Mommy & Me

Jaaroverzicht van op de roze wolk…

De roze wolk… Kent u hem? Of haar?

En de donderwolk? 
Ten huize Liesellove kondigde de donderwolk zich aan als reflux, in verborgen vorm dan nog. Mix dat nog eens met regeldagen en het is feest! 
Volgens het boek “oei, ik groei” kan dit niet want zij werd twee weken te vroeg geboren. Maar… Plots continu honger, continu hangerig en de humeurigheid… die mag ik niet vergeten! 
Door de donderwolk was er deze week niet altijd tijd om leuke foto’s te maken voor het jaaroverzicht. Een krijsende baby met pijn wil je nu niet bepaald vereeuwigen op foto, een huilende mama ook niet! 
Denk nu niet dat het alleen kommer en kwel was! Maar tijdens de goeie momenten heb je wel wat anders te doen dan te denken aan het jaaroverzicht. Deze week ziet het er even anders uit! U krijgt een foto van mijzelf met schoenen aan… Dat was alweer geleden van 24 februari 2013. Verder enkele foto’s van mevrouwtje… Maar ze komen nog, niet in dit bericht…
En wat is er veranderd? 
Kleine lachjes die verschijnen wanneer je tegen haar spreekt… Kijken… En rustig worden van mijn gezang! (Ook al ken ik enkel slaap kindje slaap.) Maar ook laten horen wat zij niet ok vindt. En hoe dat snel kan omslaan als er een positieve prikkel komt. Zo was ze deze week wat neutig in haar parkje. Toen ik verscheen begon zij plots mega hard te glimlachen… Mijn hart… Compleet gesmolten! 
En het slapen… Dat vlotte sowieso al behoorlijk goed maar lijkt nu echt de goede kant uit te gaan. Ik moest al meer dan een week niet meer uit mijn bed voor voeding. En de laatste drie dagen varieert het aantal uur slaap van 6 tot 8 uur. Niet slecht hè? Vandaar dat ik vandaag deze foto nam… 
Ondanks de passerende donderwolken, hup ik snel terug op de roze wolk! Het kleine mevrouwtje is het mooiste wat mij ooit is overkomen! Blij en gelukkig dat ik vanaf nu tot het clubje van mensen met kinderen behoor! Ik zou het niet meer anders willen…
Wij gaan trouwens even op verlof… 
Tot volgende week!
P.S.: Liesellove wordt al gevolgd door 72 lezertjes. Dat moet gevierd worden! Binnenkort meer… 


7 Comments

  • Reply
    Sofie
    14 augustus 2013 at 06:58

    De roze wolk kleurt inderdaad regelmatig donkerpaars. Maar de mooie momenten die daarna ontstaan worden dan zo gekoesterd…

  • Reply
    Moeders Atelier
    14 augustus 2013 at 07:25

    Wat ze in de boekskes schrijven, dat moet je niet echt geloven, er zijn maar weinig kinderen die die 'handleiding' letterlijk volgen, ieder kindje is anders en je moet je baby'tje zelf leren aanvoelen. Die eerste lachjes zijn zo leuk hé, die doen een moederhat echt openbloeien!

  • Reply
    mamamaakt
    14 augustus 2013 at 18:50

    Na een donderwolk is de roze wolk nog veel rozer! Geniet ervan!

  • Reply
    mANdarien
    14 augustus 2013 at 21:55

    Geniet van je verlof, dat kan zo'n deugd doen ! En koester de mooie, 'roze' momenten !

  • Reply
    Brigitte Peetermans
    16 augustus 2013 at 14:02

    Vond je zonet via "eve() genaaid".
    Leuke blog.

    De babytijd is de mooiste tijd! Veel plezier and enjoy!
    Hopelijk hebben jullie een deugddoende vakantie gehad.

    Brigitte

    • Reply
      Liesellove
      20 augustus 2013 at 07:38

      Deugd heeft het zeker gedaan 🙂

  • Reply
    Céline
    23 januari 2014 at 15:06

    Ha ik kom mega achter! Vond je via Lobke en Soetmin, was nieuwsgierig dus eens komen piepen en wat blijkt, weer een mama met een verhaal gelijkaardig aan dat van mij (en zovele anderen) 🙂
    Ons Joanna is van 20 maart 2013, dus nu 10 maanden en heel vrolijk en actief. MAAR… na een horrorbevalling met uiteindelijk keizersnede (zwangerschapsvergiftiging en Joanna scheef in mijn bekken, helemaal vast), volgden 4 horrormaanden. Er waren ook mooie momenten, zeker, maar ik herinner mij vooral de wanhoop en machteloosheid. Huilbaby! En elke week zocht ik een andere reden. Joanna had een uitgesproken voorkeurshouding (ook rechts!) en haar hele lichaampje zat eigenlijk verkrampt door die bevalling. Dus eerst gewone osteopaat en vervolgens ook Eddy Lippens, die haar ongetwijfeld geholpen heeft maar ook geen wonderdokter is natuurlijk. Intussen vermoeden verborgen reflux, wat het na testen niet bleek te zijn. Aanhoudende hevige krampen bleken uiteindelijk de oorzaak en na het schrappen van koemelk (drastisch, melk op voorschrift met terugbetaling via een attest van de arts), hadden we op 1 week tijd een ander kind. De hemel klaarde op, maar helaas, net dan ging ik terug aan het werk. Maanden nog had ik het gevoel dat ik die "verloren" tijd moest inhalen, nu pas begint de rust wat weer te keren in mijn koppie.
    Dit alles om te zeggen: hallo, lotgenoot! We zijn niet alleen 🙂 Leuke blog trouwens, ik voeg je toe aan mijn leeslijst want zelf blog ik ook: denbuiten.blogspot.com (en ik doe ook mee aan #dingendiefijnzijn, je ziet mij nog wel verschijnen…)
    Oh en in september wil ik mijn eerste naailessen gaan volgen 😉
    Groetjes!

  • Leave a Reply