Personal

Inspirerende verhalen #4: van over de grens!

inspirerende moeders: marthe van paperbreaksDe weg die we moeten afleggen tot het krijgen van kinderen en/of ze groot brengen, is niet altijd de weg van vlotjes en easy, dat weet elke ouder/wensouder. Dat we daarin botsen op andere ouders met inspirerende verhalen waar we kracht en herkenning uithalen, is geen geheim. En dat hoeft niet altijd in de persoonlijke kring te zijn. Ook ik ging/ga vaak online op zoek naar verhalen die me op de één of andere manier konden/kunnen gerust stellen en/of steun boden/bieden. Dat ik niet de enige ben, blijkt uit de leescijfers van mijn eigen persoonlijke verhalen over het moederschap. Daarom laat ik deze zomer andere moeders en vaders aan het woord op deze blog. Omdat zij elk op hun eigen manier inspirerend te noemen zijn. Ik stel hen vragen, zij vertellen hun verhaal.
Deze week is het de beurt aan Marthe. Letterlijk van over de grens want Marthe is een Nederlandse die momenteel in Aruba woont. Tot voor kort blogde zij op Paperbreaks maar door haar leven in het buitenland besliste zij om even overal de stekker uit te trekken. Maar geloof me als ik zeg dat je niet hoeft te bloggen om een inspirerend verhaal te kunnen brengen. 

MARTHE  

Mijn naam is Marthe en ben 27 jaar oud. Ik ben getrouwd met mijn vriendje van de middelbare school en samen hebben wij een dochtertje, Vivy, van bijna twee. Ik ben mijn blog begonnen tegelijk met het begin van mijn zwangerschap, om te delen hoe ik over deze nieuwe wereld waarin ik toen terecht kwam acht. Daarnaast wilde ik heel graag laten zien hoe het is om te leven met een militair, omdat ik denk dat daar meer over gesproken mag worden.

Die militair en vriendje van de middelbare school is de reden dat wij nu op Araba wonen. Jasper is marinier en voor een jaar op dit eiland geplaatst. Gelukkig konden wij mee met hem! Ik heb mijn baan opgezegd, we hebben ons huis tijdelijk vaarwel gezegd en familie en vrienden achtergelaten voor dit toch wel grote avontuur.

inspirerende moeders: marthe van paperbreaks

Ik schrijf, teken, volg taalcursussen en sta open voor veel meer nieuwe dingen.

De beslissing was niet moeilijk, als je weet hoe het is om iemand met regelmaat (zo’n 6 maanden per jaar) te moeten missen, dan worden andere dingen minder belangrijk. Ik heb inmiddels geleerd dat zolang je samen bent met degenen van wie je houdt, met wie je gelukkig bent, dan komt de rest wel goed.

Natuurlijk vind ik het spannend en heb ik me druk gemaakt over hoe dat dan moet als we weer terug komen naar Nederland. Maar inmiddels geniet ik van het leven hier en van de kansen die het me biedt. Want waar het eerst super raar was om geen verplichtingen te hebben, zie ik nu wat ik allemaal met deze tijd kan doen. Ik ben druk bezig met van alles en nog wat, dingen die ik altijd al wilde doen en/of leren. Ik schrijf, teken, volg taalcursussen en sta open voor veel meer nieuwe dingen.

En er zijn al heel veel momenten geweest dat wij het met z’n tweeën moesten doen

In Nederland werkte ik parttime en was dus al veel thuis met Vivy. En er zijn al heel veel momenten geweest dat wij het met z’n tweeën moesten doen omdat Jaspen in het buitenland zat. Maar nu we hier zijn ben ik dag en nacht met haar. Ik besef heel goed hoe waardevol deze tijd. Als ze twee is zal ze wel twee ochtenden per week naar een kinderdagverblijf gaan. Ik vind het heel belangrijk dat ze ook met leeftijdsgenootjes kan spelen, andere dingen kan leren en ook voor mij zal het goed zijn om af en toe even mijn handen vrij te hebben.

inspirerende moeders: marthe van paperbreaks

Familie is alles, dat is altijd zo geweest, maar nu we hier zijn merk ik nog beter hoe belangrijk dat is. Familie is thuis en ik mis daarom vooral de kleine dingetjes. Even bij mijn moeder een kopje thee drinken, onverwachte bezoekjes van mijn zusje en de zondagmiddag met mijn schoonfamilie. We wonen allemaal heel dicht bij elkaar in de buurt dus dat is voor zwoel hun als ons een uitdaging. Al is het nooit slecht om weer even te beseffen wat het voor je betekent.

Want wat kunnen sommige moeder toch meedogenloos zijn naar andere moeders toe. Dat vind ik heel erg.

Er zijn geen specifieke moeder waar ik naar op kijk, maar de moeder die zichzelf zijn, niet zich laten leiden door ‘hoe het hoort’, daar sta ik wel helemaal achter. Want wat kunnen sommige moeder toch meedogenloos zijn naar andere moeders toe. Dat vind ik heel erg. Als moeder mag je ook nog gewoon jezelf zijn en hoef je niet zodra je kind er is opeens in een plaatje te passen. Zo krijg ik vaak te horen dat ik er helemaal niet uitzie als een moeder. Dat zegt dus veel over hoe men over moeders denkt, haha.

Als laatste nog dit: als iemand de droom of kans heeft om naar het buitenland te gaan, moet je het niet zien als iets wat voor ‘altijd’ is. Probeer het gewoon! Je bent sowieso een ervaring rijker dus dat heb je sowieso al gewonnen. En probeer je niet te laten ontmoedigen door andere mensen die niet begrijpen waarom je dat zou willen doen. Ze hoeven het ook niet te begrijpen, als jij het maar begrijpt!

Marthe laste dus even een blogpauze in maar wie weet laat ze binnenkort wel weer van zich horen!  Op Instagram is ze wel nog steeds te volgen!

Herkenbaar verhaal? Zelf iets te vertellen? Of wil je ons gewoon laten weten wie jij inspirerend vindt? Laat het ons dan even weten via een reactie of mail

BewarenBewaren



1 Comment

  • Reply
    Sien
    27 juli 2017 at 10:00

    Als je een droom hebt om naar het buitenland te gaan, dan moet je dat idd gewoon eens doen. Wij hadden ook die droom, maar ik zag het niet zitten alles voorgoed achter te laten. Dus zijn we voor een paar maanden gegaan, een huis gehuurd en een paar maanden het gewone leven, maar dan aan de andere kant van de wereld. Lang genoeg om geen toerist meer te zijn, maar binnen de grenzen van wat praktisch haalbaar was met het werk. Mensen weten altijd wel een paar excuses waarom zij dat niet kunnen doen, maar je staat ervan versteld eens je het begint uit te zoeken en te regelen, dat het allemaal niet zo moeilijk en onoverkomelijk blijkt te zijn.

    De grootste stap is durven de stap in het onbekende te zetten.

    Wij hebben ervan genoten! En ook de 24u per dag met de dochter heeft ons veel geleerd (oa dat lastige klanten op het werk niks zijn vergeleken met een peuter van 1,5 jaar waarmee je moet onderhandelen :-p ).

  • Leave a Reply

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.