Monthly Archives

april 2016

Personal

Over een balans vinden en stoppen met schreeuwen…

Social media, ik ben er voor een groot deel mee opgegroeid. Ik vind het gebruik ervan perfect normaal, al is een evenwicht vinden tussen social media en real life voor velen een uitdaging. ’t Zal u niet verbazen als ik je vertel dat ik lid ben van allerlei babbelgroepjes. Ik lees er mee en deel er af en toe mijn mening. Maar ik lees vooral, om mee te zijn met wat er in de moederwereld leeft.

Dat het in zo een groepjes regelmatig gaat over het opvoeden van je kids, over een strenge aanpak of eerder een vrije opvoeding, ’t zal u niet verbazen. Voor mij is het soms een spiegel, eentje die nu en dan trouwens héél confronterend kan zijn. Ik bewonder moeders die resoluut gaan voor een vrije opvoeding. ’t Is niet dat ik naar een dergelijke opvoeding streef, ’t past niet bij mij. Maar toch, ik heb werkelijk geen idee hoe zij het doen en eeuwig kalm lijken te blijven. opvoeden, stop met schreeuwenIk probeer een evenwicht te zoeken. Maar damn god, dat is verdomd moeilijk. Ik zou dan ook zooooo graag een evenwichtige moeder zijn. Soms heb ik geen idee van wat ik doe, soms voel ik me zelfs mega slecht als ik op posts op Facebook lees en mama’s hun reacties daarop. Dan vraag ik me af als ik werkelijk de enige ben met een temperament om u te zeggen, de enige met een kind met een temperament om u tegen te zeggen en de enige die zich niet goed voelt bij vrij opvoeden. (En eigenlijk niet alleen op Facebook.)

Mijn hoofd kan dat allemaal wel relativeren, tuurlijk zijn er nog honderden anderen die een pittig kind hebben, worstelen met moederschap en hun temperament maar toch, mijn hart voelt zich daarin soms alleen. Zeker wanneer je gesprekken hoort over kinderloze mensen die vertellen over dat ze weer hun buur tegen hun kind hoorden roepen en dat dat er toch echt over is. Het enige wat ik dan doe is beschamend zwijgen.

Niet dat ze misschien geen punt hebben, ’t is niet dat ik dat roepen enzo helemaal ok vind. Eerder vind ik het schaamtelijk en probeer ik heel erg hard te voorkomen dat ik het doe. Daarom ook dat ik vorig jaar het boek ‘Stop met schreeuwen’ kocht. Niet dat ik ooit helemaal zal transformeren in een niet-temperament-vol type en helemaal mijn ding vindt in een vrije opvoeding, wel om de ruzies tussen Axelle en mij te doen verminderen en bijgevolg zo haar iets mee te geven voor later, zodat zij niet in hetzelfde schuitje belandt als haar moeder nu…

Het boek liet mij stilstaan bij ons temperament, dat echt wel krak hetzelfde is. Vuurwerk, oh zo vaak. Logisch dat dit vaak leidt toch ruzies en machtsstrijden (nu al, I know). Maar mijn kleine uk, die is nog klein en die kan dat niet veranderen. Mijn taak dus om het beter te laten worden. Hellejob maar niet onmogelijk. Dus ik probeer, met vallen en opstaan…

Waar ik zelf nooit eerder bij stilstond zijn de triggers die mij laten schreeuwen, ongeacht als dat nu terecht of onterecht is. Voor mij zijn ze eigenlijk te herleiden tot ofwel een overprikkeling van mezelf ofwel ruzie met de mannelijke helft van Liesellove. Dat laatste had ik snel door, die overprikkeling is een ander zaak. Vaak ontdek ik het pas als ik al over the top aan het schreeuwen ben. Wat wel is, sinds ik bewuster bezig ben met mijn eigen gedrag schreeuw ik al pakken minder. Maar er is nog werk aan de winkel, en helemaal schreeuw-vrij word ik allicht nooit.

