Lifestyle

Behind the feed: mags_and.her.gang

behind the feed instagram mags_and.her.gangLiesellove staat onlosmakelijk verbonden met social media. Zeker sinds ik mijn opleiding heb afgerond en eindelijk weet welke richting ik uit wil met mijn professionele carrière. Dat ik tonnen inspiratie haal uit Instagram, dat wisten jullie al. De liefde voor het platform is niet altijd even groot geweest. Wie me hier al een tijdje volgt, weet dat wel. Maar sinds dit jaar smijt ik me terug helemaal en met plezier in de wondere wereld van Instagram. En omdat het niet altijd over jezelf moet gaan, bracht ik deze zomer met regelmaat het verhaal van anderen hun Instagram. Het plan was enkel tijdens de zomer dit te doen. De laatste weken sloeg ik echter over, want tjah zwangere vrouw is soms te moe om te bloggen.

Omdat behind the feed toch een erg leuke rubriek is, besloot ik gewoon af en toe zo tussendoor een verhaal te brengen van een andere Instagrammer. Niet op vaste dagen, niet elke week maar met regelmaat. Vandaag is het de beurt aan Mags_and.her.gang.

-MAGALI-

Ik ben Magali, 36 – en ne klets. Samen met mijn man hebben we drie kindjes Cyriel van 6, Casper van 4,5 en Oscar ondertussen al weer 11 maanden oud.

Ik werk in Brussel, en waar ik vroeger een boekskes-verslaafde was, geniet ik er nu van om op de trein door boeiende Instagram feeds te scrollen, mooie plaatjes te kijken, ideetjes op te doen voor mijn interieur en kindernaaisels te bekijken. Ik volg ook al heel erg lang verschillende naai-blogs. Maar ook hier merk ik dat dit meer en meer vervangen wordt door Instagram. Ik volg dus een verzameling van interieur Instagrammers, naaigoeroe’s en mama’s.

Zelf gebruikte ik Instagram al in 2012, maar eerder om de befaamde filtertjes eens uit te proberen op de foto’s van mijn toen pasgeborene. Sinds de geboorte van n°2 in 2013 gebruik ik Instagram voornamelijk als een soort van foto-dagboek. Mijn feed was beschermd, en ik had geen grote behoefte al mijn foto’s met mensen die ik niet kende te delen. Ik merkte gewoon dat ik er te weinig toe kwam foto albums te maken en vond in Instagram een waardige vervanger. Ook nu nog scrol ik nog af en toe naar beneden om herinneringen op te halen.

Op 2/10/2017 werd onze wereld echter serieus door elkaar geschud. Een paar uur na de bevalling wisten de pediaters ons met grote zekerheid te vertellen dat Oscar dwerggroei heeft. Van een roze wolk werden we plots naar een donkergrijze donderwolk gekatapulteerd. Na een goede 6 weken kregen we na een genetische analyse bevestiging dat Oscar leed aan Achondroplasie. De meest voorkomende vorm van dwerggroei. 1/20-30000. De geneticus wist ons basically te vertellen dat hij klein ging blijven. Bon, laat ons zeggen dat we daar al achter waren.

De eerste weken met Oscar, en de hulp die ik kreeg via sociale media

Het eerste wat door mijn hoofd ging toen ze vertelden dat Ozzy (dat klein bolleke kreeg snel de coolste nickname ever) dwerggroei had, was de befaamde scene uit “de ronde”. Google maar eens als je niet weet wat ik bedoel. We kennen allemaal enkel de stereotiepen, nietwaar?

Ik begrijp er nu niet veel meer van maar de eerste gedachten waren in de richting van “waarom kocht ik mooie kleren voor hem, zo lelijk dat die gaat worden”, “al die moeite voor doopsuiker en een kaartje voor een kindje dat niemand zal willen zien” tot “ik ga dat niet kunnen, ik kan géén mama zijn van een gehandicapt kind, ik ga die nooit zo graag zien”. Vooraleer verder te gaan: niets is minder waar. Hij is de oogappel van ons gezin, en stal ons hart, en het hart van velen rondom ons!

