Personal

Inspirerende verhalen #5: de leuke wereld van mama Lobke

inspirerende verhalen: leuke wereld lobkeDe weg die we moeten afleggen tot het krijgen van kinderen en/of ze groot brengen, is niet altijd de weg van vlotjes en easy, dat weet elke ouder/wensouder. Dat we daarin botsen op andere ouders met inspirerende verhalen waar we kracht en herkenning uithalen, is geen geheim. En dat hoeft niet altijd in de persoonlijke kring te zijn. Ook ik ging/ga vaak online op zoek naar verhalen die me op de één of andere manier konden/kunnen gerust stellen en/of steun boden/bieden. Dat ik niet de enige ben, blijkt uit de leescijfers van mijn eigen persoonlijke verhalen over het moederschap. Daarom laat ik deze zomer andere moeders en vaders aan het woord op deze blog. Omdat zij elk op hun eigen manier inspirerend te noemen zijn. Ik stel hen vragen, zij vertellen hun verhaal.

Na een weekje te hebben overgeslagen, inspirerende mensen nemen ook vakantie enzo, laat ik vandaag Lobke aan het woord van de razend populaire mamablog ‘Leuke Wereld’. Een vrouw met het hart op de goeie plaats, al van de begindagen mamablogster, schreef al verschillende boeken, werkt aan eindeloos veel projecten en werd onlangs nog eens mama van haar derde kindje Mil! 

inspirerende verhalen: leuke wereld lobkeWat vind je ervan dat anderen je inspirerend vinden?

Geen idee, en eigenlijk was dit oorspronkelijk nooit de bedoeling. Ik ben mijn blog begonnen als dagboek voor onszelf, dat er plots honderden mensen begonnen mee te lezen is iets wat ik nog altijd niet kan geloven eigenlijk, really?

Ik vind het wel leuk dat mensen mij ondertussen mailtjes sturen dat ze bijvoorbeeld veel hebben gehad aan onze vakantietips over Zweden en Noorwegen. Dat op vakantie gaan met een baby echt wel mogelijk is! En dat wil ik eigenlijk laten zien op mijn blog, dat het leven niet stopt bij kinderen! Dat je als ouder best wel leuke dingen kan blijven doen mét je kinderen erbij.

Je hebt zelf een drukbezochte blog en schreef al enkele boeken, allemaal te maken met het thema mama zijn/kinderen. Hoe is het voor je gestart?

Zonder mijn kinderen Kobe en Frauke zou ik nooit aan een blog en boeken begonnen zijn dus ik ben hen eigenlijk wel dankbaar! Sinds hun geboorte blog ik op Leuke Wereld over onze maaksels, onze uitstapjes, onze ervaringen… Steeds meer lezers lieten mij weten hoe leuk ze onze tips vonden. Soms printen ze de blogposts zelfs af om een stadje te gaan bezoeken! Dus waarom geen boek, dacht ik bij mijzelf. (lacht) Andere ouders inspireren, dat was mijn doel. Ik stapte naar een nieuwe uitgever en voila, enkele maanden later is mijn derde boekenkind geboren.

Ik krijg er echt energie van als andere mensen mij komen vertellen dat wij hen geïnspireerd hebben en ik leer er nieuwe mensen door kennen waar ik achteraf zelf nog eens een koffie mee kan gaan drinken. En door mijn blog maakte ik zelf al beste vriendinnen, dat vind ik het mooiste cadeau dat ik er tot nu toe aan over gehouden heb!

Je koos voor een dessertkindje. Altijd gedroomd van een groot gezin? Twijfels gehad?

Mil is inderdaad mijn dessertkindje waar ik heeeeel erg lang voor moeten zagen heb bij mijn ventje. Ik droomde altijd al van een groot gezin, waarschijnlijk omdat ik zelf uit een groot ‚atypisch’ gezin komToen ik zestien was, gingen mijn ouders uit elkaar. Hun scheiding was als een donderslag bij heldere hemel, want we waren een enorm hechte familie. Mijn vader, die voor hij mijn moeder ontmoette al eens getrouwd was geweest en een dochter uit dat huwelijk had, hertrouwde en kreeg nog een zoon. Dit bracht spijtig genoeg heel wat psychologische en financiële problemen met zich mee, maar mijn moeder was er altijd voor ons en bleef geloven in de kracht van ons gezin! Dankzij haar geloof ik nog altijd in de gezelligheid die een groot gezin met zich mee kan brengen.

Anderhalf jaar na de scheiding vond mijn moeder opnieuw de liefde bij Bob, een man die zelf twee zonen had. Aangezien mijn ouders samen vier kinderen hebben, brengt dat het totaal voor mij op een zus, twee broers, een halfzus, een halfbroer en twee stiefbroers. Pittig detail: de jongste zoon van mijn vader is jonger dan de oudste dochter van mijn halfzus.

