Personal

Geraakt worden…

Tijdens mijn korte bestaan in de blogwereld las ik al heel veel leuke, inspirerende berichten bij anderen. Vaak laten ze mijn creatiekriebels naar boven komen… Bloggen betekent voor mij vooral op zoek gaan naar de creativiteit bij anderen maar bezinnen en geraakt worden, dat gebeurd ook in blogland… Voor mezelf laste ik daarom op dinsdag de rubriek “Woorden van de week” in. Maar er is meer, veel meer in blogland…
 
Vandaag werd op de blog van “Elke dag zaterdag” dit bericht gepost. Het trok onmiddelijk mijn aandacht… Het bericht is gelinkt aan de blog van Roos, Rust en Regelmaat. Die blog  raakte mij… Van die blog word ik stilletjes… Terwijl er bij mij een klein wondertje in mijn buik zit, moeten anderen knokken voor hun bestaan… Om die reden wou ik graag, of toch voor een deeltje, meedoen aan de foto in de spiegel… Een foto van mijn klein wonder in mijn buik… Maar ook een foto als hart onder de riem…

 
 
Ik verdiepte mij bovendien nog even verder in deze blog. Er staat zoveel in om door geraakt te worden, om over na te denken… Graag wou ik een stukje tekst uit de blog van Roos, Rust en Regelmaat hier citeren.
 
“Vandaag heb ik vrij. Lees: het lukte niet om een oppas te vinden, dus ik kon
niet naar het ziekenhuis. Een paar dagen terug begon ik me te verheugen op mijn
“vrije woensdag”; maar toen het eenmaal zo ver was, wenste ik toch dat ik nog
ingeroosterd stond. Een vrije dag zorgt ervoor dat je stopt. En stoppen betekent
onder ogen zien wat er zich recht voor je afspeelt. De dapper(achtige) jongens.
De lege kant van het tweepersoonsbed. De gigantische vermoeidheid en spierpijn.
De stem in tranen over de telefoon die je niet kunt
troosten.

Toen ik de rest van de week doorsprak met de
jongens, vroeg ik hen welke dag het morgen was, zodat ze zouden snappen dat
Kleine Broers
oppas
zou komen. Ik probeer ze de dagen van de week te leren, maar dat verloopt tot
nog toe niet zo succesvol. Waar ik doelde op donderdag, antwoordde Grote Broer:
Moederdag?” Uitstekend gevonden, ik zou met alle liefde van elke
donderdag een Moederdag
maken.


Wij drietjes staan als een huis. En op dit
soort dagen vraag ik me stilletjes af of dit een generale repetitie is voor de
tijd die komen gaat.”

 
 
En dan was er ook nog dit bericht op de blog van Vietje. Ook eentje die je aanzet om even na te denken en stil te staan…
 
Vandaag werd dus onverwacht een dag waarin bezinning centraal stond…
 
Liefs,
Lies… 


7 Comments

  • Reply
    Vietje
    3 juni 2013 at 15:19

    Eindelijk een glimpje van je buik… Ik kijk al heel hard uit naar volgende week woensdag…

    Ja hier hebben we in ons nabije omgeving de laatste tijd ook al heel wat woelig wateren doorzwommen…

    Wij zijn tot nu toe telkens ontsnapt in ons dichte dichte omgeving maar zo'n leed komt dichter dan we zelf zouden willen … helaas!

  • Reply
    Kamiel Odille
    3 juni 2013 at 17:25

    Mooi berichtje van je. En mooie foto!

  • Reply
    Roos
    3 juni 2013 at 17:59

    Wat bijzonder dat je zo gauw besluit om mee te doen. Dat raakt mij dan weer. En ja, een prachtbuik!

    • Reply
      Liesellove
      3 juni 2013 at 20:06

      Het bericht en je blog raakte mij te veel om het zomaar te negeren… En naar wat ik zie in blogland heeft het veel mensen geraakt!

  • Reply
    Sas
    3 juni 2013 at 20:05

    Mooi he hoe heel veel mensen vandaag voor de spiegel staan….zeker een dag van bezinning!
    xxSas

  • Reply
    Miss Creatuurtje
    4 juni 2013 at 16:09

    Mooi … er is zoveel om bij stil te staan, waar we vaak gewoon voorbij lopen … en lekker genieten van dat wondertje in je buik!

    • Reply
      Liesellove
      5 juni 2013 at 06:22

      Genieten doen we zeker… ook al zijn de schoppen soms behoorlijk pijnlijk 😉

    Leave a Reply