Mommy & Me

Sleepy Head

In mijn hoofd heb ik het perfecte blogbericht, alleen, het neerschrijven is iets anders. Ik wil van alles vertellen en toch weer niet… Affain laten we hier beginnen: de laatste dagen werd mijn facebook-nieuwsoverzicht besmet met allerlei Siska-Schoeters-gerelateerde-berichten. Voor menig moeder zal dit niet anders zijn… 
No panic, dit wordt echt niet het zoveelste ik-geef-mijn-mening-over-haar-uitpraken. Genoeg voorstanders, genoeg tegenstanders. Ik las het trouwens niet! Werkelijk: helemaal niet. Ondanks een doorslapende baby (toch al twee nachten na elkaar), heeft een kersverse moeder niet altijd de tijd en/of de goesting om alle media te volgen. 
Allicht bent u al lang afgeleid door een ander niet-Siska-woord: doorslapen! Ik voel de venijnige blikken wanneer ik daar over spreek, en pas op, dat begrijp ik ook wel. Slaap is heilig. Krijg je het niet dat kan je best pissig zijn op zij die het wel krijgen. 
Maar kijk, ik wil dat nieuwtje van de daken schreeuwen. Doorslapen, dat is volgens mij de belangrijkste mijlpaal in het leven van een baby. *gniffel* (niet waar hoor, er zijn echt wel belangrijke zaken, I know! maar slapen vind ik nu éénmaal erg belangrijk!).
Dat schreeuwen doen we niet, de peuter in huis zorgt al voor genoeg decibels, maar het aan iedereen vertellen, tjah, dat doen we dus lekker wel. Best een gevoelig thema, want velen zijn helaas niet gezegend met een doorslapende baby. Al zeker niet wanneer die nog maar vier weken oud is. Maar ik, lucky me, produceer blijkbaar slaapkoppen van jewelste… *hoera voor mezelf*
Eerlijk?
Ik train ze ook wel en beetje. Sinds we uit het ziekenhuis zijn krijgt baby geen nachtvoeding meer. Afgelopen weken had ik hierdoor geen nachtrust, want je moet het kind met iets sussen. Ik klaag daar niet over. (Nota: ik liet dat kind ook niet uithongeren!) Ik raad die tactiek trouwens aan niemand aan… Weet ik trouwens veel als dit nu de reden is van dat doorslapen. Dat manlief en ik beiden slaapkoppen zijn, zit er misschien ook wel voer iets tussen! *schaterlach*

Toevoeging na enkele reacties: het woord trainen mag niet in de letterlijke zin van het woord opgenomen worden. We weten allemaal dat een baby van die leeftijd niet te trainen is en leeft op basisbehoeften. Basisbehoeften waar ik als moeder ter goeder trouw en met volle liefde probeer aan te voldoen. Dat kleine uk geen nachtvoeding meer krijgt heeft te maken met zijn reflux en vooral het feit dat mijnheertje dat niet vraagt. (Ik schrijf er later nog wel over.) Net zoals elk ander kind huilt hij als hij honger heeft en valt hij niet te sussen, dan wil hij gewoon eten. Ik zou mijn kind nooit uren kunnen laten huilen voor mijn eigen slaap, echt nooit… 

Affain, voeden op vraag, dat is hier dus gene waar… ik durf dat zeggen omdat ik het een beetje beu ben dat menig mens klaar staan met hun veroordelende blikken en afkeurende meningen. Al sinds ik zwanger was van kind 1 krijg ik horrorverhalen te horen: over de bevalling, over doorslapen, over het opvoeden, over de overgang van 1 kind naar 2 kinderen en ga zo maar door. Telkens viel de realiteit beter mee dan mij op voorhand was voorspeld. 
Elkaar angst aanjagen is voor niks nodig, al moet je ook geen zand in elkaars ogen strooien. Ok, ik heb een doorslapende baby en dat is heel fijn. Maar datzelfde doorslapende kind heeft wel last van verborgen reflux en zorgt voor de nodige decibels doorheen de dag. Na elke voeding moet het kind minstens een half uur rechtop en het heeft een soms-niet-te-stillen-honger. 
Mijn allerliefste peuter verandert nu en dan in een mini-monster dat onze oren op de proef stelt. Tussen al dat babygedoe door moeten we ook haar voldoende positieve aandacht schenken. Regelmatig moeten we beroep doen op just-eat.be omdat we geen eten op tafel getoverd krijgen. En moeder, die heeft steeds meer goeie dagen, maar liet al heel wat tranen. Zomaar uit het niets, soms om belachelijke redenen… 
Want welke normale mens begint er nu te schreien als een mailtje je komt te vertellen dat je Engels op je blog eigenlijk niet zo goed is? (Dank je liefste mailer om mijn ogen te openen en het lef te hebben eerlijk te zijn tegen mij i.p.v. het gewoon te zeggen tegen een ander. *x* Vanaf nu geen Engels meer, what was I thinking? lol) Juist ja, ikke… In normale omstandigheden had ik toch net iets ‘cooler’ gereageerd… En welke normale mens begint er te schreien omdat dochterlief braaf aan het spelen is? Juist ja, ikke… En welke normale mens…
U hoort het, overal is het wel iets, dus laat u ogen niet uitsteken door mijn gestoef over mijn doorslapend kind, want net zoals elke moeder bots ook ik op moeilijkheden en is het hier niet elke dag roze-wolken-tijd. ’t Leven is het leven, niet perfect, maar ook niet barslecht en dat is de realiteit. 
Heb ik nu gezegd wat ik wou zeggen met dit bericht? 
Ik weet het niet. 
Maar kijk, ik duw toch op de publiceer-knop…
Het moet eruit en u bent niet verplicht het te lezen! 😉 


61 Comments

  • Reply
    sterrenstof by Katrien
    21 oktober 2015 at 05:13

    Het is voor mensen (lees vrouwen) blijkbaar erg moeilijk om te erkennen dat iets op wieltjes loopt en meer nog te erkennen dat dit jouw verdienste is … Je doet het wel, maar in hetzelfde bericht, wordt het afgezwakt, voor mij heel herkenbaar ! Ik lees je blog graag, je hebt je hart op je tong !