View this post on Instagram

Cookie-factory. And Ozzy has FOMO. 😍. #onsnest

A post shared by Mags Vn Stnkst (@mags_and.her.gang) on

Toen hij een week oud was hielden mijn man en ik ons bezig met foto’s zoeken op het internet. Toen we ons realiseerden dat hij wel degelijk dwerggroei had, maar ook onze genen, toen werd hij onze zoon. Ondanks de typische uiterlijke kenmerken zagen we er ook de broertjes in. Ik ontdekte ook dat we gezegend waren met fantastische vrienden. Van vriendinnen die alles lieten vallen om een avond in de zetel met mij door te brengen zodat ik niet alleen zou zijn met mijn gedachten, tot online vriendinnen die me steunden en zelfs eten brachten. Cadeautjes die met de post kwamen,  hartjes onder de riem op het moment dat ik ze het  nodig had… Ze stelden me ook gerust, en doken Instagram in om me te wijzen op verschillende accounts met baby’s en kleuters met achondroplasie.

Of ze raadden me aan de reality show little people big world te kijken. (Ik ben er je nog steeds dankbaar voor Betty). Via een fb groep kwam ik ook in contact met een mama met een zoontje met achondroplasie van 10. Ook contacten met haar stelden me gerust over de toekomst. Er zijn nog steeds moeilijk momenten, maar we geraken er wel.

 

IG is op twee manieren heel belangrijk voor mij en het verwerkingsproces

Normaal gezien loop je over van trots als je baby geboren is, en wil je die aan iedereen laten zien. Dat gevoel hadden wij in het begin helemaal niet. Maar we hadden wel het gevoel dat we ons niet gingen opsluiten met Oscar, en dat we zijn beperking niet wouden verstoppen. Zijn twee broers toonden ons van in het begin hoe het moest; zij liepen wél over van trots en liefde voor hun broertje. Kleiner, ja, so what? Dus na een aantal foto’s van Ozzy met zijn grote broers, voelde ik me moreel verplicht deze te delen op Instagram en Facebook.

Ik was het verplicht aan dat kleine jongentje, naar wiens komst ik zo had uitgekeken. De reacties daarop waren enorm hartverwarmend. Zowel online als hier in het dorp werd hij al meteen op handen gedragen. Omdat onze maatschappij nog steeds erg gericht is op schoonheid en “de norm” hoop ik via Instagram de wereld een beetje rijker te maken. Want hoe meer je het ziet, hoe normaler het wordt. Daar waar ik niet bezig was met volgers voor zijn komst, vind ik het nu toch leuk om te zien dat meer en meer mensen geïnteresseerd zijn in het leventje van kleine Ozzy.

Zodat ik de wereld foto per foto een beetje meer kan leren over dwerggroei, de medische implicaties én hoe we er best mee omgaan. Om een voorbeeld te stellen: we krijgen nog te vaak de vraag of Oscar mentaal ok is, dit vooroordeel hoop ik toch onder andere de wereld uit te helpen.  Ik gebruik dan ook geregeld hashtags zoals #achontastic #achondroplasia #achondroplasiaisbeautifull #awesomeachon #dwarfism en #dwarfismawareness.

Daarnaast schakelde ik over op Engels, want de mama’s met wie ik het verhaal deel leven over de hele wereld, van Nieuw-Zeeland, tot Omaan tot de Verenigde Staten.

In oktober is het dwarfism awareness month, en dan plan ik veel posts met weetjes over dwerggroei. Voor mij is het belangrijk anderen iets over Oscar te leren, want zelf wist ik er ook helemaal niets van toen ik dit avontuur begon.

Zoals hierboven reeds verteld heb ik zelf ook veel gehad aan Instagrammende mama’s met kindjes met dwerggroei, en mijn netwerk is op dat gebied ook in expansie. Als ik nu scroll door mijn feed, dan zie ik zowel dwergkindjes als gemiddelde kindjes (normaal klinkt zo denigrerend t.o.v de anderen vind ik). Dus het beeld is voor mij al dagdagelijkser. Ik kan ook terecht bij hen met allerlei vragen allerhande. Je volgt het “normale” leven met dwerggroei, en leest niet enkel de kommer en kwel.

View this post on Instagram

#cyrielenoscar

A post shared by Mags Vn Stnkst (@mags_and.her.gang) on

Ik heb absoluut geen tips en tricks over het gebruik van instagram, en ben zelf totaal niet bezig met likes en volgers, etc… Mijn foto’s kunnen waarschijnlijk héél wat beter. Maar voor mij gaat het daar ook helemaal niet om. De enige influence die ik graag zou hebben, is op de manier waarop mensen naar anderen met een beperking kijken, als échte personen, en niet als zielepietjes.

