Mommy & Me

Never say never!

‘Neen, ik doe dat nooit…’ 
‘Mijn kinderen conditioneren als een hond, neen, dat doe ik nooit…’
‘Echt, ik meen het, nooit…’
Begrijp me niet verkeerd, van dat conditioneren en al, dat gaat bijna automatisch en is eigenlijk maar logisch ook. Ik heb het over dat heel bewust conditioneren, met beloningen en al.
‘Ik ga mijn kind toch niet belonen zoals een hond, die een koekje krijgt omdat hij heeft geplast waar het baasje dat wou.’ 
‘Nooit, echt nooit…”

Dat moet het zo ongeveer zijn, wat ik de laatste jaren heb gedacht.  ‘Ik word echt geen moeder, die al die ‘truken’ uit de kast haalt, gewoon omdat het kind luisteren zou. Neeneen, ik voed mijn kind consequent op en ga geen speciallekes doen.’

Oh god, what was I thinking?
Dat ik God ben? Übermachtig? Anders dan anders? Beter dan elke andere moeder?
Neen, dat dacht ik echt niet maar wat wist ik er toen van… in de kinderloze tijd, waar ik kon gaan en staan waar ik wou, geen benul had van wat een kind met je doet.
Zolang kind 1 alleen was, had ik niet echt ‘truken’ nodig. De standaard-opvoeding werkte hier, met vallen en opstaan. Maar nooit moest ik denken aan een specialleke om mijn kind iets bij te brengen. Just go with the flow…
Helaas, dat flow-gedoe, dat is niet blijven bestaan toen kind 2 mee naar huis kwam. De nodige tranen kwamen al omdat ik niet weet wat te doen met mijn dochter, het bijbehorend schuldgevoel ook wanneer ik zelf niet ‘rustig’ kan reageren.
Vermoeidheid en een tierende peuter, het gaat werkelijk niet goed samen.
Bijgevolg begon moeder ook steeds meer een tierende moeder te worden. Mijn buren moeten vaak gedacht hebben ‘Wat is daar aan de hand?’
Shit, wat schaam ik mij daarvoor…
Maar,
schuld-en schaamtegevoelens doen een mens al eens verder denken, zorgen ervoor dat al uw geweldige principes vanuit het pré-moeder-tijdperk overboord gegooid worden en je gretig gebruik gaat maken van alle tips die je maar vinden kan. Ik kreeg hier heel wat interessante tips, zoals negeren en humor gebruiken, maar het was niet genoeg.
Daarom een radicalere, conditionerende aanpak: neem samen met u kind een blad, maak kotjes voor stickers en vertel haar erbij dat telkens als ze een braaf en flink is geweest ze een sticker mag plakken. Zijn alle kotjes vol, dan krijgt ze een cadeautje.
 U gelooft het misschien nooit maar het was de beste stap die we konden zetten, zo blijkt. Dat stickergedoe vindt kind 1 geweldig. Na een sticker of drie te hebben geplakt, was ze helemaal mee. Wanneer stout gedrag van haar niet voorbij gaat door het te negeren, humor te gebruiken of haar rustig aan te spreken, durven we te verwijzen naar de stickers. Het helpt… Axelle herpakt zich sneller, de extreme woede-uitbarstingen worden steeds minder en ook moeder kan het terug tieren steeds meer en meer achterwege laten…
Zeg dus nooit, nooit want je weet maar nooit…


30 Comments

  • Reply
    Delphine Hoorelbeke
    15 oktober 2015 at 10:07

    Super! Ik heb zelf nog geen kindjes maar probeerde het op het speelplein bij een tienjarige met smileys, die jongen had er echt deugd van en ik moest niet roepen.

    • Reply
      Liesellove
      15 oktober 2015 at 10:08

      allicht zal ze het op een gegeven moment het wel gehad hebben met dat stickergedoe maar het zorgt er nu wel voor dat de rust in huis terug komt 🙂

    • Reply
      Miss S
      15 oktober 2015 at 12:19

      Ze zal het ook niet eeuwig nodig hebben he!

      En hier nog wat truuken van een eveneens vermoeide mama van een peuter en een baby 😉
      – Wissel binnen de stickers eens van thema
      – Laat ze zelf een velletje kiezen in de winkel dat ze graag ziet (er hangen er met paardjes in de zeeman dat hier heel hoog scoorde, hint hint)

      Succes, maar vooral véél plezier!