    • Reply
      Liesellove
      21 oktober 2015 at 07:19

      Klopt… moeilijk om gewoon te zeggen hé we staan er 😉
      en wat fijn om te horen dat je hier graag komt lezen, zelfs al heb ik dat hart op mijn tong, want dat is waar… ik doe er geen doekjes om, zeker hier niet 😉

  • Reply
    Mirjam made
    21 oktober 2015 at 06:36

    Hier 2 verborgen refluxers gehad! Wat heerlijk voor je dat de nachten zo goed gaan, de dagen zijn voor jou en je baby dan al zwaar genoeg. Het is zooo zielig dat ze overdag dan zo slecht kunnen drinken… 🙁

  • Reply
    Liesellove
    21 oktober 2015 at 07:20

    Hier compenseert hij door veel te willen drinken wat resulteert in bij elke minuut dat zijn oog open is de behoefte tot drinken (wat er dus echt wel over is…)! Maar het ergste is als ze huilen van de pijn, mijn hart breekt dan altijd een beetje 🙁

    • Reply
      Sofie sonaais.blogspot.be
      21 oktober 2015 at 13:31

      Heel vaak willen drinken is heel normaal en natuurlijk voor baby's. In culturen waarin dichter bij de natuur geleefd wordt, drinkt een pasgeborene om de 2u bij de mama. Baby's zijn geprogrammeerd met een zeer grote zuigbehoefte omwille van het frequente drinken. Hij mag ook zeer frequent drinken, maar dan vaker gespreid in kleinere hoeveelheden, wat ook beter is voor zijn maagje.
      Het is niet de makkelijkste weg voor de Westerse (gejaagde?) mama of voor je slaap, maar wel goed voor je kleine schat.
      Heel leuke foto trouwens!

    • Reply
      Liesellove
      21 oktober 2015 at 16:34

      Dat drinken was hier echt helaas niet iets Goeds. Er is een verschil tss een beetje tijd tussen en echt continu… Typisch bij reflux is nu net de behoefte om het continu te verzachten met drinken of net weigeren maar hier is het dat eerste wat de maag alleen nog maar meer overprikkeld… Affain ze zouden beter standaard de osteopaat aanraden… Dat is hier een grote hulp!

    • Reply
      eva
      22 oktober 2015 at 09:12

      Het klopt dat kinderen met reflux-symptomen graag frequent willen drinken of troost zoeken. Moedermelk is dan ook uiterst effectief in het 'blussen' van brandende slokdarmpjes.

      Het js echter een zeer hardnekkige mythe dat borstgevoede baby's meer tijd tussen de voedingen zouden moeten laten om zogenaamd "hun maagje te sparen". Integendeel: hoe meer tijd tussen twee borstmomentjes (want borst = eten = drinken = troost = bevestiging = cognacske bij overpikkeling = koffieke bij een dipje = … 1001 andere redenen…), hoe groter de hoeveelheden melk het kind ineens binnenkrijgt (en vaak minder vetrijke, verzadigende melk, of melk met minder lactase, hetgeen ook weer krampjes kan veroorzaken, enz), waardoor het kind juist méér hinder van reflux en krampjes kan ondervinden.

      Regel nr 1 bij reflux en krampjes: VAKER voeden, minder wisselen van kant (en uiteraard rechtop houden, leve de draagdoek!). Een goede IBCLC lactatiekundige of LLL-medewerkster kan je hierin bijstaan.

      Osteopathen zijn geweldig maar mogen van mij bij hun EIGEN leest blijven, waar ze het beste in zijn (en dus beter zwijgen over voeding, opvoeding, en borstvoeding).

    • Reply
      Liesellove
      22 oktober 2015 at 14:32

      Eva, de osteopaat gaf geen advies rond voeding hoor 😉 ik probeer Baptiste te volgen in wat hij aangeeft en nu hij niet meer continu wil drinken lijkt hij zich beter te voelen… Als hij nu wil eten krijgt hij dat ook hoor 🙂

    • Reply
      Fenna Achternaam
      22 oktober 2015 at 20:45

      Even voor mij, maar je geeft geen borstvoeding toch?
      Borstvoeding zal geen stand houden in een schema zonder nachtvoedingen en ook de combinatie met inbakeren en speentje (lees: onderdrukken van hongersignalen) maken dat ik denk dat jij geen borstvoeding geeft. Daar ben ik ook in mijn reacties vanuit gegaan.