Even nadat Bob en mama elkaar leerden kennen, trokken we bij hem en zijn twee zonen in. Ons grote gezin werd plots nog een pak groter. Omdat we allemaal aan het puberen waren, kwamen er geregeld liefjes over de vloer. Dat maakte dat we soms met 14 aan de eettafel zaten. Nu vind ik dat gezellig, maar vroeger heb ik meer dan eens gerebelleerd tegen de situatie. Kamers delen, het gebrek aan privacy,…: de situatie was niet ideaal voor een opgroeiende puber. Toch klikte het meteen met mijn stiefvader. Intussen zijn hij en mijn mama al zestien jaar samen. Ik zal hem nooit ‘papa’ noemen, maar tegelijk is Bob wel een vaderfiguur voor me.

inspirerende verhalen: leuke wereld lobke

Op mijn achttiende leerde ik Patrick beter kennen. Hij woonde in mijn geboortedorp en ik wist goed genoeg dat hij al een dochtertje van anderhalf had. Voor leeftijdsgenoten vormde dat een afknapper, maar ik had totaal geen bezwaar. Bob had mij er immers ook zonder morren bijgenomen toen hij een relatie met mijn moeder begon. Dat niet ik, maar zijn dochtertje Mercedes de belangrijkste vrouw in zijn leven was, deerde me helemaal niet. Een vader die zo enorm veel van zijn kind hield, dat vond ik prachtig. Misschien was het zelfs die kwaliteit die me het meest aantrok in Patrick. Al vanaf het prille gezin wist ik dat hij de ideale papa zou zijn voor mijn kinderen. En kijk: ik heb gelijk gekregen.

Wanneer ik vandaag kijk naar mijn gezin ben ik zo fier, zo fier dat Patrick en ik dit samen gefikst hebben. En ik hoop echt dat onze kinderen later terugkijken en zeggen: ‚Wat een heerlijke kindertijd hebben wij toch gehad!’ Net als ik dat kan zeggen tegen mijn eigen mama, want dankzij haar zijn wij nooit iets tekort gekomen, hoe moeilijk het soms ook was!

Kan je iets vertellen over je gezin van drie? Wat loopt goed, wat minder?

Drie kinderen brengt toch wel een andere dynamiek in ons gezin, heerlijk vind ik dat! Maar op sommige momenten ook minder heerlijk. Mil is niet het gemakkelijkste kindje en we hebben er al onze peren mee gezien. Reflux, koemelkallergie, een flesweigeraar en het begrip ‚nacht’ kent hij ook nog niet zo goed! Maar kijk…’het is een fase het is een fase’ is ondertussen mijn levensmotto en over enkele maanden kijk ik terug op deze babyperiode en zal ik het misschien zelfs nog missen. Ik vind het vooral heerlijk dat we Kobe en Frauke het mooiste cadeautje ooit hebben kunnen geven: een extra broertje om mee te spelen en om later beste vrienden mee te worden, zoals ik dat nu ben met mijn eigen broers en zussen. Heerlijk toch?

inspirerende verhalen: leuke wereld lobke

Heb je tips voor andere moeders/vaders die na een tijdje toch nog een kindje willen?

Eerlijk? Twijfel je of je een derde/vierde kindje wilt? Ik zou er persoonlijk niet te lang mee wachten en er niet te veel tijd tussen laten. Ik had dat toch weer onderschat die babyperiode, de gebroken nachten enzovoort.

Welke moeder/vader is voor u een inspiratiebron?

Ik kijk enorm op naar andere grote gezinnen… zoals ‘mama van vijf’ bijvoorbeeld. Ik vind het ongelooflijk hoe zij het klaargespeeld krijgt om vijf kinderen groot te brengen in combinatie met een fulltime job en en daarbij ook nog eens een keicool online magazine voor ouders opricht. Ongelooflijk! Zij doet mij soms twijfelen of ik nog voor een vierde kindje zou gaan of niet. Maar voorlopig houden we het bij ons gezin met drie kinderen.

Maar weet je wat? Elke mama verdient het volgens mij om inspirerend genoemd te worden op haar manier! We doen allemaal een fucking goeie job!

Lobke volgen? Dat kan op haar blog en Instagram.

Herkenbaar verhaal? Zelf iets te vertellen? Of wil je ons gewoon laten weten wie jij inspirerend vindt? Laat het ons dan even weten via een reactie of mail



2 Comments

  • Reply
    Liesbeth
    11 augustus 2017 at 20:44

    Grappig die foto van Bergen. Ik loop hier dagelijks langs. Bryggen blijft ee van mijn lievelingsplekjes in Bergen.

  • Reply
    Annnelies
    16 augustus 2017 at 10:42

    Heel mooi verhaal. Je mag echt super trots zijn op je gezin en je verwezenlijkingen!

  • Leave a Reply