een diepe dank je wel!

Veel woorden heb ik niet vandaag,
geen gefotografeerde maaksels om te tonen, 
geen visie op de wereld,
geen verhaal over het moederschap,
geen problemen te melden,
noch vooruitgang uit te schreeuwen. 
Enkel, een diepe dank je wel
Dank je voor het luisterende oog,
Dank je voor die virtuele knuffel,
Dank je voor die hartverwarmende reacties,
Dank je om mij moed te geven ook al ziet het even zwart! 
Dank je x 1000!
Personal

I want my skinny jeans back!

Gisteren bereikte ik een absoluut dieptepunt. De verpleegster van Kind & Gezin moet het gemerkt hebben. Bezorgd zei ze: ‘Ik bel je volgende week nog eens op om te horen hoe het gaat.’ 1000 tranen zaten klaar maar werden weggeslikt. 
Ik ben moe, voel me schuldig omdat ik het even niet zo goed red. Baptiste heeft spruw. Het terroriseert hem. Maakt van elk voedingsmoment een strijd. En mama, die raakt uitgeput. Het kind mag dan ’s nachts bijzonder goed slapen, overdag bestaat mijn leven uit voeden en troosten. Ik huil steeds vaker mee, al weet ik dat spruw een tijdelijk probleem is. 1 voordeel: straks kan ik een boek schrijven over hoe omgaan met spruw, wat een andere moeder dan misschien weer kan helpen. 
Maar, dit wordt geen verhaal over spruw, wel over mijn dieptepunt. Ik voel me uitgeput, een slons. Mijn rug volledig verkrampt, mijn wangen rood van de vele tranen die een aanslag plegen op mijn huid. De slapeloosheid is terug want bij elke kik denk ik dat die zal evolueren naar een nieuwe huilbui. 
Op Instagram kreeg ik ongelooflijk lieve reacties, en ook hier kreeg ik al hartverwarmende woorden. Deze morgen stond ik uitgeput op maar strijdvaardig. Ik wil geen slons zijn, wil niet verder varen op de donkere wolk waar ik nu soms op zit. Mij zomaar bij iets neerleggen, dat zit er gewoon niet in. 
Dat ik nog even op mijn tanden moet bijten op vlak van dat voeden en troosten zal ik niet ontkennen. De spruw is hardnekkig maar op een dag raakt dat probleem opgelost. Dan kan ik eindelijk genieten van mijn mannetje die bijzonder rustig van aard is en al een perfect dag-nachtritme ontwikkelde. In tussentijd besliste ik eindelijk te doen wat iedereen al lang tegen me zegt: me-time, zonder schuldgevoel (of dat ga ik toch proberen.) 
Deze avond gieten we dat in de vorm van een workshop, maar verder maakte ik een afspraak met Bodystyling. Als er iets is waar ik nood aan heb, dan is het terug passen in mijn skinny jeans. Dat zal dan ook betekenen dat ik eindelijk nog eens voor mezelf kan shoppen en mijn kast ten gronde kan opruimen en vernieuwen. 
Sinds een goeie twee weken ben ik ook bezig met Weight Watchers en verloor ik al 3,6 kg. Het is niet altijd makkelijk, zeker niet op van die dieptepunt-momenten. Ik ben een emo-eter, chocolade brengt mij troost. 
Het is niet makkelijk een evenwicht te vinden tussen zorgen voor een ander en jezelf. Maar deze morgen besefte ik dat zorgen voor jezelf bijzonder belangrijk is. Voel je jezelf een slons dan gaat dat zorgen voor de ander moeizaam. 
Dus ik neem me-time, werk aan mezelf 
en geloof oprecht dat ik zo binnenkort het evenwicht vind. 
DIY

Bloggers for life: week 2!

Vorige week zag u het op deze blog al, de start van Bloggers for Life! Maar er is meer, veel meer! In week twee stellen weer heel wat fantastische blogsters hun creaties voor en voor een luttele twee euro kan die creatie in de kast van je kind terecht komen, of onder de kerstboom, of… 

Ga snel een kijkje nemen op de desbetreffende blogs… Ik weet alvast waar mijn geld deze week naar toe gaat… 😉 
Mommy & Me,Personal

Tranen om…

Mijn hart huilt, al mijn hele leven lang, alleen nu: elke dag een beetje meer. 
Ik schrijf dit bericht om 23u55 ’s avonds, wachtend op de laatste voeding van Baptiste. Ik snak naar mijn bed maar weet nu al dat het weer een slapeloze nacht wordt. Melding op tv dat er straks nog een persconferentie is. Mijn maag keert om. Welk nieuws sturen ze deze nacht de wereld nog in? Een terrorist gevat? Een aanslag vermeden? Mensenlevens verloren? 
Ik vecht tegen tranen… 
tranen om de mensheid, die elke dag een beetje meer verloren lijkt te gaan
tranen om alle slachtoffers te wereld van gekheid, wreedheid, meedogenloosheid 
tranen om mijn kinderen, die ik grootbrengen moet in een wereld waar steeds minder vrede is
tranen om de warmte en liefde die ik ken
tranen; niet uit angst maar uit puur verdriet. 
Mijn hart bloedt en huilt elke dag een beetje meer.
Oh wereld, wat is er mis met ons?