Dad's Stories,Personal

Inspirerende verhalen #6: papa Thijs aan het woord

papa toch inspirerende verhalenDe weg die we moeten afleggen tot het krijgen van kinderen en/of ze groot brengen, is niet altijd de weg van vlotjes en easy, dat weet elke ouder/wensouder. Dat we daarin botsen op andere ouders met inspirerende verhalen waar we kracht en herkenning uithalen, is geen geheim. En dat hoeft niet altijd in de persoonlijke kring te zijn. Ook ik ging/ga vaak online op zoek naar verhalen die me op de één of andere manier konden/kunnen gerust stellen en/of steun boden/bieden. Dat ik niet de enige ben, blijkt uit de leescijfers van mijn eigen persoonlijke verhalen over het moederschap. Daarom laat ik deze zomer andere moeders en vaders aan het woord op deze blog. Omdat zij elk op hun eigen manier inspirerend te noemen zijn. Ik stel hen vragen, zij vertellen hun verhaal.

Vandaag de eerste man in de rij van inspirerende verhalen. Een blogger en een Instagrammer! Want daar waar je een verhaal wil delen, vind je een weg! Zodus vandaag papa Thijs aan het woord! 

papa toch inspirerende verhalenHoe ervaar jij het vaderschap? Ben je in je rol moeten groeien? Hoe was dat een zwangere vrouw

Ik heb heel lang niets met kinderen gehad. Tot de geboorte van de kindjes van vrienden en familie had ik ook nog nooit een baby vastgenomen. Zo kon ik hen ook niet laten vallen. Vond ik een belangrijke vereiste. Niet dat ik onhandig ben, maar toch, het leek allemaal zo klein en fragiel. Het is nu éénmaal niet zoals bij voetbal dat het ook ok is als je de bal klemvast hebt als hij éénmaal heeft gebotst als keeper.

Als vader wordt je in het vaderschap gegooid van het ene moment op het andere. Vrouw zijnde, voel je de baby 9 maanden lang groeien, kriebelen, stampen van plezier, tot de tunnelervaring bij de geboorte. Als papa ben je het ene moment gewoon jezelf, partner van de allerliefste vriendin en op het andere moment ben je vader van het meest prachtige kleine wezentje ooit op aarde gezet. Dat is op zijn minst gezegd heavy. Maar ook heel natuurlijk. Althans zo voelde het voor mij aan. Alsof er nooit iets anders geweest was.

Wat is voor je het fijnste aan vader zijn?

De onvoorwaardelijke liefde. Het enthousiasme dat die twee kereltjes uitstralen als je hen een ganse dag niet gezien hebt. De knuffels die ze geven. Dat is niet te evenaren. Die grote ogen wanneer ze naar jou kijken als je met hen speelt of iets doet wat zijn nog niet kunnen. De adoratie die ze dan hebben en voor mezelf de eer om hun vader te mogen zijn. Om hen dingen te mogen leren en samen met hen zaken te ontdekken. Dat is het meest fijne gevoel aan vader zijn.

Waarom bloggen?

Uit liefde voor het geschreven woord. Dat in eerste instantie. Ik heb altijd graag geschreven, maar nooit op een structurele manier, gewoon wanneer de nood er was om iets neer te pennen merkte ik dat ik het wel graag deed. Dat ik er plezier in beleefde om woordjes na elkaar te kleven en te knutselen met zinnen. Na de geboorte van meneertje nummer 1 had ik een aantal teksten over het prille vaderschap neergeschreven. Toen ik die na een tijdje terug las, merkte ik dat ik veel zaken niet meer wist. Daarom is mijn papablog een fantastische tool om herinneringen bij te houden. Ik hoop dat ze er later veel leesplezier aan zullen beleven. Net zoveel als ikzelf toen ik ze probeerde neer te pennen. Dat zou ik heel leuk vinden.

Boodschap aan mannen die twijfelen om al dan niet vader te worden?

Volg je hart. Laat je niet beïnvloeden door mensen rondom jou die kinderen krijgen of door de biologische klok die luidt. Op een bepaald moment zal je zelf voelen dat je er klaar voor bent. En wanneer het niet komt, dan komt het niet. Ook goed. Kijk bij vrienden of familie of je het leuk vindt om met kinderen om te gaan of er mee bezig te zijn. Iedere leeftijd heeft zijn charme en leuke momenten. Als vader wordt het makkelijker naarmate ze ouder worden om dingen samen te doen, want we zijn toch vooral doeners. Maar ik heb net zo goed genoten van de eerste maanden samen.

papa toch inspirerende verhalen

Wie is voor je een inspiratiebron?

Het idee achter Charlie Magazine, de kunde en passie in hun teksten. Het gevoel op de barricades te staan, om van te smullen! Ik gaf met plezier geld uit aan mijn abonnement. Hetzelfde gevoel heb ik bij de mannen van Zwijgen Is Geen Optie. Heerlijke interviews en nieuwsbrieven. Ik hou heel erg van de manier waarop Kelly Deriemaeker schrijft. Bij haar heb ik het gevoel dat ik in haar hoofd kan kruipen bij het lezen van haar teksten en door haar ogen kan meekijken. Dat is een gave waar ik veel bewondering voor heb. Daarnaast vind ik de persoonlijke stukken van Erika Van Tielen, wanneer ze de commerciële shizzle achter zich laat, heel erg herkenbaar. Het rockchick gehalte die van de teksten van de dames van Maison Slash stroomt weet me ook te bekoren. Qua stijl, vormgeving en fotomateriaal is Vaderklap voor mij een enorme inspiratiebron. Zalige kerels ook!

Hoe ga jij om met krijsende kinderen? Kinderen die je tot het uiterste drijven?

Ik ben van nature vrij rustig en moeilijk op te jagen. Als ik voel dat ik tot het uiterste gedreven wordt weet ik dat het tijd is om af te lossen. Daarbij heb ik het geluk om een prachtig team te vormen met mijn vriendin. We weten wanneer het nodig is om de fakkel door te geven. Als ze er niet is, is even negeren, de ruimte verlaten en een frisse neus halen een goed alternatief voor het schoolse “tot 10 tellen”. Verder vind ik dat iedereen recht heeft om een minder momentje of een mindere dag. Ook die twee kleine mensjes.

Thijs zijn verhalen volgen, check dan zeker even zijn blog!

Herkenbaar verhaal? Zelf iets te vertellen? Of wil je ons gewoon laten weten wie jij inspirerend vindt? Laat het ons dan even weten via een reactie of mail



1 Comment

  • Reply
    Lize
    20 augustus 2017 at 08:06

    Leuk om dit eens te lezen vanuit het standpunt van een man.

  • Leave a Reply