Personal

Alles verlammende angst

angstVolgende week vertrekken we voor een weekje richting Frankrijk en dus dacht ik deze week bergen werk te verzetten. In functie van de baby én in functie van mijn toekomstplannen. Ik beschikte over de nodige tijd deze week en de kinderen zijn nog op school, perfect dus. Helaas kan ik op deze donderdagavond zeggen dat het anders is gelopen. Helemaal anders. En dat komt vooral door de angst die mij begin deze week overviel en mij compleet verlamde.

“Angst?!? Hoezo?” Ik hoor het je denken. Want zit ik niet in een luxepositie? Thuis zijn, tijd hebben om na te denken over mijn toekomst en ook nog eens tijd hebben om er te zijn voor de kinderen. Verder in alle rust de komst van baby 4 voorbereiden. Een enorme luxepositie maar tijd betekent ook, tijd om na te denken. En daar wringt bij mij soms al eens het schoentje…

Want nadenken is goed, tenzij het allemaal een beetje te wordt. De beslissing over dat springen heeft me werkelijk waar goed gedaan. Maar het betekent ook dat er geen weg terug is en dat met een vierde kind op komst. Het zal dan ook de combinatie zijn waardoor ik een beetje flip deze week. En misschien ook wel door de hormonen. Hallo nestdrang, hallo plannen in mijn hoofd, hallo ik wil alles zo snel mogelijk geregeld hebben…

Typisch mezelf dus. In mijn hoofd duizenden plannen maar dan even geen aanknopingspunten meer om in het hoofd rust te vinden. Bijgevolg resulteerde dat deze week in verlamming en deed ik zo goed als niks. Ik sliep veel, dat wel.

Wederom zal mijn verhaal hier mogelijks wat verwarrend klinken. Maar ik vind het belangrijk dit neer te schrijven en te delen. Voor mezelf maar ook omdat het bij het leven hoort en ik nu éénmaal niet enkel de mooie kanten van het leven deel. Niet dat dit zo een lelijke kant is. U begrijpt…

Het idee dat ik straks helemaal zelf voor eigen inkomen moet zorgen is echt wel een zotte gedachte. Dat daar ook nog eens een baby bijkomt maakt het helemaal crazy. Bovendien staat mijn hoofd nooit stil en zijn er nog duizend plannen. Kan het dus nog gekker? Wat de grootste angstzaaier op dit moment is, weet ik zelf niet…

Angst, heel veel angst. Alles verlammende angst.

Maar nu ik 26 weken ver ben, voel ik wel weer al te goed wat de inpakt van nieuw leven op een mens is. Het is iets ontzettend moois maar het brengt zoveel met zich mee. Rationeel weet ik dat dit ook zal loslopen en we ook dit gaan aankunnen. Maar mijn moederhart twijfelt wederom weer. Ga ik dit kind gezond op de wereld kunnen zetten? Zal ik het net zo graag zien als haar broer en zussen? Krijg ik dat huishouden samen met manlief geregeld als er nu zeker handen tekort zullen schieten? Kan ik dat alles combineren met de soms zotte dingen die ik wil? Vinden we ook nu weer de perfecte naam en gaat zij dat niet gek vinden als het niet met een d is? Moet ik dan een andere auto of kunnen al die kinderen in een bakfiets?

De meest gekke vragen tollen door mijn hoofd en afgelopen dagen werkte dat echt niet productief. Angst, heel veel angst. Alles verlammende angst. Maar we komen er wel… dat weet ik ergens diep in mijn hart ook wel.



2 Comments

  • Reply
    hanne
    15 juni 2018 at 22:58

    Zo herkenbaar, en ik ben dan nog geeneens zwanger. Het immer rondmalende hoofd, soms word ik er gek van. Ik weet ook dat een periode van tonnen energie plots kan afbreken en resulteren in een weekje recupereren. Intussen geef ik dan gewoon toe, maar het is ooit anders geweest. Je moet je dus niet schuldig voelen. Geniet van elk moment, ook van de mindere. En geniet zeker van je verlof!

  • Reply
    piekep
    18 juni 2018 at 11:47

    herkenbaar. ik sprong ook, viel volledig stil, ging terug in loondienst, pakte mezelf weer bij elkaar, bereidde het iets beter voor en sprong weer.

    Gaat nu goed, maar ik weet nu heel goed dat ik niet teveel tijd onbestemd moet laten want dan neemt het denken de overhand en val ik stil. Dat betekent niet dat ik altijd maar nuttig bezig moet zijn, maar juist dat ik mezelf bewust uren of dagen vrijaf moet geven, zodat ik geen opgejaagd gevoel krijg van tijd verlummelen. Dat moet gewoon ook, maar dan wel zonder dat het een deken van paniek over alles heen legt, waardoor er helemaal niets meer gebeurd.

  • Leave a Reply

    This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.