• De eerste week van de vakantie zetten we in met
  • WIN Ik ga op reis en ik neem mee kleren
  • Ons klein Estelletje oh zo klein nog maar zie ze
  • IT DOESNT GET MORE ICONIC THAN THIS  Niet de
  • BIRTHDAY GIRL Dat heb je dan wanneer je verjaart op
  • De thebirthposter hebben nog geen plaats in ons huisje want
  • Na al die surfvibes in Australi en ZuidAfrika werd het
  • Grote vakantie dat is weg gejaagdheid weg met de wekker

Subscribe to our Mailing List

Get the news right in your inbox!

Baby D. of waar een moeder zich zorgen over maakt…

24 mei 2018

Baby D. of waar een moeder zich zorgen over maakt…

24 mei 2018

babyHoera, 23 weken vandaag. Weer een weekje dichter bij de bevalling. Weer een weekje dichter bij het effectief ontmoeten met dat kleine ukkie. Als het aan mij lag waren we al september. Op een week of 37 a 38 bevallen, lijkt me trouwens perfect. Helaas, de tijd gaat niet sneller dan ze loopt. Ik moet dus nog eventjes zwanger zijn en alle bijkomende pleziertjes en zorgen erbij nemen.

Die pleziertjes, dat is geen probleem. Uitkijken naar nieuw leven is gewoon geweldig schoon en overtreft natuurlijk alles. Maar toch zijn er ook zorgen. In mijn geval tot nu toe gelukkig geen grootste zorgen. Ik besef maar al te goed dat dankbaarheid op zijn plaats is als je kinderen op de wereld kan zetten.

Maar tijdens deze vierde zwangerschap is er toch nog een andere zorg bijgekomen.

Zoals steeds is het altijd een beetje vol spanning afwachten of de echo’s en bloedonderzoeken wel goed zullen zijn. En nu de baby beweegt, en ik niet zo een heel beweeglijk kind heb, moet ik soms echt mijn buik porren om te checken of alles nog wel ok is. Niks nieuws want bij mijn andere twee meisjes was dat net ook zo.

Maar tijdens deze vierde zwangerschap is er toch nog een andere zorg bijgekomen. Eentje die speciaal is en tegelijkertijd een beetje crazy. Het heeft alles te maken met de naam van die kleine uk. Daar zijn we nog lang niet aan uit. Maar door de namen van de anderen, komen we nu wel enigszins in een vervelende situatie terecht.

Maar toen werd ik zwanger van baby 4. Al héél snel werd die baby d genoemd.

Pas toen we de naam van Céleste bekend maakten, beseften we dat we een mooi rijtje gemaakt hadden. A. B. C. Dat was eigenlijk nooit bewust onze bedoeling geweest. Integendeel. Céleste was eigenlijk een Florence. Maar omdat we het uiteindelijk niet voelden bij die naam werd het wat het nu is. Wij zot content met die naam, maar hadden nooit stil gestaan bij dat mooie rijtje van A, B, C. Vele mensen spraken ons daar echter op aan. Compleet niet erg natuurlijk…

Maar toen werd ik zwanger van baby 4. Al héél snel werd die baby d genoemd. Niet door ons, maar wel door de rest van de wereld. Ok, een beetje overdreven, maar je snapt het wel. Iedereen gaat er nu éénmaal vanuit dat we bewust voor A, B, C kozen en dus zullen verder doen met D. En daar zit nu dus het probleem.

We weten het echt nog niet en piekeren er eigenlijk best veel over. Ok, er zijn wat opties maar die zijn er ook bij andere letters. Als we gaan voor een D dan past dit perfect in het rijtje. Niemand zal zich er ooit vragen bij stellen en kleine zus al zeker niet. Maar wat als we voor een andere letter gaan? Of zijn dit nu mijn zwangerschapshormonen die me helemaal gek maken?

Mensen spreken ons er nu al kei hard op aan. Dus wat als onze baby zich daar later zelf vragen gaat over stellen. Waarom pas ik niet in het rijtje? Waarom volgden de anderen hun naam wel op elkaar en de mijne niet? Dat lijkt misschien een gekke bedenking maar een naam is zo belangrijk. En wat iedereen denkt, aanvoelt, zegt en niet zegt uiteindelijk ook…

B

Gekozen met heel ons hart omdat we nu al zielsveel van je houden.

Je kan nog zeggen: “Ah, wat vreemden denken maakt niet uit.” Maar ook mensen die dicht bij ons staan maken soortgelijke bedenkingen. Sommigen zeggen wel het maakt niet uit. Maar andere mensen maken dezelfde link… “Zal dat kind zich later niet buitengesloten voelen als je geen D neemt?”

We weten het hier dus echt nog niet en ondertussen tob ik maar verder over de naam. We willen een mooie naam, eentje die past, eentje die zij ook goed zal vinden… Maar moet baby D echt een D worden of maakt het eigenlijk niks uit? Waar een moeder zich zorgen over kan maken. Maar baby D, als je dit ooit leest, weet dan vooral dat we je de perfecte naam willen geven. Gekozen met heel ons hart omdat we nu al zielsveel van je houden.

12 Comments

  • Sofie 24 mei 2018 at 20:55

    Ik zou het proberen los laten.