  • Reply
    Mix it - Make it
    21 oktober 2015 at 07:39

    Kei leuk blogbericht :-D, gewoon mooi oprecht! Hier was voeden op vraag ook geen kwestie haha, structuur zou er zijn. En dat was dan voor ieders goed, én onze slaap, het zal wel zijn. Want een uitgeruste ouder is toch een veel relaxere ouder zeker ;). Ohja en ik schreef ook net een kemel in mijn laatste blogbericht 'peace of cake' haha. 1 Mini zin Engels begot en we gaan de mist in X

  • Reply
    Naaistaart
    21 oktober 2015 at 07:49

    ik heb eigenlijk altijd keihard genoten van de nachtelijke voedingsmomenten, zeker met zoon 1. Die dronk rustig al slapend een kwartiertje of zo, en sliep dan lekker verder. En in dat kwartiertje zat ik in het donker met zoon1 op de schoot, te kijken naar hoe mooi ik hem vond. Precies hij en ik alleen op de wereld :). Zoon2 was een echt friemelgat, ook s'nachts. Daar waren de voedingsmomenten minder sereen :). Het is ondertussen al allemaal zo lang geleden! Maar die eerste nachten met langere slaap zijn als kersverse mama echt wel goud waard! Dat herinner ik me nog wel :). Alhoewel ik me ook nog herinner dat als er al een paar goede nachten waren, de slechtere nachten nog harder aankomen!
    En 4 weken al zeg, jouw kleine man. Hij kijkt al goed alert rond op de foto's! Het eerste glimlachje zal nu ook niet lang meer op zich laten wachten he.

    • Reply
      Liesellove
      21 oktober 2015 at 16:36

      Het is niet dat ik die erg vind maar he als je zonder kan dan gaan we daar niet over klagen 😉

  • Reply
    Lunatiek
    21 oktober 2015 at 08:29

    Geniet maar lekker van die nachten en van alle andere fijne momenten, zodat het makkelijker gaat op de moeilijke momenten 🙂

    Het is gewoon ook voor iedereen anders… van extreem goed tot barslecht, en alles daar tussenin…

    Liefs,
    Tamara

    • Reply
      Liesellove
      21 oktober 2015 at 16:37

      Klopt, allerlei situaties en geen enkele is eigenlijk met elkaar te vergelijken

  • Reply
    Fenna Achternaam
    21 oktober 2015 at 08:35

    Ook hier waren de nachtvoedingen favoriet. Als iedereen slaapt genieten van dat kleintje aan de borst. Wat is er mooier dan een kindje zo kunnen geven wat het nodig heeft. Doorslapen is zo overschat

    • Reply
      Liesel Love
      21 oktober 2015 at 10:00

      Ik vind doorslapen echt niet overschat. Ik ben gewoon een betere versie van mezelf als ik slaap. Natuurlijk dat is voor iedereen anders.

    • Reply
      Fenna Achternaam
      21 oktober 2015 at 11:30

      Het is belangrijk om de uren te maken maar dat hoeft niet perse tijdens de nacht of aan een stuk door. De nachtvoedingen zijn het grootst en het meest voedzaam aan de borst, dat is niet zonder reden.

    • Reply
      Fenna Achternaam
      21 oktober 2015 at 11:53

      En niet om u aan te vallen maar als de kleine man alle voedingen voor 24 uur in 16 uur naar binnen moet werken, dan gaat dat ook meespelen met de reflux. Waarom niet juist meerdere kleine porties om de 2-3 uur aanbieden? Dan kan dat lijfje dat rustig verwerken.

    • Reply
      Sofie sonaais.blogspot.be
      21 oktober 2015 at 12:26

      Ik ben het daarmee eens… Nachtvoedingen zijn nog zo hard nodig voor een kleine baby, net als vele voedingen, max. om de drie uur uit elkaar.
      Er is daar heel veel wetenschappelijke informatie over te vinden op het net, maar ik wil dit zeker en vast niet opdringen. Juist geïnformeerd zijn kan een mens soms tot inzichten brengen waar hij vroeger nooit bij stilstond… Ik raad je aan om daar toch wat over te lezen. Ook over reflux klachten die vaker blijken voor te komen in het westen, en niet in culturen waar baby's vaker kleinere porties drinken en vaak gedragen worden.

    • Reply
      Liesel Love
      21 oktober 2015 at 14:39

      Hoe meer tijd tussen, hoe meer rust zijn maag krijgt hoe beter hier eigenlijk..

    • Reply
      Anoniem
      22 oktober 2015 at 18:26

      Helemaal eens met Liesel Love!
      Hier op aanraden arts toen snel gestopt met nachtvoeding, ging gelijk qua huilen een stuk beter. Dat maagje kreeg eindelijk rust… Helaas waren er hier wel medicijntjes nodig vanwege bloed spugen…
      En ook volledig eens met die nachtrust! Die is hier ook zo belangrijk. Ik ben zoveel leukere mama/vrouw/collega na voldoende slaap 🙂 Helaas sliep de kleine man pas door na 18maanden.. (Maar daar kwam een 2e probleem bij kijken, namelijk epilepsie)
      Osteopaat hielp hier helaas niet, mogelijk door de complexiteit van de zorgvraag van mijn mannetje.

      Ik lees hier vooral een mooi verhaal van een mama die het super goed doet. Trek je niks aan van alle 'goed bedoelde adviezen'. Jij weet het beste voor je kind, en verzet bergen om dat hem te kunnen geven. Ik had jou blog 2 jaar eerder moeten lezen, ik had er een hoop van kunnen leren!!

      Dikke pluim voor jou!

    • Reply
      Liesel Love
      22 oktober 2015 at 19:40

      Anoniem, dank je! Je situatie klinkt niet evident. Hopelijk kwam het ook wat goed met die epilepsie? En dat doorslapen, daar hebben we gewoon geluk mee. Axelle deed dat heel snel en hij nu dus ook. Iets familiaal ofzo want ik deed dat ook alsook mijn zus en haar kind. En ik baker hem in, helpt mss ook

  • Reply
    Sandy Cloots
    21 oktober 2015 at 08:36

    Ik ben blijven lezen hoor, en tegenover mij moet je je niet generen over doorslapende babys van 4 weken, tis al een tijdje geleden hier maar doorslapen dat die van mij konden 🙂 En van dat Engels op de blog, nie aantrekken, hier zit der nu één die het ook een keertje gewaagd heeft, weinig reactie, weten de mensen wat ik wil zeggen, tis nu eenmaal mijn moedertaal nie.