Alvast 10 tips voor mezelf (en voor allen die zich herkennen in mijn verhaal) om wat bewuster met dat schreeuwen om te gaan en vooral, om die moeilijke situaties te doorbreken:

  • Even temperamentvol als ik? Machtsstrijden zijn dagelijks kost? Bezin dan even over de situatie en vraag jezelf af waarom het alleen nog maar moet gaan om ‘Wie gaat er winnen?’ Ik pas dat soms toe en zie daardoor soms in dat verder ruzie maken te belachelijke voor woorden is. Zoals is van in die situaties van ‘Mama, ik wil mijn witte schoenen aan’ en mama denkt ‘Neen, je doet je zwarte aan.’ Zoals in Frozen: “Let it gooooooo.’
  • Af en toe gas terugnemen en mee op de mat gaan zitten om samen te spelen of te tekenen. En neen, ik ben geen moeder die dat de hele dag kan, maar zo eens 10 minuutjes gewoon jij en je kind, dat is voor iedereen goed.
  • Sta regelmatig stil bij moeilijke situaties en waardoor ze precies voor jezelf zo moeilijk te hanteren zijn. Zelfkennis, het begin van alle wijsheid. *schaterlach*
  • Zorg goed voor jezelf: neem af en toe me-time, verzorg je lichaam, eet gezond en ga op tijd slapen. Hoe evident dat ook klinkt, als moeder is dat echt niet zo evident. Maar voel jij je goed, dan voelt meestal de rest van je gezin zich ook goed.
  • Vind je regels, discipline etc. belangrijk? Dat is ok (of dat zeg ik toch tegen mezelf) maar sta af en toe stil bij al je verwachtingen daarrond. Soms is het beter om eens een oogje dicht te knijpen i.p.v. over alles een punt te maken.
  • Ga in de schoenen van je kind staan en probeer na te gaan wat je kind voelt, denkt en verwacht. Spreek daar ook over met je kind.
  • Leg situaties uit aan kinderen en durf spreken vanuit je eigen gevoel.
  • Communiceer met je kinderen vanuit het niveau van je kind. Ga dus op je knieën zitten en maak oog-contact. Jij schreeuwt minder snel en je kind luistert makkelijker.
  • Probeer de moeilijke situatie te doorbreken met bijvoorbeeld humor of de aandacht af te leiden naar een leuke activiteit.
  • Neem ’s avonds nog even de tijd voor het slapengaan om samen te zitten en de dag te overlopen. Hoe klein Axelle ook nog is, op die momenten kom ik eigenlijk het meeste van haar te weten.

Herkennen jullie zich in mijn situatie? Of zijn jullie de eeuwige-kalme-moeders? Passen jullie specifiek tips toe? En voel jij je ook zo een dwaas als je anderen hoort spreken over dat schreeuwen echt niet hoort enzo?

Selfmade

Dolly Plaid #2

Afgelopen week friste ik mijn haak-skills terug op. Dolly is echt wel een beginnersproject al is het wel dadelijk eentje waar je 30 weken zoet mee bent. Ik vermoed dat als hij ooit af is, je zo zal zien waar ik ben begonnen met haken en waar ik geëindigd ben. dolly plaidDe grootste uitdaging vormt momenteel om op gelijkmatige manier te haken, waarmee ik bedoel: altijd even los/hard aantrekken. En oh ja, nog wat beter oefenen op kleurovergangen. Affain, nog tijd genoeg om aan mijn skills te werken. dolly plaid la maison victor

Zoals ik al aangaf mag ik elke week een patroondeel vrijgeven. Dat betekent dat ik zelf elke week een patroondeel voorop zit. Vandaar dat ik al moest werken met kleurovergangen. Ik begrijp alvast waarom mensen zen worden van dat haken. Rustgevend dat dat werkt, niet te doen… Al zal het nog rustgevender zijn als ik de techniek helemaal onder de knie heb. dolly plaidVeel succes alvast met week 2 en tips zijn altijd welkom!

Oh ja, er is geen extra uitleg deze week maar wel een filmpje over hoe je dat inhaken moet doen. Je kan het hier vinden!

