Personal

Omdat ik niet begrijpen kan…

Omdat ik niet begrijpen kan... Soms denk ik dat ik niet helemaal thuis hoor in deze wereld. Begrijp me niet verkeerd, ik ben een gelukkig mens, kan mij omringen met familie en vrienden en heb bovenal een prachtig gezin. Ik loop dus echt niet de hele dag door te denken dat ik een vreemde eend ben en voel me niet buitengesloten. En toch, toch is er teveel op deze aardbol dat ik niet begrijp…

Zo begrijp ik niet waarom er zoveel gekken op de wereld rond lopen. Gisteren het zoveelste bewijs in Londen. En vandaag vielen weeral zoveel burgerslachtoffers in Syrië. En dat allemaal in naam van een zogezegde ‘God’, één of andere landsovertuiging of… Bloed vergieten hoort blijkbaar bij het leven der mens, dat toont de geschiedenis ons, en toch kan ik dat niet begrijpen. Om verder nog maar te zwijgen over alle mensen die een hongerdood sterven.

Net zomin ik kan begrijpen dat wij er als mens zo goed in zijn om andere mensen sowieso over één bepaalde kam te scheren. Tegenwoordig is het nogal vaak de kam van ‘de moslims’. Kijk naar wat mijnheer Trump probeert te doen, of onze reactie na een nieuwe aanslag ” ’t zal wel weer een moslim zijn.” Ik snij daar misschien een gevoelig thema mee aan maar werkelijk, ik kan dat niet begrijpen. Zo zijn toch ook niet alle mannen “Marc Dutroux’s”? Als ik dan berichten als deze lees, dan schaam ik mij soms. Ook al kijk ik niet naar een vrouw met hoofddoek als “Oei, ik moet schrik hebben van u”, toch zijn er zoveel mensen die dezelfde opvoeding als mij meekregen, die dat wel doen. De bezorgde blik in mensen hun ogen als ik vertel dat mijn poetsvrouw een hoofddoek draag.

Blijkbaar kunnen we het als mens ook niet laten om, naast het terroriseren van onze medemens, ook dieren aan te pakken. De beelden die ik vandaag zag, van dat slachthuis in Tielt, die zijn gewoon misselijkmakend en niet te begrijpen. Mijn verstand kan daar echt niet bij, en toch zijn het mensen die dergelijke praktijken dagelijks hebben verricht. God, ik wil niet weten hoeveel jaren lang al. Kan iemand mij alsjeblieft uitleggen hoe je zo wordt? En hoe je ’s avonds nog in de spiegel kan kijken? Want ik kan het echt niet begrijpen.

Wat ik wel begrijp is dat we als mens soms woede voelen en ruzie maken. Maar niet dat je als oud, bejaard koppel bijna aan verkeersagressie doet, gewoon omdat een zwangere, bijna brein-loze vrouw, niet had gezien dat je stond te wachten om de hoofdstraat op te rijden. En dat die vrouw bijgevolg, inderdaad niet zo hoffelijk was, en gewoon aansloot in de file zonder je voor te laten. Maar bejaard koppel, is dat dan een reden om als een gek te trompen, te schreeuwen in de auto en allerlei gebaren naar die vrouw te werpen? Komt het echt op dat éne minuutje? Oh ja, ik was vandaag die zwangere, brein-loze vrouw…

Ik begrijp het soms gewoon niet…
Hoe wij mensen zijn…

Waarom leven wij zo in extremen? Wat maakt dat wij mens zo vaak onmenselijk zijn? Op dagen als vandaag, met zoveel verschrikkelijk nieuws kan ik mij dat echt afvragen. Of na absurde situaties zoals mijn auto-verhaal. Zo vaak zitten tranen klaar door en voor de onnozelheden die wij als mens uitsteken. En uiteindelijk voor wie en voor wat? Om dat ene minuutje tijd te winnen? Om in het hiernamaals te raken? Om rijk te worden? Op’t einde zijn we toch allemaal hetzelfde. Maar, wie het mij uitleggen kan, roep dan maar even. Want ik zou graag begrijpen…



6 Comments

  • Reply
    ElsS
    23 maart 2017 at 20:48

    De menselijke soort is de meest onbegrijpelijke van al, zowel in het goede als in het slechte denk ik soms. Knuffel en op dagen als deze moeten we ons misschien soms ook wel eens afschermen van al het negatieve om de aandacht voor het positieve niet te verliezen?

    • Reply
      Liesellove
      24 maart 2017 at 08:50

      Oh maar ik verlies zeker niet de aandacht voor al het positieve! Dat had ik er inderdaad misschien moeten bijschrijven. Maar op sommige dagen denk ik, echt, zijn wij dit mensen? Want zelfs die domme dingen als dat voorbeeld van die verkeersagressie, die kunnen mij helemaal van mijn melk brengen… Ik snap gewoon soms niet waarom zo een dingen nodig zijn.

  • Reply
    liezewiezewoes
    24 maart 2017 at 08:08

    i feel you meisje, ik snap het ook allemaal niet!

    • Reply
      Liesellove
      24 maart 2017 at 08:50

      awel, ik ben altijd ‘blij’ dat ik gelijkgestemde zielen tegen kom die daar ook mee worstelen

  • Reply
    Lut
    24 maart 2017 at 13:35

    Jij schrijft wat ik voel. Een van de dingen die ik kan/kon doen, is mijn kinderen opvoeden tot mensen met respect voor iedereen. En vooral het goede voorbeeld geven.

  • Reply
    Wafa
    24 maart 2017 at 21:21

    Mooi artikel, ik word er soms ook moedeloos van. Als ik dan denk in wat voor een wereld mijn kinderen moeten opgroeien dan verlies ik soms hoop (meestal niet hoor 😉 ). Maar het enige dat we kunnen doen om toch verandering te brengen, is goed zijn voor een ander, al is het maar met kleine dingen, een glimlach of hallo. Love everywhere ❤.

  • Leave a Reply