  • Reply
    Sofie Ruysschaert
    21 oktober 2015 at 09:11

    Hoera voor slaap!!!

  • Reply
    Ik maak het zelf nu
    21 oktober 2015 at 11:52

    Het leven zoals het bij jullie is,niets mis mee!Geniet van je slaap 😉

  • Reply
    Sofie sonaais.blogspot.be
    21 oktober 2015 at 12:35

    In aanvulling op mijn eerdere reactie, is deze een mooie om te lezen (ook al geef je geen borstvoeding, dat maakt eigenlijk niet uit) :

    http://kiind.nl/articles/823/Borstvoedingsnachtsvoedenwaaromzouje.html

  • Reply
    De PretKat
    21 oktober 2015 at 14:47

    Ik reageer zelden op blogberichten, maar deze keer kan ik het niet laten.

    Hoera voor doorslapen! Mijn kleine man is ook net voorbij de 4 weken en een goede slaper… Ik moest hem in het ziekenhuis 's nachts wakker maken om te eten. En het nachtelijk eten was een gevecht, dus laat ik hem nu doen. Wordt hij wakker, dan kan hij eten, blijft hij slapen… ook goed 🙂

    Je schrijft "…omdat ik het een beetje beu ben dat menig mens klaar staan met hun veroordelende blikken en afkeurende meningen." Mensen hebben (soms spijtig genoeg) overal een mening over, dat is menselijk (Ik ook, anders zou ik hier niets schrijven.) Maar sinds ik mama ben geworden, valt het mij nog extra op hoe vaak mensen iets willen zeggen of een tip willen geven… Soms zijn die tips ongelooflijk handig, maar op andere momenten kan ik ze wel missen (zeker van een vreemde man in de lift in de Ikea…). De beste tip heb ik laatst van een vriendin gekregen. 'Een gelukkige mama is een gelukkige baby en een gelukkige baby is een gelukkige mama…' en samen met mijn motto 'We zullen wel zien.' lukt het de afgelopen weken perfect om er voor te gaan… Dus geniet maar van je slaap, van je kindjes en van alle andere dingen die je gelukkig maken…

    • Reply
      Liesellove
      21 oktober 2015 at 16:30

      Dat zei de verpleegster van kind en gezin ook al 😉 dat is idd de beste tip 🙂 en tips, dat moeten we elkaar kunnen geven maar ik heb het moeilijk met de schuldinducerende tips die helemaal niet zo onschuldig zijn maar deze tip vind ik heel lief! En idd hoera voor slapen, ik ben dus niet de enige met zo een jonge doorslaper *oef* 😉

    • Reply
      Fenna Achternaam
      21 oktober 2015 at 17:18

      Je zou je nooit schuldig hoeven voelen. Je maakt als moeder met alle liefde en alle kennis de beste keuze voor jou en jouw kind. Er zullen altijd mensen zijn die het anders deden en daar zo gelukkig mee waren, dat zij dit anderen ook gunnen. Vandaar dat ik mijn ervaringen met jou deelde. Iets met de kaatsende bal 😉

    • Reply
      Liesellove
      22 oktober 2015 at 07:57

      Fenna, daar gaat het bericht inderdaad over, over dat schuldig voelen of een schuldgevoel aangepraat krijgen, want moeders doen elkaar echt iets ergs aan soms… We moeten natuurlijk met zen allen wel kunnen spreken over elkaars ervaringen, tips uitdelen etc. maar zonder te verwachten dat we allen hetzelfde doen ('t zou ook maar saai zijn zeker dan haha) want wat is DE waarheid hé… affain over dat reflexgedoe schrijf ik zeker nog wel een post en ik vermoed dat mijn ervaringen helemaal anders zijn dan die van jouw maar dan hoor ik het misschien wel weer 😉

  • Reply
    Soft Cactus
    21 oktober 2015 at 15:42

    Proficiat met de doorslapende baby! Daar mag je gerust blij om zijn!

  • Reply
    Mamadammeke
    21 oktober 2015 at 21:39

    Een doorslapende baby lijkt me idd erg fijn… Maar dat is enkel fijn voor de ouders (en ja, ik zou stiekem graag ook wat meer slapen 😉 )
    Maar weet je ook dat nachtvoedingen echt noodzakelijk zijn? Zeker bij zo een kleintje… Nachtvoedingen hebben een nut he, voornamelijk de glycemie op peil houden…
    Ik zou je toch aanraden ff deze te lezen: http://kiind.nl/articles/823/Borstvoedingsnachtsvoedenwaaromzouje.html

    • Reply
      Mamadammeke
      21 oktober 2015 at 21:44

      PS: hier is baby II ook een refluxkind (baby I was dat gelukkig niet) en veel kleine voedingen zijn net beter voor de reflux dan zo een hele nacht tussenlaten. Een hele nacht tussenlate is sowiezo niet goed, zeker niet voor zo een minibaby.
      Glycemiedalingen overigens trouwens een negatief effect op de hersenontwikkeling.
      Lieve Lies, het zijn goede tips dat je hier krijgt, ik zou toch écht aanraden je wat verder in te lezen, want ik merk dat je erg fier bent op dat doorslapen, maar het is toch echt niet zo aangewezen…

    • Reply
      Anoniem
      22 oktober 2015 at 06:08

      Helemaal akkoord met Madammeke , doorslapen op die leeftijd is niet aangewezen , en sorry kan ook op geen enkele manier verklaard worden . Die mainstream gedachten dat kinderen moeten doorslapen … het is niet natuurlijk en negatief voor de ontwikkeling van je kindje . Ik zou je aanraden om je verder in te lezen !