P.s.: het getrainde oog ziet dat ik twee grijze banen gehaakt heb i.p.v. 1. Ikzelf vind dat mooier dan eentje maar dat moet je dus negeren, want dat staat niet in het werkschema… haha!

Selfmade

Mix & match met Emma & Mona

emma & mona halterjurk gloria lotta liesellove patroonhackAls je dezer dagen naar buiten kijkt, of nog erger buiten gaat, dan heb je eerder het gevoel dat het putje winter is. Toch brengt 2016 bijna 1 mei aan. Hoogtijd dus voor beter weer, hoogtijd voor sandalen en zomerse outfits. In afwachting daarvan ga ik er alvast vanuit dat we al dat zomers gerief in de garderobe deze zomer echt gaan nodig hebben en naai ik dezer dagen nog wat stuks bij.

Dankzij al haar prachtige creaties wordt mijn creativiteit weer meer aangewakkerd. Of moet ik zeggen mijn naaigoesting? Want dit naaisel is nu niet zo origineel en creatief.   Ik goot enkel twee basis-patroontjes van ‘Emma & Mona’ bij elkaar en verkreeg zo een jurk i.p.v. twee afzonderlijke stuks. IMG_1212 IMG_1216 IMG_1163Ik veranderde amper iets aan de twee patronen. Ik liet de elastiek in de rok achterwege en speelde tussen bovenpand en onderpand met de centimeters. Ik deed dus maar wat in het wilde weg, met tussendoor een pasbeurt zodat ik mijzelf kon verzekeren van een goeie jurklengte.
IMG_1210 IMG_1153Axelle is dezer dagen niet makkelijk te overtuigen om foto’s te maken. Ze denkt steevast dat ik haar in dat koude weer buiten ga fotograferen en dat vindt ze maar niks. Gelijk heeft ze, dus helaas moet u het doen met foto’s die binnen werden genomen. Lichtinval en van die toestanden zijn niet ideaal, en een kleuter die van school komt, dat is ook niet echt een ideale match als je een fotoshoot plant. 

Denk echter aan de prachtige zomer die ons te wachten staat, de zon die straalt op Axelle haar huidje en haar vrolijke zelve en u weet dat het helemaal goed komt met die jurk… IMG_1159

Tricot Zwaantjes bij Bambiblauw
Lotta en Gloria vermengd tot halterjurk (patronen bij Emma & Mona)

Personal

Stop de tijd!

Baby Kruipen 7 maanden oud Wanneer ik mijn kleine man ga ophalen in de crèche, zijn ze daar altijd dol enthousiast over hem. Zo enthousiast dat zelfs termen als braafste kind ooit vallen. Soms kan ik dat moeilijk geloven, want ik ben zijn beginmaanden nog niet vergeten. Maar dat uren aan een stuk huilen is voorbij.

Baptiste is een content ventje dat zich vooral laat horen als hij honger heeft, een vuile pamper heeft, moe is of ziek is. Sinds kort kwam er ook een weentje bij voor aandachtstekort maar dat is super makkelijk te doorbreken. Dat zijn zus regelmatig inspringt als entertainer helpt natuurlijk ook.

Dat brave kind van mij, dat ik zo goed als altijd kan opeten, is er wel eentje met pit. Het is duidelijk dat hij nu al weet wat hij wil en daar compleet voor gaat. Zijn park vindt hij maar niks. Want zeg nu zelf: waarom zou je in een park willen liggen als je al kruipend de wereld kan verkennen?Kruipen 7 maandenVerslik u niet als ik spreek over kruipen. Er is nog wat werk aan de winkel maar al sinds een week of drie verplaatst hij zich doelbewust in een bepaalde richting. In eerste instantie al sluipend maar sinds vorige week is zijn buikje vaak van de grond en oefent hij het kniezitten zo goed als continu. Bijgevolg vindt hij het maar niks om nog rustig bij mama te zitten. Is zijn flesje op dan gaat hij meteen het gevecht aan om te ontsnappen. En dat doet hij evenzeer wanneer je hem in zijn relax zet.

