Personal,Uncategorized

Brief aan mijn lezers

brief aan mijn lezersBeste lezer,

Nu de blog al iets meer dan een jaar best persoonlijke verhalen brengt en er steeds meer lezers bijkomen, is het tijd om mij even tot jullie persoonlijk te richten. Het afgelopen jaar was een rollercoaster aan emoties. Vele van die emoties maakten jullie van op de eerste lijn mee. Ik ben er dan ook niet vies van een persoonlijk verhaal te brengen. En ook op Instagram kies ik soms heel bewust om intieme momenten te delen.

Ik steek zelf veel op van reacties en mijn creativiteit wordt vaak gestimuleerd door jullie reacties en mails vol vragen en/of persoonlijke verhalen.

Dat dit jullie smaakt, motiveert mij om dit te blijven doen. Ik ben ongelooflijk dankbaar voor elke reactie die jullie me bezorgen. Hetzij door onderaan nieuwe blogposts te reageren, hetzij door me persoonlijk te schrijven. Het doet deugd om te horen wanneer mensen iets aan je verhalen hebben. Anderzijds is het ook erg fijn om merken dat luchtigere onderwerpen zoals mijn naaisels, uitstapjes etc. ook bijzonder goed gesmaakt worden. Dus ja, ik ben dankbaar.

Bovendien werkt het in twee richtingen. Ik steek zelf veel op van reacties en mijn creativiteit wordt vaak gestimuleerd door jullie reacties en mails vol vragen en/of persoonlijke verhalen. Jullie kunnen me soms echt inspireren en ook manlief pikt daar soms al iets van mee. In moeilijke periodes vind ik zelf steun. Zeker wanneer jullie herkenbare verhalen naar me mailen. En als crème de la crème werden/worden sommigen van jullie vrienden. Heel erg win, win is dat dus.

Vrienden die me ondertussen helemaal kennen. Ook de kanten die nooit op de blog raken. Want ondanks mijn persoonlijk verhaal en openheid, ben ik meer dan die tientallen pagina’s WordPress. Er blijft een lijn liggen tussen mijn online en offline leven. Dat online niet alles rozengeur moet zijn, daar sta ik helemaal achter. Het is ook reden waarom ik vaak persoonlijke verhalen breng. Maar bepaalde gevoelens en gebeurtenissen in mijn leven scherm ook ik af van het online scherm. Al schrijf ik soms in een zotte bui al eens iets waarvan ik dacht het nooit te kunnen publiceren.

Waarom ik jullie dit vertel?

Enerzijds omdat ik de laatste weken heel vaak vragen krijg over hoe ik dit alles toch doe. Moeder van drie zijn, regelmatig bloggen, aanwezig op social media, op uitstap met het gezin, vers koken, weg met vriendinnen, naaien… Anderzijds omdat ik merk dat soms vergeten wordt dat er achter dat online leven ook nog iets offline schuil gaat. Dingen die ik niet voor de hele wereld wil delen omdat sommige gevoelens, gedachten en gebeurtenissen nu éénmaal te broos zijn om voor eeuwig op het internet gezwierd te worden. Anderen omdat er ook nog zo iets als privacy is. Niet alleen mijn eigen privacy maar ook die van de anderen in mijn omgeving. (Daar kunnen we trouwens een hele blogpost aan wijden, maar dat gaan we nu niet doen, haha.)

Want op het randje leven staat ook gelijk aan innerlijke onrust.

Het antwoord op die eerste vraag is trouwens heel simpel. Ik – blijf – gaan. Altijd. Slaap reduceer ik tot een minimum en ik moet altijd een beetje op het randje kunnen leven. Moet je daar jaloers van zijn? Geloof me als ik zeg: neen. Want op het randje leven staat ook gelijk aan innerlijke onrust. Wat dan weer gelijk staat aan vele mentale uitdagingen, haha. Dankzij het opstarten van een Bullet Journal slaagde ik er ondertussen wel in enigszins meer structuur aan te brengen in mijn leven. Want ja, het is hier vaak één al chaos. Maar ik leer loslaten. Moet ook wel met drie paté’kes in huis!

En over die privacy gesproken, ik weet dat dat echt raar klinkt uit een mond van iemand die echt wel veel online smijt. Het lijkt alsof ik daar absoluut niet over nadenk, maar het tegendeel is waar. Net zoals een ander kies ik echter ook voor om bepaalde dingen niet online te zwieren. En dat betekent voor mij ook af en toe de digitale wereld enigszins te negeren. Ik kies er bewust voor om op sommige momenten niet mijn digitale leven te checken. Het zijn maar likes, reacties en unieke bezoekers.

Maar als ik moet kiezen, dan kies ik voor mijn leven offline.

Dankbaar om elke vorm van volgers dus. Maar als ik moet kiezen, dan kies ik voor mijn leven offline. Dus als ik even niet snel antwoord, vergeet terug te mailen of ‘kort’ lijk te reageren, weet dan dat ik ook maar alle balletjes in de lucht probeer te houden en helaas nog altijd niet wonder woman ben. Wie tips kan geven over hoe we dat effectief worden, stuur mij eens een berichtje, haha.