    • Reply
      Liesellove
      22 oktober 2015 at 07:53

      Anoniem, jammer dat je anoniem reageert…
      Ik vind trouwens helemaal niet dat kinderen moeten doorslapen, mijn blogpost gaat daar eigenlijk ook niet over, het doorslapen dient ter illustratie…
      Als hij ' s nachts wakker wordt en honger heeft zal hij echt wel het eten van mij krijgen dat hij nodig heeft maar als hij dat niet doet maak ik hem er ook niet om wakker… Elk kind is anders, het ene slaapt vlot, het andere niet… Als ik kijk naar mijn dochter die net hetzelfde deed dan denk ik dat het wel goed zit met haar ontwikkeling…

  • Reply
    La vie en Roos
    22 oktober 2015 at 07:31

    Ook ik reageer niet echt op blogberichten maar aangezien het woord 'doorslapen' opeens mijn wereld is geworden lees ik met grote ogen mee :-). Ik wil even zeggen Lies, wij zijn niet venijnig of pissig op jou, wij zijn gewoon moe :-). Hier is cutie pie net 3 maanden geworden … ze is fantastisch maar van doorslapen kan ze niets hihi. (Lees: Ongeveer 90 dagen is het geleden dat ik eens langer liep als 3-4 uur). Iedereen leest natuurlijk jouw woorden op hun eigen manier, Bijv. Ik lees 'ik train ze ook wel een beetje …' . Ik denk: wil je dan zeggen dat het aan mij ligt dat mijn baby niet doorslaapt ;-)? En ik denk ook: Serieus, kan je een baby daar nu echt in trainen??? Is het niet gewoon geluk hebben 🙂 ? Het blijft toch een gevoelig thema waar meningen over verschillen ..; boeiend blogberichtje 🙂 …. maar ondanks dat ik een lichte jaloezie voel kan ik het je nog wel van harte gunnen hoor (dus niet venijnig hihi). Geniet van je schatten (en nachten 🙂

    • Reply
      Liesellove
      22 oktober 2015 at 07:48

      oh, lap zeg, ik wil net meegeven dat we elkaar niet mogen veroordelen en dan glipt er toch zo iets in mijn bericht 😉 met dat trainen bedoelde ik natuurlijk niet dat het bij anderen aan hunzelf ligt… veel kids doen het gewoon niet snel dat doorslapen… met trainen bedoelde ik eigenlijk dat wanneer mijnheertje wakker werd/wordt (overdag en 's nachts) ik hem eerst zijn tutje geef om te sussen (mijnheertje wou namelijk continu drinken als in eigenlijk elk moment dat zijn oog open was)… en door dat tutje viel hij in slaap als het niet echt honger was… ik schrijf er nog een post over om de misverstanden de wereld uit te helpen 🙂 maar idd het zijn die kleine jukkies die het gewoon bepalen 😉 ik ben er zeker van dat je een goeie moeder bent dus sorry als je even aan jezelf twijfelde door mijn woorden! X

    • Reply
      La vie en Roos
      27 oktober 2015 at 10:50

      x

  • Reply
    Sofie sonaais.blogspot.com
    22 oktober 2015 at 09:05

    Lies, ik vond ook dat er een defensieve ondertoon in je blogbericht en in je reacties zat, ook al was die zo niet bedoeld. Het is soms moeilijk om iets onder woorden te brengen zonder veroordelend over te komen, van beide kanten trouwens. Ik vond het een beetje pijnlijk om te lezen, echt waar.
    Mijn reacties waren zeker niet veroordelend bedoeld, eerder uitnodigend en verruimend, en vooral van harte.
    Ik ben je blog ongeveer beginnen volgen rond de periode van je reizen naar Thailand. Daar zat steeds een heel warme ondertoon in. Het viel me op hoe je steeds schreef over de warmte die je daar in de samenleving voelde, de genegenheid en de oprechte vriendelijkheid van de mensen die je daar ontmoette, en ook over de manier waarop ze omgingen met Axelle. Ik las nadien dat je bij terugkomst ook een beetje het zwarte gat voelde, de tegenstelling met de kilheid hier in onze Westerse maatschappij. Het is inderdaad anders, voor een groot stuk, en dat heeft ook zijn invloed op hoe we doorgaans met onze kroost omgaan.
    In onze Westerse maatschappij moet je het ook maar zien te doen als vrouw hé… je job of jobs combineren met het huishouden runnen, voor de kinderen zorgen, management van de verbouwingen, eten op tafel toveren, een liefhebbende vriendin en echtgenote zijn. Doe het maar allemaal tegelijk. Geen wonder dat we als mama soms venijnig reageren, en dat we allemaal keihard naar lucht happen en zoveel slaap nodig hebben… Geen wonder ook dat slaap, en doorslapen bij onze kinderen, zo een belangrijke mijlpaal is geworden in onze maatschappij. Maar lopen we onszelf, en onze kinderen, dan niet te snel voorbij? Veel keuze hebben we soms niet, maar we moeten ons die bedenking wel durven maken en we mogen onze kop niet altijd in het zand steken.
    Ik wilde gewoon even terugkeren naar dat warme gevoel dat je had over de mensen in Thailand, die nog zoveel dichter bij de natuur staan en ook een veel hechter sociaal en familiaal net hebben om op terug te vallen, ook na de bevalling. Het is voor hen makkelijker om vaker op mensen rondom hen terug te vallen, hier moeten wij het eigenlijk allemaal maar zien te redden als pasbevallen mama. En dan lopen we soms ons moedergevoel en onze instincten voorbij. Niet dat we daarom slechtere of minder liefhebbende mama's zijn, want iedereen heeft het allerbeste voor met z'n kindje, maar we zijn wel heel erg ver van de natuur gaan staan… terwijl baby's nog steeds genetisch geprogrammeerd zijn zoals duizenden jaren geleden… geprogrammeerd op nachtvoedingen, op heel vaak kleine hoeveelheden drinken, op heel veel nabijheid van de mama. Dat is ook heel erg goed voor hun ontwikkeling, op korte en lange termijn. Het belang van de nabijheid van de mama en niet te diep of te lang doorslapen is ook aangetoond in studies rond wiegendood. In niet-Westerse culturen is er veel minder wiegendood en zijn er minder refluxklachen.
    Ik wilde het doorslapen op zich gewoon een beetje opentrekken in mijn reacties. Niet alleen uitgaan van die belangrijke mijlpaal voor zovelen in het Westen hier, maar eigenlijk even terugkijken wat de natuurlijke behoeften van zo'n klein hummeltje zijn. Het is gewoon fijn om je daarover in te lezen en tot bepaalde overwogen inzichten te komen.
    Echt, van harte, en niet veroordelend, en zonder heiliger te willen zijn als de Paus. De links die ik doorgaf staan nog steeds van harte voor je open, ik zou het gewoon heel erg fijn vinden als we daar als mama's gewoon soms heel even bij zouden stilstaan.