Zelf wil ik graag wel evolueren in het hele gebeuren. Mijn fotografie skills verbeteren en foto’s leren bewerken, want zelf hou ik het meest van feeds met sfeer. Mijn ultieme tip is dan ook : wees jezelf, want dat straalt er van af.

Tot nu toe kreeg ik zelf nog niet echt negatieve feedback op mijn Instagram. buiten een occasionele “juk” op een foto van het typische handje van Oscar. Andere “collega”-mama’s kregen soms wel negatieve commentaar. Zo ben ik er wel al een beetje op voorbereid dat niet iedereen heel open minded is. Het is heel erg jammer, maar kleingeestige mensen vind je overal. Ik hoop voor Oscar dat de maatschappij elke dag blijft evolueren naar een verdraagzamere omgeving.

View this post on Instagram

Een verstekelings-cavia in de wieg #casperenoscar

A post shared by Mags Vn Stnkst (@mags_and.her.gang) on

Mijn drie meest inspirerende accounts.

Ik kies hier bewust voor feeds met “speciale kindjes”, zonder af te willen doen aan mijn andere favorieten.

– olivia_hewetson Leo is een paar maand ouder dan Oscar en heeft ook achondroplasie. Het Nieuw-Zeelandse jongentje volgen we op de voet! Olivia strijdt ook volop voor een betere wereld voor haar zoontje, en doet dat met heel veel stijl.

– toriroloff Tori Roloff, een TLC-reality beroemdheid, maar zo eigen aan zichzelf. Een pracht van een vrouw, getrouwd met een man met dwerggroei. Hopelijk vind ook Oscar zo een liefde in zijn leven. Hun zoontje Jackson, is ongeveer  maand ouder dan Oscar. Ook hij heeft achondroplasie Het is geruststellend zijn ontwikkeling te volgen, en te zien hoe goed hij het doet. En komaan, wat een schat van een kereltje, daar zou je zo in willen bijten.

momoftherebels Dichter bij huis, een Nederlandse account, geen dwerggroei, maar veel ook een kleintje met zorgen. De manier waarop de mama van Mias hun verhaal deelt is een voorbeeld voor velen. Daarnaast heeft zij ook gewoon een fantastische stijl om in te verdrinken.


6 Comments

  • Reply
    Goofball
    5 september 2018 at 10:57

    Wat een super schattig jongetje! Hoe zou je nu toch negatief op hem kunnen reageren? Dikke knuffel aan Oscar

    • Reply
      magali
      5 september 2018 at 12:43

      dankjewel!

  • Reply
    Aurelie carless
    5 september 2018 at 19:41

    Oh magali! Wat een prachtig verhaal! Zoals het is… Oscar is zo bijzonder! Telkens we hem zien, stralen we spontaan! We zien of denken niets raar, maar bekijken het al koddig! Jullie zijn hier beslist sterker en hechter uit gekomen! Chapeau waar jullie al de kracht vandaan halen! Top gewoon
    Aurelie

  • Reply
    Muriel
    6 september 2018 at 05:27

    Dank he wel om dit te delen! Prachtig zoontje die Oscar! En sterke mama en familie ❤️

  • Reply
    Joke
    7 september 2018 at 06:09

    ’t Is echt een knapperd en een schattigaard. Wij hebben een zoon met visuele beperking. Het gaat vaak goed. Nu, begin schooljaar, is altijd moeilijk. Meestal gaat het goed, maar soms krijg ik ferme kloppen. En dat is vooral omdat ik het zo oneerlijk vind dat vanzelfsprekende zaken voor hem niet altijd vanzelfsprekend zijn. Maar ik zou geen ander kind willen. Social media bracht ons ook al in contact met anderen en zo onder gelijkgestemden, dat kan deugd doen.

  • Reply
    Gratienne.Vanwynghene
    7 september 2018 at 18:13

    De liefde voor Oscar spreekt uit jullie verhaal Magali.Hij heeft het getroffen met zo een thuis.Een schattig ventje.

  • Leave a Reply

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.