  • Reply
    Bakdame
    15 oktober 2015 at 10:30

    ik weet hoe het is om je daar schuldig over te voelen maar dat is nu eenmaal zo
    en dat stickergebeuren is super! dat werkt voor heel veel zaken

  • Reply
    fanny soetewey
    15 oktober 2015 at 11:01

    Niets kan je voorbereiden op het ouderschap, ik denk dat het heel normaal is dat je af en toe tactiek wat bijschaaft. Een tweede kindje is echt wel een aanpassing voor het hele gezin.

  • Reply
    Céline
    15 oktober 2015 at 11:19

    Wij gebruikten de stickertactiek om zindelijk te worden, worked like a charm! Indien nodig haal ik de "truuk" opnieuw boven hoor, moeders zijn ook maar mensen, zeker als we moe zijn 😉

  • Reply
    DoDidIt
    15 oktober 2015 at 11:42

    Ik heb vanmorgen een sticker-belonings-blad gemaakt om te gaan slapen! Sinds een paar dagen wilt mijn rebelerende peuter niet meer gaan slapen en na enkele vermoeiende avondjes met een vermoeide mama en papa tot gevolg heb ik als laatste reddingsmiddel me ook gewend tot de stickers! Ik ben eens benieuwd… Succes in ieder geval!

  • Reply
    The Needle Of Choice
    15 oktober 2015 at 11:42

    Bij momenten moet je wel aanpassen, en dat heeft niets te maken met een slechte moeder zijn. Na een tijdje kan je wel terug afbouwen, en alles komt op zijn pootjes terecht 🙂

  • Reply
    resaarcle
    15 oktober 2015 at 12:12

    Ik probeerde zo'n beloningssysteem ook dapper buiten te houden vanuit dezelfde overtuiging, maar ik merk toch dat een stickertje om flink tanden te poetsen wonderen kan doen. En als dat alles dan rustiger verloopt en zonder geruzie, dan is dat ook iets, he.

    • Reply
      Liesellove
      15 oktober 2015 at 16:30

      Echt meer waard dan onze principes 😉

  • Reply
    Jongens toch!
    15 oktober 2015 at 14:40

    Zo herkenbaar! Wat mama zijn al niet met je doet!

  • Reply
    Soft Cactus
    15 oktober 2015 at 17:29

    Niets om je voor te schamen.. Wij stickeren al jaren..

  • Reply
    Wollige wolkjes
    15 oktober 2015 at 19:15

    hahaha, herkenbaar 🙂

  • Reply
    Tania Stays Positive
    15 oktober 2015 at 21:05

    Elk kind vraagt ook een andere aanpak. De kwestie is alleen om de aanpak binnen uw principes te laten vallen. :–)

    • Reply
      Liesellove
      15 oktober 2015 at 21:28

      klopt 🙂
      maar soms moet je u principes ook al eens laten vallen… zeker als je dan merkt dat het echt meer rust brengt

  • Reply
    Mamadammeke
    15 oktober 2015 at 22:39

    Stickeren (belonen) helpt op korte termijn ja, dat zeker. Maar op lange termijn helpt het niet… integendeel…
    Hier vind je een interessant stukje hierover: http://kiind.nl/articles/188/Het_breken_van_de_weerbarstige_kinderwil.html
    Maar ik begrijp je natuurlijk wel, kinderen opvoeden is niet altijd gemakkelijk, integendeel.
    En zeker als we moe zijn, vervallen we al eens in "verkeerde" zaken. Ik heb, tegen mijn wil om, ook wel eens geroepen tegen mijn dochter. Voel ik me natuurlijkhardstikke schuldig over achteraf.
    Maar voorts geloof ik idd niet in het conditioneren (wat straffen en belonen doet) van kinderen, mensen dus ;).

    • Reply
      Liesellove
      16 oktober 2015 at 08:03

      Ik plan het niet continu te doen maar eerlijk… ik denk dat dit systeem beter werkt dan continu in stress te leven… voor niemand goed denk ik

    • Reply
      Mamadammeke
      16 oktober 2015 at 08:08

      Zeker en vast. We hebben allemaal het beste voor, maar moeten onszelf ook niet voorbij lopen.
      Vooral met een kleine baby…
      Vermoeiend he, twee kleine kiddies…

  • Reply
    yerasi
    16 oktober 2015 at 05:26

    Zalig dat omgaan met mini-mensjes onze blik kan verruimen. Goed dat het rust brengt voor jullie. En naast die trucjes blijft altijd uw moederinstinct staan eh, en ik geloof erin dat jij aanvoelde dat er iets nodig was en hebt toegepast ze nodig had 🙂 bedankt om te delen.