    • Reply
      Liesellove
      22 oktober 2015 at 14:38

      Sofie, ik had wel door dat je het niet venijnig bedoelde 😉 dit blogbericht is natuurlijk niet alles van mijn ervaringen en ik wou het erin vooral hebben over hoe hard we voor elkaar kunnen zijn maar dat woord doorslapen zorgde voor een te grote afleiding 😉 Baptiste is heel erg dicht bij mij, slaapt bij mij en krijgt echt eten wanneer hij det vraagt. Ik weet ook dat doorslapen niet evident is maar blijkbaar zit dat hier in de familie. Daar ben ik blij om maar ik wil niet prediken dat we ze zo moeten trainen. Ik wil juist niks prediken 😉 in Thailand is er idd meer warmte voelbaar en dat ben ik niet vergeten… Daar draait dit bericht eigenlijk om. Al heb ik spijt dat ik het woord trainen gebruikte… 🙁

    • Reply
      Sofie sonaais.blogspot.be
      22 oktober 2015 at 17:54

      Trainen is inderdaad een verkeerde woordkeuze geweest. En ook "hij krijgt geen eten meer 's nachts"… Als je enkel het blogbericht leest, zonder je nuancerende reacties hieronder, komt het heel hard over. En ook wat "triomferend" tegenover je baby, versta je wat ik bedoel?
      Ik lees graag weer een warme blogpost van je.
      En ik denk stiekem ook dat Baptistje niet gaat blijven doorslapen 😉 Dat hoort bij kindjes hebben en dat zou eigenlijk ook wel heel flink van hem zijn, dat hij ook 's nachts voor zijn noden opkomt, vanuit zijn instincten 😉
      Weet je, kindjes hebben, dat vraagt veel opoffering. Lastige nachten horen daarbij. Eigenlijk moet ik je dat ook niet vertellen. Elke mama weet dat.
      Onze maatschappij is al zo hard prestatiegericht naar kinderen toe, en dat zie je al meteen bij de aanpak van onze baby's die maar liefst zo snel mogelijk moeten doorslapen. Dat is de eerste eis die al gesteld wordt.
      Een baby kan tot 18 maanden nachtvoedingen nodig hebben, en heeft kleine voedingen dicht op elkaar nodig. Onze maatschappij wil zo weinig mogelijk voedingsmomenten, zo groot mogelijke flessen en zo lang mogelijke nachten… mijlenver van hoe we eigenlijk geprogrammeerd zijn.
      Want geef nu zelf toe, als je 's nachts zelf dorst hebt, dan drink je toch ook gewoon van je flesje water naast je bed? En een baby zou op een bepaald moment maar 5 of 6 voedingsmomenten meer mogen hebben, terwijl wij als volwassene wel makkelijk aan 7 à 8 voedingsmomenten komen (je drie hoofdmaaltijden, om 10u en om 16u een tussendoortje, na je avondeten misschien ook nog een snack in de zetel en tussendoor verschillende drinkmomenten… je komt op meer dan 7 momenten per dag waarbij je iets in je mond steekt). Dat is heel erg gezond, maar van onze baby's verdragen we dit niet, omdat wij hen moeten voeden en dit veel tijd vraagt. Dus geven we ze maar grotere flessen om er langer "vanaf" te zijn. Toch iets om over na te denken, vind ik zelf…

    • Reply
      Liesellove
      22 oktober 2015 at 19:56

      Sofie, ik ben het niet eens met je dat Baptiste niet voor zijn noden zou opkomen… Als hij honger heeft laat hij dat echt wel duidelijk merken. Zijn zus sliep evenzeer heel snel door en tot op de dag van vandaag is dat de grootste slaapkop die ik ken. Nooit heb ik voor haar moeten opstaan (met uitzondering in zieke periodes maar je begrijpt wat ik bedoel.) We zien wel hoe dat slapen gaat… Toch blijf ik erbij dat ik wel blij mag zijn dat hij doorslaapt. Slaap is nu eenmaal belangrijk, ook voor hen hoor. Slaapt hij binnenkort toch niet door dan is dat zo en zal ik dat kind even graag blijven zien.