Dus stop de tijd alsjeblieft want hoe fijn ik die ontwikkeling vindt, hoe trots ik ook ben op al zijn vooruitgangen; soms gaat het gewoon zo snel, te snel, dat ik vergeet te genieten en belangrijke momenten in mij op te nemen. Moesten we nu eens één dag per week op de pauzeknop kunnen drukken en dan extra genieten? Daar zou ik al heel erg content mee zijn.

Want eerlijk is eerlijk, ik wil het allemaal: een goeie ontwikkeling, een kind dat niet volledig van mij afhangt en tegelijkertijd wil ik dat hij altijd baby blijft. Moeders en hun gevoelens hé… *schaterlach*

Benieuwd hoe jullie dat ervaren? Willen jullie ook af en toe op de pauzeknop drukken of kijken jullie meer uit naar de fase dat ze groter zijn, communiceren met je en je actief dingen met ze kan doen?

Personal

My week, my pictures & een winnaar!

My Week My pictures Instagram Schermafbeelding 2016-04-24 om 08.18.02 Schermafbeelding 2016-04-24 om 08.17.16 Schermafbeelding 2016-04-24 om 08.17.01 Schermafbeelding 2016-04-24 om 08.16.51

  1. Deze week ontving ik een pakketje wol en mocht ik mee het startschot geven van de ‘Crochet Along’ van ‘La Maison Victor’. Ikzelf ging de uitdaging aan omdat ik al zooooo lang dat haken terug wil opnemen, maar het er nooit van komt. Met een klein beetje extra druk is dat dus nu wel gelukt. Ik ben benieuwd hoe ik het al die weken ga doen maar allé vanaf nu zal je hier elke donderdag het nieuwste patroondeel kunnen vinden, en natuurlijk ook mijn eigen vorderingen.
  2. Ik naaide nog maar eens enkele shortjes en ben ondertussen ook bezig aan bijpassende t-shirts en topjes. Te veel projecten om op te noemen. Door het weer is het momenteel niet echt een optie al het nieuwe gerief te fotograferen. Binnenkort doe ik dus een inhaalmanoeuvre voor mijn pinterest-project maar voor nu moeten jullie het stellen met deze foto…
  3. Mijnheer Liesellove had afgelopen week 35 kaarsjes op de verjaardagstaart staan. Allé, bij wijze van spreken want in werkelijkheid kreeg hij er 3 op overheerlijke brownies die ik niet eens zelf gemaakt heb. Isabelle bracht ze de dag ervoor mee naar onze vergadering over 2ND HAND (MADE) en stelde zelf voor om de overschot voor zijn verjaardag te gebruiken! Heerlijk toch als je geweldige vriendinnen hebt met geweldige ideeën!?! Oh ja, benieuwd naar 2ND HAND MADE? Lees dan even alle info hier.
  4. Ondertussen ben ik terug aan het lopen! Deze foto postte ik na mijn loopsessie en schreef er toepasselijk bij: “Voelen dat je leeft is soms ook een beetje doodgaan.” Maar ik loop en dat is het allerbelangrijkste: in beweging zijn en een poging doen om die zwangerschapskilo’s te killen.
  5. Afgelopen week gaat de geschiedenis in als de week waarin de beste muzikant aller tijden ons verliet. De muziekwereld werd dus wederom zwaar beproefd want na David Bowie is dit wederom een zwaar verlies om te slikken. Bijzonder grote fan was ik eigenlijk niet. Toch leek ik alle muziek die vrijdag op StuBru werd gespeeld te kennen. En het is mijn beste concert ooit! Hij zal gemist worden…

Afgelopen week was een beetje chaotisch: veel plannen, weinig tijd, weinig slaap met als gevolg enige vergeetachtigheid. U hebt nog de winnaar van het boek ‘Inspiratie voor creatie’ tegoed. Schermafbeelding 2016-04-24 om 08.32.46Anske, Proficiat! Mail je mij even met je gegevens?!?

Komende week wordt druk, ook al heb ik een week verlof. Allerhande plannen heb ik hier concreet uit te werken en de blog-verjaardag komt eraan. Drukke tijden dus! Hoe ziet jullie week eruit?