    Zegt diegene met kindjes:
    Abel
    Emma
    Adam
    Eden
    Anna

    hahaha

    veel succes met beslissen het is niet makkelijk xxx

  • Nathalie 24 mei 2018 at 21:24

    ongetwijfeld zal je het wel aanvoelen als je eenmaal die juiste naam hebt gevonden. En als jullie nooit bij dat rijtje hebben stilgestaan, mag dat nu misschien ook geen rol spelen? Moest het geen D worden en je dochtertje stelt je ooit die vraag kan je haar misschien uitleggen dat net dát haar zo mooi en uniek maakt binnen jullie gezin.

  • Natacha 24 mei 2018 at 21:26

    Zo herkenbaar die naam-keuze-stress :-).
    Mijn kinderen noemen Dries, Siemen en Nomie. De volgende naam begint met de laatste letter van de vorige en er zit in elke naam een IE. Weet je dat dit puur toeval is. Ik merkte het op, de eerste keer dat ik een nieuwjaarskaartje schreef na Nomie haar geboorte :-).
    Een naam overvalt je, ineens hoor je of zie je een naam en je voelt van…yes dit is het…en dat zal de perfecte naam zijn voor jullie klein wondertje. Nu ben ik wel suuuper benieiwd naar wat het zal worden 🙂 ik wens je nog een fijne en zorgeloze zwangerschap toe!
    Groetjes Natacha (kleine_n)

  • Hanne 24 mei 2018 at 21:33

    Ik denk dat als het geen D. Is mensen dat verband ook niet meer gaan leggen.
    Iets dat bij de andere namen past is gewoon tof toch? En vooral: een naam die bij de nieuwe baby past! Succes ermee!

  • buitenmus 24 mei 2018 at 23:50

    Waar mensen allemaal aan denken! Een naam lijkt mij te belangrijk om rekening te houden met het alfabet. Volg je buikgevoel, kies de naam die het beste voelt, waar je het meest gevoel bij hebt. Iemand gaf mij als tip om te testen of “….komen eten!” ook vlot ging maar dat heb ik niet getest ?. Ik wilde wel graag een naam die in het plaatselijke dialect niet te lelijk uitgesproken kan worden (maar ik denk niet dat dat de doorslag zou gegeven hebben).

    • Liesellove 25 mei 2018 at 00:08

      Maar het punt is als mensen eraan denken dat ons kind daar later ook kan aan denken. En het is gewoon moeilijk beslissen wat we gaan doen…

      • buitenmus 25 mei 2018 at 10:53

        Jullie kind kan ook het tegenovergestelde denken, waarom zij de enige is bij wie de naam per se met de letter D moest beginnen om in het rijtje van broer en zussen te passen. Wilden haar ouders niet eens de moeite doen om haar een originele naam te geven, omdat haar ouders uitgedacht waren bij nummer 4? Ach, voor alles valt iets te zeggen zeker? En op een bepaald moment in hun leven moeten kinderen sowieso overal tegen zijn hè, ofwel omdat haar naam niet met een D begint, ofwel net omda dat niet zo is 🙂 (ik zou het als puber vreselijk gevonden hebben om in een rijtje te passen 😉 )

  • Frullemieke (Lesley De Winter) 25 mei 2018 at 11:08

    Ik heb ook heel lang gedacht dat jullie het bewust hadden gedaan om de letters mooi aan te sluiten op het alfabet, wel grappig dus dat het puur toeval is en dat ze dan ook nog eens allemaal een e vanachter hebben.
    Wij zijn idd ook verder gegaan met de namen mooi bij elkaar te laten passen: allemaal een doffe e vanachter en een t in de naam) gewoon omdat we dit zelf wilden en de namen die we mooi vonden toevallig ook aan die vereisten voldeden, ze hadden trouwens ook allemaal heel laat tijdens de zwangerschap pas een definitieve naam, zo moeilijk vonden we dat 😉
    Hier was het vooral de twijfel omdat de broers nu dezelfde initialen hebben doordat ze met dezelfde letter beginnen en omdat er nu soms ook wel een verspreking is als we ze roepen ;-), maar toch zijn we blij met de keuze die we gemaakt hebben: Tjorbe, Yitte en Thibe

    Volg jullie hart!
    Mocht je toch verder willen gaan met de D: Ditte, Daphne, Dieuwke, Denise

  • vanmiek 25 mei 2018 at 12:03

    Ik zou gaan voor wat je mooi vindt, D of niet. Misschien kan haar tweede naam met een D beginnen?
    Of je geeft haar gewoon een mooie naam waarvan je een roepnaam met D kan maken. Dieltje voor Odile, bijvoorbeeld, of Dieke voor Elodie, of…

  • Julie 25 mei 2018 at 17:45

    Ik zou het net niet doen. Het was eerst toch ook geen bewuste keuze. Lijkt me raar om het over het alfabet te hebben als je over je kinderen spreekt… Risico bestaat ook dat ze enkel nog met die eerste letter aangesproken zullen worden.

    • Liesellove 25 mei 2018 at 19:52

      Het gaat natuurlijk niet over het alfabet he en wij spreken onze kinderen echt wel nooit aan met een letter 😉

  • Fenna 26 mei 2018 at 19:57

    Bij ons gezin beginnen de namen van mijn ouders en mijn zusje alledrie met een M. Mijn naam begint met een F. Ik heb dat als kind heel erg gevonden.
    Nu ik ouder ben niet meer. Mijn moeder heeft gezworen dat het toeval was.

  • Leave a Reply

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

    ×