      Ik wil bovendien geen discussie voeren over wat de standaard is voor een kind net omdat er geen standaard is (dat geloof ik echt)… Ik ken geen enkel verhaal dat hetzelfde is, echt geen enkel en ik ken best wel wat mensen met kinderen…

      En met de hand op mijn hart, mijn kind is gelukkiger sinds hij minder drinkt…

  • Reply
    josie
    22 oktober 2015 at 10:46

    Als ik lees dat een baby van ocharme 4 weken actief getraind wordt om geen nachtvoedingen meer te vragen word ik gewoon een beetje triest. Babies zijn gemaakt om voortdurend kleine hoeveelheden te drinken. Reflux of niet. Maagje laten rusten is een achterhaald en contraproductief advies. Los van de hersenen die de voeding nodig hebben om te kunnen ontwikkelen, verhoogt doorslapen ook de kans op wiegedood, Nachtvoedingen kunnen nodig zijn tot 18 maanden. Als een kind 's nachts honger heeft dan voed je dat toch gewoon? Mijn hart bloedt gewoon.

    • Reply
      Liesellove
      22 oktober 2015 at 14:41

      Als hij honger heeft krijgt hij eten, ik maak hem er echte niet wakker voor… En dat woord trainen wordt volledig uit de context gerukt want ik zou nooit een hongerige baby uren laten huilen ofzo… Ik word triest dat dat over mij gedacht wordt… 🙁 ik schrijf er later nog wel meer over, dat zal het hopelijk wat verduidelijken.. Deze pist ging eigenlijk over hoe hard we voor elkaar zijn…

  • Reply
    Nathalie
    22 oktober 2015 at 11:05

    Het is voor mij de eerste keer dat ik een berichtje hier lees en ik moet zeggen dat ik toch wat schrik van de reacties.
    Toen ik las dat de baby doorslaapt kon ik alleen maar denken goed zo en geniet allemaal maar van jullie slaap. In de reacties valt me op dat degenen die er zo op hameren om niet te willen veroordelen dat dan toch wel het meeste doen.

  • Reply
    Delphine Hoorelbeke
    22 oktober 2015 at 14:50

    leuke post, jij ben iemand die mij kan geruststellen over kinderen. door jouw posts te lezen weet ik zeker dat ik ze wil en dat kinderen geen engeltjes zijn maar ook geen monsters en soms ook nog eens slapen ook 😉

    • Reply
      Liesellove
      22 oktober 2015 at 15:42

      oh wat lief dat je dat zegt… al de hele dag lees ik reacties en van sommige krijg ik tranen in mijn ogen… van deze ook, maar op een andere manier
      het is zwaar moeder worden/zijn, bij sommigen is het helaas echt een donkere wolk voor een tijdje maar gelukkig slagen de meeste er in daar ook uit te raken, maar in veel gevallen is het ergens tussenin (er zijn er ook die echt op die roze wolk zitten), maar hier is het tussenin met goeie en minder goeie momenten zoals het leven… gezegend met een doorslapend kind eigenlijk uit zz want zo een uk kan je echt niet trainen (echt een verkeerde woordkeuze) maar oh wat ben ik blij dat ik tenminste één iemand kan meegeven dat je geen angst ervoor moet hebben! X

  • Reply
    marieke (circle meets line)
    22 oktober 2015 at 19:56

    Tot nu toe heb ik niet gerereageerd op je verhalen over de komst van Baptiste. Maar ik wil nu toch reageren, simpelweg vanwege de reacties hier. Ik lees het graag jouw verhalen, ook al is het een onderwerp waar ik zelf (gelukkig en helaas) niet meer middenin zit. Want het is zo mooi en bijzonder, maar ook zo zwaar op sommige (of eigenlijk veel) momenten. Ook hier had ik geen roze wolk na de komst van de tweede, geen reflux, wel veel spugen (echt die heerlijke babygeur was hier niet te vinden….). Ik heb een week lang alleen maar gehuild en was mezelf de eerste weken echt volledig kwijt. Elke mug werd een (kudde) olifant(en). Die tweede baby die leek nooit echt tevreden en werd een jaar lang altijd huilend wakker. Een oudste die eigenlijk diep ongelukkig was. Mijn hart breekt nog als ik er aan denk… Onze kinderen sliepen allebei het eerste jaar nooit door (maar ik heb me daar gelukkig nooit echt druk om gemaakt, en eigenlijk ook nooit echt om het feit dat andere baby's dat wel deden). Maar…. de tijd staat nooit stil, alle verandert, de jongste (2,5) is nu het zonnetje in huis en ik geniet er dagelijks van om mijn neus in haar nek en haar te drukken zo lekker ruikt ze, en oudste is dol op haar kleine zus. Ik heb mezelf al lang en breed weer hervonden, maar dat eerste jaar is simpelweg overleven en genieten tegelijk. En ik vind het heerlijk om te lezen hoe jij dat doet!

    • Reply
      Liesellove
      22 oktober 2015 at 20:10

      Ik wil eigenlijk heel veel terug zeggen op je bericht maar op den duur schrijf ik meer blogposten in mijn reacties dan op de blog zelf 😉
      En na al die reacties weet ik ook niet meer wat ik waar zei dus ik houd het hier op: ik dank je voor je reactie, die deed me heel veel deugd… Ik vind het fijn om te horen hoe het oprecht eerlijk bij anderen gaat, zonder de situatie te verbloemen of te verslechten en het raakte mij vooral op de een of andere manier maar wel een goeie manier! X

  • Reply
    J Jupiter
    22 oktober 2015 at 20:22

    Amai, en ik dacht even een blogje mee te pikken. Baby'tjes doen toch lekker wat ze zelf willen, niet. Ik moest in elk geval erg lachen bij dat stukje over je Engels. Zo grappig hoe je dat vertelt.

