Mommy & Me,Personal

I can’t get no sleep…

Contradictie ten top, blog ik eerst over doorslapen, ga ik nu een potje zagen over niet slapen. Ik hoor denken ‘I told you so.’ Van dat told you so is er echter niks aan. ’t Ligt niet aan de kinders dat slecht slapen. Sinds de eerste nacht van 8 uur slaap blijft Baptiste er voor gaan. Axelle die blijft de grootste slaapkop ter wereld.  
’t Moeilijk slapen begon al voor de bevalling. ’s Nachts kon ik tijdens mijn zwangerschap vaak de slaap niet vatten of werd ik 100 keer per nacht wakker: kleine blaas, maagzuur en nog zo van die toestanden lagen aan de basis van dat slaapprobleem. 
Eens kind 2 het levenslicht zag dacht ik wat meer comfortabele slaapjes te hebben. Ik weet een baby en slapen dat gaat niet goed samen maar meeslapen met je kind kan toch zo een deugd doen, niet? Eén voorwaarde om daarvan te kunnen genieten: je moet effectief meeslapen. 
Probleem ten huize Liesellove, groot probleem. Sinds dag 1 van zijn geboorte schakelde ik over op een waakmodus.  ’s Nachts, wanneer mijnheertje ongeveer een uur of 8 slaapt, check ik honderd keer als hij effectief slaapt of spring ik recht als hij een geluidje maakt. 
Ik dacht, dat betert wel, maar ondertussen, vijf weken na zijn geboorte blijf ik onrustig. Mijn lijf is moe, snakt naar rust maar vindt het niet. Op een dag komt het terug, tot dan verander ik iedere dag een beetje meer in een wandelende zombie. 
Dat wandelende zombie zijn vertaalt zich in een extreme vergeetachtigheid, midden in mijn zin niet meer weten wat ik wou zeggen, extreem snoepen en een lichtelijke ontvlambaarheid. Maar hé, op een dag komt dat allemaal terug goed! 


17 Comments

  • Reply
    MultiVroon
    27 oktober 2015 at 20:31

    Oh ja, die moederhormonen… Toen ze na anderhalf jaar eindelijk ging doorslapen bleef ik nog een hele tijd van alles wakker schrikken… en nog wel wat eigenlijk…

    Het zal slijten hoor! Zeker als je lijf went aan zijn doorslapen denk ik.

  • Reply
    marieke (circle meets line)
    27 oktober 2015 at 21:06

    Aaah wat frustrerend. Ik heb ook nog wel wat foto's liggen van iedereen in huis samen in diepe rust… De fotograaf was…ik, wie anders?…. want denk maar niet dat mijn lijf (of geest?) aan die zalige middagdutjes ging toegeven (terwijl ik duizelig van vermoeidheid rond liep)…

  • Reply
    Helemaalhoedje
    27 oktober 2015 at 21:18

    Wel herkenbaar denk ik voor vele moeders die waakmodus! Maar als je zo moe bent, misschien een idee om van beurt te wisselen… Oftewel, mijn manlief sliep overal,doorheen, omdat ik de waakhond was… Maar als ik moest werken, werd hij wel bij elk zuchtje wakker. Stel gewoon je manlief voor dat hij een nacht van dienst is, en ga dan zelf (evt op logeerkamer ofzo) heerlijk slapen, omdat hij voor elk zuchtje en piepje verantwoordelijk is… Echt niet alleen wij moeders kunnen dat, ook mannen kunnen dat (op hun manier….)

    Succes!

    • Reply
      Liesellove
      27 oktober 2015 at 22:06

      Als de man minder moet werken is dat idd mss wel een optie

  • Reply
    Fenna Achternaam
    27 oktober 2015 at 21:23

    Wat jaloers was ik op mijn vriend in die dagen. Hij kon gewoon even een powernap doen en weer fris voor de dag komen. Waar ik alleen maar lag te malen met mijn ogen wijd open. Maar….powernappen kun je leren. Hier de link met alle tips: http://www.hoedoe.nl/lichaam-geest/slaap/hoe-doe-ik-een-powernap
    Het is even oefenen en waarschijnlijk lig je je de eerste 10 keer met je ogen wijd open te irriteren dat je niet kan slapen, maar de elfde keer doezel je opeens even weg! Hebbes!
    Succes met uitproberen!
    Fenna

    • Reply
      Liesellove
      27 oktober 2015 at 22:06

      Zalig moest ik dat kunnen, het proberen waard 🙂

  • Reply
    Madelief
    27 oktober 2015 at 21:28

    Heel herkenbaar. Ik heb dit gehad na de bevalling van onze oudste dochter… Maanden slapeloosheid waardoor ik toch een tijdje slaapmiddellen heb moeten gebruiken om er bovenop te geraken. Ik kon gewoon niet meer inslapen en verkeerde in een constante waakmodus. Overdag liep ik meer te wenen dan wat anders en sloeg de vermoeidheid toe. Uiteindelijk was mijn grootste redmiddel oordopjes. Ik zei op een gegeven moment gewoon tegen mezelf dat het genoeg moest zijn en die oordopjes zorgden ervoor dat ik wel degelijk mijn dag kon afsluiten. Uiteindelijk zal manlief ze ook wel horen. En als een man opstaat, is die normaal gezien na 5 min opnieuw aan het snurken. Bij mij is het onmogelijk om opnieuw de slaap te vatten als de kinderen mij uit mijn slaap gehaald hebben. Nu, 8 jaar later, slaap ik nog steeds met oordopjes. Het is gewoon de enige manier om rust te vinden 's nachts en toch lig ik nog regelmatig eens wakker hoor… Eens kinderen slaap je nooit meer echt goed, vrees ik… Toch niet als je een piekeraartje bent zoals ik 😉

    • Reply
      Liesellove
      27 oktober 2015 at 22:05

      Mss ga ik er kopen haha 🙂

    • Reply
      Kim Perdaens
      4 november 2015 at 07:17

      Ook ik slaap met oordoppen al jaren ! Tip: die van de Hema kopen!