Lieve lezers,

bedankt voor jullie aandachtig lezen, voor alle positieve vibes die jullie me al stuurden en voor alle lieve woorden. Ik ben jullie oprecht dankbaar! 

Liefs,

Lies

BewarenBewaren



27 Comments

  • Reply
    nobutterfly
    16 juli 2017 at 16:35

    bedankt om te schrijven en te delen

  • Reply
    ElsSeghers
    16 juli 2017 at 18:35

    Fijn dat je er zo voor blijft gaan maar even zeer bedankt om te delen dat ook jouw leven niet perfect is 😉

  • Reply
    Lut
    16 juli 2017 at 20:40

    Bedankt voor zoveel en bedankt dat we een deel van jouw leven mogen meemaken.

    • Reply
      Liesellove
      16 juli 2017 at 21:04

      Dat jij mij bedankt Lut vind ik ongelooflijk treffend 😘😘😘

  • Reply
    Saar
    16 juli 2017 at 20:50

    Heel menselijk allemaal en zo herkenbaar! Het water hoeft ons niet aan de kin te staan en ook wij hebben dagen of momenten dat het allemaal niet zo goed blijkt te gaan. Veel inspirerende motivatie putten uit al jouw lieve reacties. 😘

  • Reply
    Joni
    16 juli 2017 at 20:56

    Mooi ❤

  • Reply
    Babs
    16 juli 2017 at 21:00

    👍🍀🍀🍀

  • Reply
    Imke
    16 juli 2017 at 22:04

    Mooi, je bent op een manier super

  • Reply
    Babs
    16 juli 2017 at 22:29

    Ik denk dat wonder woman een les van je zou kunnen leren. Die had geen huishouden te runnen of baby’s te troosten. Al staat dat pakje haar wel mooi 😂

  • Reply
    hanne
    16 juli 2017 at 22:30

    Onlangs vroeg iemand me nog: ‘Hoe doe jij dat toch allemaal?’, en ik kon alleen maar denken: ‘Wat doe jij dan in de tijd dat ik alles doe?’. Het heeft dus twee kanten.
    Ik kan nog steeds genieten van je schrijfsels, dus blijf gewoon jezelf, in goed en kwade dagen.

  • Reply
    borduursaramsades
    17 juli 2017 at 06:00

    prachtig geschreven

  • Reply
    Lobke
    17 juli 2017 at 09:15

    Ik ben blij dat ik dankzij jouw blog er zo’n goeie vriendin aan over heb gehouden! <3

    • Reply
      Liesellove
      17 juli 2017 at 10:47

      Ik ook ❤️❤️❤️❤️❤️❤️

  • Reply
    Nies Reismicrobe.com
    17 juli 2017 at 09:20

    Ik kom heel graag bij je lezen. Je stuk is herkenbaar! Onrust in het koppie is hier ook regelmatig het geval, ik wil te veel en heb te veel ideeën. Die Bullet Journal moet ik misschien toch ook maar eens uitzoeken, al denk ik niet dat het iets voor mij is. Soms verlang ik wel terug naar de offline tijd. Het is dubbel!

  • Reply
    about_stars_and_alittlemonkey
    17 juli 2017 at 10:03

    Denk dat dat de grootste kracht is van je succes, je eerlijkheid! En dat in een wereld vol hebberige ig-accounts! Love you girl!

    • Reply
      Liesellove
      17 juli 2017 at 10:46

      ❤️❤️❤️❤️

    • Reply
      Liesellove
      17 juli 2017 at 10:46

      Dat jij dat zegt vind ik geweldig en maakt mij ook heel klein 😘

  • Reply
    Katrien (Marie Cadie)
    17 juli 2017 at 10:27

    Zo grappig Lies! Ik schreef een klein beetje een gelijkaardige post.
    Ook hier krijg ik vaak de vraag: “Hoe doe je dit toch allemaal?” En het antwoord is inderdaad ‘balans’ en blijven gaan … met een minimum aan slaap. Maar af en toe met boek en of laptop wel in bed blijven hangen met de kids. 😉 Het is ‘staycation’ voor iets hè!? ;-))

    • Reply
      Liesellove
      17 juli 2017 at 17:08

      ik kom die post eens lezen, na de Gentse Feesten, nu is het te druk haha 😉

  • Reply
    Felke
    17 juli 2017 at 10:52

    Hoe jij iets schrijft, dan MOET het gewoon gelezen worden! 😘

    • Reply
      Liesellove
      17 juli 2017 at 17:06

      oh maar seg ik bloos hier achter mijn computerscherm

  • Reply
    Gaëlle
    17 juli 2017 at 16:15

    Leuk om te lezen! Ik denk er toch meer en meer over na om gsm/pc loze weekends in te lassen. Hoe moeilijk dat ook klinkt voor mezelf… want ik ben echt verslaafd. Maar ik word er niet altijd gelukkiger van! Ik ben ook 1 en al MESS in mijn hoofd. Dat is denk ik eigen aan een creatieve veeleisende geest :p Loslaten leer je gelukkig met de jaren en al zeker als je kids hebt rondlopen… in mijn geval 1 kid 😉

    • Reply
      Liesellove
      17 juli 2017 at 17:06

      hoe meer kinderen, hoe meer je kans loslaten (allé hier is dat toch het geval) haha

    Leave a Reply