    • Reply
      Liesellove
      22 oktober 2015 at 20:28

      Het pikken duurde wat langer zeker? haha 😉
      En over dat Engels, tja ik kon niet anders dan het een beetje grappig maken, hoe schaamtelijk ook haha 🙂

  • Reply
    Piepow
    23 oktober 2015 at 19:06

    Ik kom hier een beetje laat nog binnenvallen – beetje achter met bloglezen, precies.

    Ik wilde eigenlijk alleen maar zeggen dat ik jou post helemaal niet zo hard vind, en er niet het idee uithaal dat je slecht bezig zou zijn met Baptiste. "Trainen" was nu misschien niet het best gekozen woord, maar alle reacties die zeggen dat doorslapen zo slecht voor hem zou zijn, illustreren volgens mij nu net het punt dat je hebt willen maken, nl. dat mensen veel te snel klaarstaan met tips en meningen die we eigenlijk niet willen, omdat elke situatie anders en we als moeder echt wel in staat zijn om zelf aan te voelen of het ok is wat we doen – ok, meestal, soms hebben we natuurlijk hulp nodig, maar dan vragen we die toch gewoon?

    Hier had Lilith ook verborgen reflux, wat we pas snapten toen ze 3 weken oud was. Die eerste drie weken waren de hel. Ze sliep overdag niet – echt gewoon letterlijk totaal niet, het enige wat ze deed was luidkeels brullen. Achteraf gezien was dat van de pijn, maar dat wisten we dus niet. Man, hoe vaak ik meegeweend heb met haar, dat weet ik niet meer. Tegen de avond was ze dan zo uitgeput dat ze 's nachts wel goed sliep, en ook al heel vroeg soms eens een nachtje helemaal doorsliep – en nee, ik maakte haar toen ook niet wakker, was al lang blij dat mij ook die rust gegund werd.
    Haar verborgen reflux hebben we dus op 3 weken gesnapt, en toen is het, met osteopatie en medicatie, stilletjesaan beter beginnen gaan.
    Maar bon, ik weet dus dat het lastig is. En ik begrijp dus volkomen dat dat doorslapen zo belangrijk voor je is.

    O, en voeden op vraag, daar heb ik ook nooit aan meegedaan. Lilith vroeg, net als jouw Baptiste, constant om melk, door die verborgen reflux. En Ernestje vroeg er, wegens zijn heel eigen problemen, nooit nergens naar, die moesten we echt op vaste tijden voeden (ook 's nachts, jaja) in de hoop dat hij nu en dan iets zou binnenhouden en zo toch nu en dan een paar grammen zou bijkomen.

    Gewoon voortdoen, hoor, zoals je bezig bent. Geniet van die nachten, want manman, die kunnen zo'n deugd doen. En als Baptiste plots weer wel midden in de nacht wakker wordt en wil drinken, dan knuffel je hem toch gewoon plat, nestel je je in de zetel en geniet je van het moment, toch?

  • Reply
    Leuke Wereld
    23 oktober 2015 at 19:58

    Conclusie na dit blogbericht: mama's moeten gewoon lief voor elkaar zijn! Iedereen wil toch het beste voor haar kind? http://www.leukewereld.be/wp/2015/10/zijn-we-niet-allemaal-een-mamas-die-het-beste-voor-hun-kindjes-willen/

  • Reply
    Sheena Blogt
    24 oktober 2015 at 11:13

    en toch zo gewaagd nog voor een engelse titel van het bericht gekozen 😉 . Jouw kindjes zien er supergelukkig uit dus ik denk dat het duidelijk is dat je goed bezig bent! Geniet er nog van 🙂

  • Reply
    Céline
    27 oktober 2015 at 14:24

    Ik heb dit precies gemist… Wat een reacties! Zoveel zwart-wit terwijl het leven toch vooral 50 tinten grijs is 😉
    Lies, zolang jij en Baptiste tevreden zijn en hij netjes aankomt en groeit, moet je gewoon keihard blijven doen wat je doet, want je doet het blijkbaar zeer goed. Hoe en waar en wanneer je kindje eet en slaapt, doet er niet toe zolang hij gelukkig en gezond is! Ellie slaapt nog niet door maar kan ook al best veel tijd tussen 2 voedingen laten. Ik geef flesjes maar voedt op vraag, want op schema ging haar totaal niet af. Dus ik volg ook de wensen van mijn kindje en dat gaat prima.
    En ik vind het best wel wat triest dat een bericht van jou over minder streng zijn voor elkaar als moeders, net zo'n harde reacties uitlokt. O ironie! Trek het je niet te hard aan, ik vond deze post gewoon eerlijk en oprecht zonder harde/defensieve/belerende/triomferende ondertoon. We zijn allemaal maar mensen en als mama zoeken we het beste voor ons kindje. Doe zo verder! Dat probeer ik ook 😉 Xxx
    PS: en geniet van de nachtrust! Dat kan je wel gebruiken als de dagen zwaar zijn…

  • Reply
    Marjolein VL
    30 oktober 2015 at 07:52

    Ik doe heel hard mijn best om hier luchtig over te blijven, maar dit blog bericht doet mij zooooo veel pijn.

  • Reply
    Marjolein VL
    30 oktober 2015 at 07:53

    Ik doe heel hard mijn best om hier luchtig over te blijven, maar dit blog bericht doet mij zooooo veel pijn.

  • Leave a Reply