  • Reply
    Liezewiezewoes
    16 oktober 2015 at 06:17

    ha ik weet nog dat ik dacht: nee dat doe ik niet want mijn kind dat gaat luisteren én dat gaat weten dat het iets niet mag als ik dat zeg omdat ik de mama ben en ik dat kind zo ga opvoeden… Nu mag ik niet klagen en luistert kind 1 vaak erg goed, maar toch komen beloningssystemen hier ook voor. Alles om een discussie te vermijden. Mila weet nu dat ze een centje kan verdienen als ze erg flink is. Dat is niet standaard elke dag dat ze dat kan krijgen, maar als ze van haarzelf flink heeft opgeruimd, ons heeft geholpen of geen ruzie maakt met zus krijgt ze een halve euro. Aan een tempo van zo max 1 euro per week. En die centjes kan ze dan sparen om iets te kopen van baby born ofzo.
    Ge zijt goe bezig jom echt!

    • Reply
      Liesellove
      16 oktober 2015 at 07:58

      zalig 🙂 dat moet ik onthouden voor als ze groter is 😉
      ik wil dat hier ook niet continu gebruiken maar ik denk dat het toch beter is dan dat zij en ik en papa en broer continu in stress leven

  • Reply
    chez victorine
    16 oktober 2015 at 07:11

    Hier jaren geleden ten einde raad ook nog beginnen stickeren..en ik moet zeggen: nu zijn ze 12 en 14 en hebben ze zelfs leuke herinneringen aan dat plakken (terwijl ik me vooral de 'furtjes' (west-Vlaams voor woede-uitbarstingen 😉) herinner). Het komt dus allemaal wel goed, believe me 😀 x

  • Reply
    Claudia
    16 oktober 2015 at 08:08

    Heel herkenbaar! 🙂

  • Reply
    IsIdee
    16 oktober 2015 at 08:30

    Ah ja, dat is de constructieve beloningstechniek he 😉 In plaats van de conditionerende beloningstechniek, werkt deze inderdaad beter. Ik pas dit al even thuis toe met de dochters (4 en 3), voor het "opruimen", en het werkt inderdaad heel positief! Alleen zorgen dat je regelmatig nieuwe stickers en stickertjes in huis haalt, om de voorraad aan te vullen en zodat het ook niet begint te vervelen op den duur 😉
    En als het nog een troost kan zijn: vanaf 4, maar zeker aan 5 jaar, dan ruimen ze uit zichzelf op. Dat geloof je nu misschien nog niet, maar ieder een beetje-welopgevoed kind begint dit dan vanzelf te doen ;-))

  • Reply
    Ik maak het zelf nu
    16 oktober 2015 at 11:03

    Hier nog een mama die af en toe met haar handen in het haar zit,jammer dat die stickers niet bij pubers helpen 😉

    • Reply
      Liesellove
      17 oktober 2015 at 06:15

      zijn ze niet om te kopen met zakgeld? *Schaterlach*

  • Reply
    Miss Pixie
    16 oktober 2015 at 17:13

    Je wilt niet weten hoeveel leerlingen er zo een kaart op mijn bureau hebben liggen :p
    En bij hoeveel kleuters er zo eentje in de klas hangt.
    Stickers = the magic word :p

    • Reply
      Liesellove
      17 oktober 2015 at 06:16

      Ik weet het, ik ben echt niet de enige 😉
      daarom moet een mens al eens zijn principes over boord gooien al hoop ik wel dat ze in school braaf gaat luisteren en er geen speciallekes nodig zijn 😉

  • Reply
    Anske aj stoffenspulletjes
    16 oktober 2015 at 22:48

    Stickeren is echt niets slecht! Als kinderpsychologe doe ik vaak niets anders. Het is gewoon veel aandacht geven aan het gewenste gedrag. Werkt zeker! En dus niets mis mee! 🙂

  • Reply
    Nathalie
    18 oktober 2015 at 15:00

    Ik ken het… Heb zelf twee dochtertjes die maar 17 maand schillen en prematuur geboren zijn. De oudste zit momenteel ook serieus testen, peuterpuberteit is hier ook absoluut aangebroken. Niet altijd simpel. Misschien dat ik dit systeem in hoge nood ook zal toepassen. Heel begrijpelijk. Rust in huis is belangrijk voor iedereen. Zeker met een baby 😉
    Veel goeie moed!

  • Leave a Reply