Personal

#40dagenbloggen, hoe loopt dat nu?

geld verdienen met bloggenOndertussen zijn we al eventjes bezig met 40 dagen bloggen maar toch hebben we nog een hele tijd te gaan. Vorig jaar schreef ik uiteindelijk vlotjes elke dag een blog. Dit jaar wil ik daarom alleen al niet onderdoen. Maar hoe loopt het dit jaar eigenlijk? En lijkt het mij een haalbare kaart om ook dit jaar elke dag te bloggen… #40dagenbloggen het is me alvast wat…

Het nieuws van gisteren verklaart misschien waarom het dit jaar voor mij moeilijker is. Mijn eerste trimester is net voorbij maar dat betekent niet dat de vermoeidheid al weg is. Want eerlijk, de laatste weken was ik dodelijk vermoeid en werd ik ook nog eens ziek. Het was vooral met de nodige portie doorzettingsvermogen dat ik tot nu toe elke dag geblogd heb.

Maar zwanger zijn betekent vooral ook willen toegeven aan die vermoeidheid. Daar waar ik anders onvermoeibaar doorga en soms heel wat uurtjes slaap oversla, verplicht mijn lijf me nu het omgekeerd te doen. Bovendien pleegt die vermoeidheid een aanslag op mijn hersenpan. De anders, soms eindeloze, inspiratie is ondergesneeuwd. Af en toe heb ik wel eens een aha-moment maar om die ideeën effectief uit te werken… Daar gaat de baby tot nu toe niet mee akkoord.

Toch sloeg ik tot nu toe geen enkele dag over. Misschien niet altijd met de meest vernieuwde en inspirerende verhalen, maar het sluit wel aan bij hoe ik me op dit moment voel. Ik pijnig mijn hersenen dan ook op de dagen dat er niet dadelijk een idee komt. Want ondanks alles blijf ik natuurlijk wel gewoon mezelf. En wanneer ik mezelf een uitdaging stel, dan geef ik niet snel op.

Als ik mijn einddoelstelling haal, dan zal dat vooral komen door mijn doorzettingsvermogen. En dat is een heel verschil met vorig jaar, toen ik echt in de flow van het schrijven zat. Niemand trouwens die van mij verwacht dat ik dit doe, dat zei ik al eerder. ’t Is gewoon zo typisch voor wie ik ben.

Verder is er ook nog Australië die roet in het eten kan strooien. Want ofwel moet ik mij kei hard voorbereiden ofwel moet ik toch skipdagen inzetten. Want hoe erg ik ook ben, als we vertrekken is het ook tijd om even afstand te nemen van alles en iedereen. Tijd om ons te focussen op ons gezin en op dat prachtige land.

Tot die tijd ben ik alvast nog benieuwd wat jullie hier nog zouden willen lezen. Ik kreeg eerder uitdagingen om een week van gezin te ruilen of een dag zonder smartphone. Dat laatste is nog een haalbare kaart, maar van gezin ruilen zit er toch niet in. Maar eenvoudig te beantwoorden levensvragen, daar wil ik nog wel eens extra moeite voor doen… Omdat het #40dagenbloggen is.



2 Comments

  • Reply
    Hannelore
    9 maart 2018 at 13:07

    Ik zou zeggen: focus gewoon even op jezelf en op je gezin en kom hier terug als je er zelf weer zin en energie voor hebt. Bloggen mag toch geen sleur worden hé, als het meer energie kost dan het je oplevert, dan ben je volgens mij aan een pauze toe. Ik vind het al ongelooflijk straf dat je het zo lang hebt volgehouden in combinatie met je jonge kindjes, opleiding én de nieuwe zwangerschap. Tijd om aan jezelf te denken nu, volgens mij!

    • Reply
      Liesellove
      9 maart 2018 at 13:17

      Als ik dit niet meer doe zou ik pas niet meer aan mezelf denken 😉 zwanger zijn is in het begin nu eenmaal dodelijk vermoeid zijn. Je blijft ook koken, werken, spelen met je kindjes… dat geeft fysiek weinig energie maar zelfs 24 h slapen helpt niet 😉

    Leave a Reply

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.