• Yip bij kind n had ik het voornemen om zoete
  • Even knipperen met je ogen en daar staan ze dan
  • Vrijdagavond iedereen gewassen en min of meer in bed Nooit
  • Het is meestal pure chaos Vaak allerlei schuldgevoelens Kleerkasten die
  • Estelle vandaag ben je al 8 maanden oud Het lijkt
  • Goeiemorgen om de dag goed te starten en ja Axelle
  • Gisteren postte withkidsontheroad iets over liefde voor strand en zee
  • Kiezen om het leven anders aan te pakken dat is

Subscribe to our Mailing List

Get the news right in your inbox!

Hoe ik (40 dagen) bloggen volhoud

24 februari 2018

Hoe ik (40 dagen) bloggen volhoud

24 februari 2018
bloggen volhouden

bloggen volhoudenGisteren vertelde ik jullie al over “The Sunshine Blogger“. Omdat ik niet de typische weg wou opgaan binnen dergelijke awards, haal ik uit de vragen enkele nieuwe thema’s. Ik vertel jullie zeker later nog meer over waarom ik nog steeds blog enzo, maar vandaag ga ik in op de vraag hoe ik het bloggen volhoud. En voor mezelf voegde ik er de vraag “hoe houd ik 40 dagen bloggen vol?” Kwestie van in thema te blijven. 

Mijn allereerste online woorden dateren echter al van meer dan 10 jaar geleden.

Ondertussen ben ik bijna 5 jaar aan het bloggen op Liesellove. Mijn allereerste online woorden dateren echter al van meer dan 10 jaar geleden. Ik had dus altijd al ergens een grote liefde voor het vertellen van verhalen online. Maar pas met deze blog richtte ik mij op een publiek breder dan vrienden en familie. Het was zelfs helemaal andersom dan alles ervoor: deze blog is niet zozeer voor familie en vrienden opgestart, eerder voor de online mens die graag verhalen van anderen leest. Een beetje zoals ikzelf graag bij anderen ga lezen. Maar ook dat is eigenlijk een verhaal op zich.

Want ik ging het hebben over hoe ik dit alles nu volhoud. Wie hier al lang meeleest, weet dat dit niet altijd even makkelijk is. Vooral vorige zomer heb ik heel erg overwogen om met het bloggen te stoppen. Want zoals dat helaas met bijna alles gaat, kom je ook online mensen tegen die niet op beschaafde en respectvolle manier met anderen kunnen omgaan.

Want ook al reageren 20 personen op een lieve en ok manier, die éne reactie blijft vaak in mijn hoofd spoken.

Het bloggen en schrijven op zich is voor mij op zich nog nooit echt een uitdaging geweest (op soms eens inspiratieloze periodes na), maar het omgaan met bovengenoemde personen wel. Want ook al reageren 20 personen op een lieve en ok manier, die éne reactie blijft vaak in mijn hoofd spoken. Het gaat daarbij niet zozeer om kritiek maar wel wanneer mensen grof worden en soms erg extreme dingen naar je hoofd smijten.

Ik vind dat tot de dag van vandaag nog steeds moeilijk. Maar vorige zomer maakte ik wel op de één of andere manier een klik. Dat moest toen ook wel. Het was of stoppen en dus ook nooit meer dergelijke reacties krijgen. Of het was doorgaan en leren omgaan met de trollen van deze wereld. Want piekeren over dergelijke reacties, dat is gewoon niet gezond.

Het modereren van reacties is daarbij een enorme hulp geweest. Sinds ik dit doe, komen er steeds minder mottige reacties. In het begin kwam er soms nog eens eentje door. Maar wanneer mensen door hebben dat ze geen publiek meer hebben, haken ze vrij snel af. Ik keur dergelijke reacties namelijk niet goed en moet dan ook niet tobben over het al dan niet antwoorden op zo iets. Win, win! (Mensen die hun bedenkingen op een correcte manier neerschrijven, worden overigens wel altijd gepubliceerd.)

Maar, ik blijf ik en als het dus in mijn kop zit…

Verder houd ik vijf jaar bloggen ook vol door mij niet al te veel druk op te leggen. Er was ooit een tijd dat ik mij bepaalde thema’s en planning probeerde op te leggen. Dat gaf echter teveel druk. Loslaten helpt hier wel. Tijdens 40 dagen bloggen is dat echter moeilijker. Omdat ik eigenlijk geen enkele dag wil skippen, is er een druk. Eentje waar ik dit jaar meer last van heb dan vorig jaar. Maar, ik blijf ik en als het dus in mijn kop zit…

Tot nu toe maakte ik geen planning op en beslis ik elke dag, soms erg last minute, wat ik ga schrijven. Maar voor 12 uur ’s nachts werd er tot nu toe altijd een blog gepubliceerd. Hoe langer we bezig zijn, hoe meer ik daar op kick trouwens. I know, ik ben een kleine freak, haha. Maar het is net dat, die mij altijd zotte dingen laat volhouden. Het euforische gevoel die ik krijg als iets, die me bijna onmogelijk lijkt, toch volhoud. Ik die na een drukke dag, zoals vandaag, om 10 uur ’s avonds toch nog de computer open klap en op dreef raak… dat vind ik geweldig.

..voor langdurig en frequent bloggen toch een klein beetje een freak moet zijn.

De eindconclusie is eigenlijk dat je voor langdurig en frequent bloggen toch een klein beetje een freak moet zijn. Eentje die denkt en ademt in blogtermen, eentje die in alles wel een verhaal ziet, eentje die vaak teveel ideeën heeft en te weinig tijd. Want ondertussen is het al lang niet meer een beetje bloggen, het is een deeltje van mijn identiteit geworden. Lies, de blogster. Amen to that! 

5 Comments

  • Nathalie 25 februari 2018 at 11:57

    Wow dan ben ik ook een freak ;-))

  • Sofie 25 februari 2018 at 20:21

    Jawadde 40 dagen bloggen! Chapeau.
    Hier was het de afgelopen weken ‘gene vette’. Heel wat ziektes en virussen in huis gehad, dan heb ik echt de fut niet meer.
    Maar fijn dat het bij jou wel lukt en dat je je er super bij voelt!

  • Anneke 27 februari 2018 at 12:51

    Ik vind dat chapeau, zenne, zo 40 dagen bloggen achter elkaar. Ik heb het even overwogen om mee te doen, maar het dan maar wijselijk niet gedaan. Ik zou na week 1 al compleet de mist in gaan 😀
    En ivm die trollen: niks van aantrekken. En groot gelijk dat je je reacties modereert! Dit is JOUW plekje op het internet en dus beslis JIJ wat jij hier schrijft en wat er wel of niet mag opkomen 😉

  • Leave a Reply

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

    ×