Uncategorized

Als de roze wolk niet zo roze is…

Geen nood,
wat de titel ook doet vermoeden,
het gaat goed hier.
Maar het is wel eventjes anders geweest.

In tegenstelling tot de komst van Axelle was ik de eerste drie maand niet opgetogen.
Bij de ontdekking van het nieuws wel.
Maar snel kwamen de eerste zorgen door de bloedingen.

Wat mogelijks nog erger was?
De hormonen.
Ze namen een loopje met me.
Lieten al mijn vrolijkheid teniet gaan.
Tot op het punt dat ik alleen nog maar kon janken.

Gelukkig was er een man,
die me zei: ‘Het is je zwangerschap.’
Ook al bleef ik me radeloos en verloren voelen, ik vertrouwde op hem.
Hij liet me toe me compleet in een cocon te hullen.
Ik verdween van de wereld.

Ging werken, kwam thuis en sliep.
Niks van alles wat ik leuk vond, vond ik nog leuk.
Verschrikkelijk.
Ik dacht dat het nooit voorbij zou gaan.

In mijn hoofd drastische beslissingen.
Kappen met alles.
Want als ik iets niet met passie kan doen, doe ik het liever niet.
Wederom de man die zei: het is je zwangerschap!
Hij nam alles over van me, en dat naast zijn fulltime job.

Dat cocongedoe deed me goed.
De liefde van mijn man nog veel meer!
Want het donkere werd langzaam terug roze.
De rust in mijn hoofd keerde terug.

Ik ben terug, de goesting ook. 
Goesting om te naaien, creatief te zijn, nieuwe stoffen te zoeken en marktjes te doen. 
Maar vooral goesting om terug mama, partner en vriend te zijn. 



27 Comments

  • Reply
    Els04
    26 maart 2015 at 12:34

    Hoe fijn voor je! Dikke knuffel aan je lieve man ook!
    Flinkerd!

  • Reply
    BY JM
    26 maart 2015 at 13:42

    Fijn, als de allergrootste rots in de branding er zo voor je is!!

  • Reply
    Sheena
    26 maart 2015 at 13:55

    Fijn om te horen dat je wolkje weer roze aan het worden is 🙂
    Het doet mij een beetje denken aan de laatste weken zwangerschapsverlof voor ik moest gaan werken toen kon ik echt huilen als ik eraan dacht dat ik weer moest gaan werken want ik wou NOOIT meer werken, gewoon thuis zijn bij mijn kinderen. Manlief zei toen ook: geef het tijd, probeer het eens, misschien valt het allemaal nog wel mee ..en inderdaad, vanochtend nog dacht ik terwijl ik naar mijn werk reed: i love my job! Dus goed dat we die mannen nog hebben om ons op het juiste pad te houden wanneer onze hormonen een loopje met ons nemen 😉

    • Reply
      Liesellove
      27 maart 2015 at 07:23

      gelukkig hebben zij daar inderdaad geen last van en houden ze ons op het rechte pad 😉

  • Reply
    wendy blomme
    26 maart 2015 at 13:56

    Leuk hé als je iemand hebt die zo achter je staat! Prijs jezelf gelukkig! En geloof me, die hormonen veranderen ons helemaal 😉

  • Reply
    De wereld van Sofie (Jade or)
    26 maart 2015 at 14:17

    Die mannen van ons zouden beter eens een pint samen gaan pakken, want chapeau wat ze voor ons, zwangeren, doen. Ik ken het cocoon-principe maar al te goed en ook al ben ik wat verder in de zwangerschap, zelfs nu nog steekt het vaak de kop op. En dan staat manlief daar ook, na een lange werkdag en een lange rit naar huis, te koken en op te ruimen zodat ik kan rusten en mezelf kan verliezen in me myself & I. Blij dat je je terug wat beter voelt!