  • Reply
    Mix it - Make it
    27 oktober 2015 at 21:50

    Herkenbaar! We hebben Floris al op 7 weken verhuisd naar zijn kamer (met de deuren open) en toen sliep ik veel beter. Misschien een idee'tje 🙂

    • Reply
      Liesellove
      27 oktober 2015 at 22:05

      Ik denk er soms aan want het is extreem, had ik bij Axelle niet, maar hij moet een verdiep hoger slapen en dat houdt me tegen 😉

  • Reply
    Naaistaart
    28 oktober 2015 at 06:35

    Ja, die waakmodus herinner ik me ook nog! T zit hem in de hormonen vrees ik, zal nog niet direct overgaan…. Misschien kan de papa wel een weekendshift eens doen ? Vrijdag of zaterdagnacht? Dan is er nog even tijd om te recupereren voor hem tegen maandag.

  • Reply
    Sewing Evy
    28 oktober 2015 at 09:01

    Ik verhuisde Louis ook al na 1 week naar zijn eigen kamer omdat ik minuut rust kende als hij naast me lag (toen was zijn kamer wel naast de onze, en gebruikte ik ook nog eens een babyfoon). En ik denk dat Juliette al snel naar de naaikamer zal verhuizen

    En he, alles is een fase en alls gaat over (ooit :'-)!)

    • Reply
      Liesellove
      28 oktober 2015 at 11:09

      Ik moet inderdaad een oplossing zoeken, zijn kamer is te ver maar naast mij is niet langer haalbaar, ik slaap gewoon niet, hoe stom is dat zeg? 🙂

  • Reply
    Tania Stays Positive
    29 oktober 2015 at 05:43

    Bij ons was de oplossing ook om het bedje te verhuizen. Hier was het gekke wel dat manlief steeds wakker werd nadat zoonlief op zijn eigen kamer sliep.

  • Reply
    Sofie sonaais.blogspot.be
    2 november 2015 at 13:37

    Dat is eigenlijk een heel natuurlijke reactie, dat je minder vast slaapt. Je lichaam gaat in een beschermende modus om je kindje 's nachts te voeden en te beschermen. Het is ook heel goed voor Baptiste dat hij bij jullie slaapt. Hij slaapt al zeer vroeg en zeer diep door, wat het risico op wiegendood verhoogt. Als jij de eerste zes maanden in de buurt bent 's nachts daalt dat risico.
    Het is gewoon heel normaal, en het makkelijkste is je daar niet in op te winden en mee te gaan in wat de natuur voorziet.
    Een baby hebben betekent nooit meer terug naar je vroegere slaappatroon… veel ouders hebben daar toch verkeerde verwachtingen over eens ze aan kindjes beginnen. Wat niet wegneemt dat het zwaar is, natuurlijk.

  • Reply
    Anoniem
    6 november 2015 at 06:07

    Toch nog even een reactie op deze na het lezen van je volgende bericht over de twijfel die komt kijken bij het mama-zijn en de reacties die je krijgt op je berichten hierover: 'de natuur' is een prachtig ding, maar kan soms ook wat hulp gebruiken. De technologie bestaat niet voor niets. Je moet er in mijn ogen niet altijd en overal gebruik van maken, maar wel wanneer het nodig is. Even enkele voorbeelden om te duiden:
    – IVF
    – kunstvoeding: hebben wij voor moeten kiezen en daar krijg ik ook veel lelijke reacties op
    – een (angelcare) babyfoon: Lieve Lies, topmama, heb je deze al? Of al overwogen? Ik heb hem niet omdat ik 's nachts het molentje in mijn hoofd kan afzetten, maar had hem wel als optie op de geboortelijst staan. Hij geeft soms vals alarm, hoorde ik zeggen, maar als je daardoor al van alarmpje tot alarmpje kan slapen, helpt dat misschien wel…

    Ik wens iedereen toe geen 'technologie' nodig te hebben bij het grootbrengen van je kinderen, maar ik denk dat -in deze tijd- er maar weinig mama's zijn bij wie dat gaat: Er wordt meer van ons (en van de papa's) verwacht dan enkel moederen (vaderen) en daar is helemaal niets mis mee.

    En slaapt die kleine, nachtelijke 'grommer' aan jouw kant van het bed? Dan kan je hem misschien naast papa leggen. Dan ligt het geluid al iets verder, dat hielp bij mij ook wel…

    Hopelijk heb je hier wat aan, vult je hart zich met wat verse moed. Want zoals velen al zeiden: je doet het super, alleen al omdat je erover nadenkt!!!

  • Leave a Reply