  • Reply
    Marijke Hellin
    26 maart 2015 at 16:13

    Awel ik ken het gevoel. Maar ik ben nu al 6 maanden ver. En heb het wel al langer. Sinds gisteren/vandaag gaat het eindelijk iets beter. Heb eindelijk weer iets gemaakt en kijk alles weer wat kleurrijker aan.
    Het is superlief van je man dat hij dit heeft gedaan!! Mooi om te horen…
    Groetjes

  • Reply
    Ik maak het zelf nu
    26 maart 2015 at 16:25

    ♥ noem je dat…hopelijk kan je nu genieten van je man,je dochtertje en je zwangerschap!

  • Reply
    lielebeesje
    26 maart 2015 at 19:03

    Oh Lies, goed dat het beter gaat! Drukkie (= Afrikaans voor knuffel)!

  • Reply
    lielebeesje
    26 maart 2015 at 19:04

    Oh Lies, goed dat het beter gaat! Drukkie voor jou (= Afrikaans voor knuffel)!

  • Reply
    So Sanne
    26 maart 2015 at 19:27

    Mooi, zo'n liefdevol verhaal. Geniet van het naaien en creatief bezig zijn, van het zwanger zijn en zeker ook van dat mama, partner en vriend zijn!

  • Reply
    Anoniem
    26 maart 2015 at 19:47

    Heel mooi om te lezen hoeveel steun je krijgt van je man! Ik heb ook zo'n prachtexemplaar beet ��! Sofie r

  • Reply
    Fenna Achternaam
    26 maart 2015 at 19:57

    Och de titel gaf mij een knoop in de maag. Gelukkig geen zorgen om de kleine uk en ook mama klimt zo te horen weer uit de put. Heel goed!

    • Reply
      Liesellove
      27 maart 2015 at 07:24

      ik kon het niet schrijven op de moment dat het zo was want dan ging het werkelijk te emotioneel geweest zijn, nu we ons beter voelen kon ik het mooi neerschrijven 🙂

  • Reply
    Piepow
    26 maart 2015 at 20:11

    Je liet me even schrikken met je titel… Goed dat alles weer beter gaat – en wat een pracht van een man heb je!

  • Reply
    moois van me
    26 maart 2015 at 23:55

    volges mij heb jij een zalige man ! En ik ben blij voor je dat je er terug uit bent : welkom terug 😉

  • Reply
    Jozefien
    27 maart 2015 at 07:52

    Wat een schat van een man heb je toch.
    Doe het rustig aan. Geniet van het roze, en als er af en toe een grijs randje verschijnt, heb gewoon wat geduld, en luister naar je man.

    • Reply
      Liesellove
      28 maart 2015 at 07:15

      geduld is dus niet mijn sterkste kant 😉 maar luisteren kan ik gelukkig wel 🙂

  • Reply
    Inspinration
    27 maart 2015 at 08:19

    Oh wat fijn om te lezen dat je zo'n gewedlige partner hebt en dat het beter met je gaat!

  • Reply
    Stan nel
    27 maart 2015 at 12:19

    Ik ben blij dat je terug bent! Tot morgen! x

  • Reply
    S*fie
    28 maart 2015 at 09:04

    Wat herkenbaar…enkel laat bij mij die roze wolk wel erg lang op zich wachten. En dat terwijl ik dacht…derde keer goede keer. Niets jong. Gelukkig ook een man aan mijn zijde die me zegt: binnen een paar maanden weet je weer waarom 🙂

  • Reply
    Poppedrie
    28 maart 2015 at 22:04

    welkom terug Lies 🙂 We've missed you 🙂

    • Reply
      Liesellove
      29 maart 2015 at 06:34

      en ik word actiever en actiever dus hopelijk merk jij dat snel ook 😉

  • Reply
    Céline
    30 maart 2015 at 12:25

    Gisteren had ik zo'n dagje! Humeur onder nul en niks aan te doen. Maar kijk, morgen de 12-weken echo en dan hopelijk tijd voor goed nieuws en een beter humeur 😉

    • Reply
      Liesellove
      31 maart 2015 at 07:01

      zolang het bij één dagje blijft is het goed 🙂 hier was het echt weken aan een stuk en dat is toch heel wat minder al! alvast proficiat en ik duim voor goed nieuws!

  • Reply
    Lieve Mariën
    7 april 2015 at 09:48

    Welkom terug! x

  • Leave a Reply