Browsing Tag

Verborgen reflux

Personal

En dan slaapt ze al 6 tot 7 uren door…

doorslapen Dat er iets in onze genen zit waardoor alles relatief voorspel is bij onze geproduceerde kinderen, dat moet zo zijn. Zouden we voor een vierde kind gaan (wat we dus niet gaan doen), dan loopt het parcours allicht soortgelijk. Weinig kilo’s bij, vlotte en vooral snelle bevalling, rustig kind en na 2 à 3 weken de eerste tekenen van verborgen reflux. Aan het rijtje zouden we dan allicht ook doorslapen kunnen toevoegen. Want zoals het er nu naar uit ziet, zal nummer drie dat ongeveer even snel doen als zus (op zes weken) en broer (op vier weken.)  Lees verder

Personal

Verborgen reflux… again

verborgen refluxVerborgen reflux, ik ben er een specialist in. Helaas. Zowel Axelle als Baptiste werden geterroriseerd door het maagzuurmonster. Dat ik het een monster noem, is geheel terecht. Zelf al eens last gehad van maagzuur? Dan weet je genoeg. Bovendien is het hartverscheurend om je baby pijn te zien lijden. Want pijnlijk dat is het wel…  Lees verder

Mommy & Me,Personal

Up and down

September 2015, geboortemaand van mijn kleine man. Voor zijn komst had ik schrik voor van alles en nog wat. Uiteindelijk bleek het allemaal mee te vallen. Organisatorisch merkte ik amper dat er een tweede bij was gekomen. Integendeel, dezer dagen lijkt dat beter te lukken. Ook de liefde voor mijn tweede blijft even groot en omstaanders zijn minstens even geïnteresseerd.
De befaamde roze wolk die was er niet maar ook de andere bleef netjes weg. Smoothly, op wat hevigheid van Axelle na. Tot we verborgen reflux ontdekten bij mijn kleine man. Maar door eerdere ervaringen kon ook dat mij geen schrik aanjagen. Dat ik zelf lang niet sliep, was niet te verwijten aan mijn kind.

Lees verder

Mommy & Me

Van de regen in de drop

‘Shit’, dat is wat ik dacht toen ik de eerste druipneus zag bij Baptiste. Eerst bereikte ik mijn eigen persoonlijk dieptepunt, enkele dagen later werd het zelfs nog erger.  Echter, geheel onverwacht, ging het plots beter met Baptiste.
Spruw weg? Geen idee eigenlijk want ik ben nog steeds aan het behandelen…
Reflux beter? Wederom, geen idee…
Echter, van de één op de andere dag verdwenen zijn urenlange huilbuien, en zo verdween ook mijn zwart gevoel. Al moet ik toegeven: de angst is groot dat de misérie terugkeert. Mijn hart slaat dan ook telkens over wanneer hij huilt en ik hem niet begrijp, hem niet onmiddellijk getroost krijg.

Lees verder

Mommy & Me

Hoe ik een baby van vier weken train.

In mijn vorig mama-bericht liet ik het woord trainen vallen. Het prikkelde de verbeelding. Maar hoe zit dat nu met dat trainen? En kan je dan werkelijk een baby van vier weken oud trainen? 
Het voordel bij een tweede is dat je zoveel meer bagage hebt als moeder, sneller afwijkende zaken ontdekt. Net zoals zijn zus is onze kleine man ‘gezegend’ met verborgen reflux, een verschrikkelijkheid als u het mij vraagt. Veel sneller dan bij zus ging dat lichtje branden… 
’t Kind kreeg plots een onverzadigbare honger, zo leek het toch. Ik dacht eerst aan de groeispurt die zich op een dag of 10 aankondigt. Maar ’t ging niet over. Integendeel, het leek wel alsof hij 24 uur per dag kon/wou eten. 
Ons lokaal Kind & Gezin kantoor maakte even snel als wij de link bij het horen van dit verhaal.  Het is daar dat het woordje trainen gesitueerd moet worden. Ik kreeg de raad van de liefste-Kind-&-Gezin-verpleegsters-ooit hem een tutje aan te bieden om ze kleine Baptiste beter te leren kennen. 
Bij honger laat hij zich niet sussen door een tut, bij de drang naar het verzachten van de pijn wel (wat voor veel refluxkinderen typisch is). En zo kwamen wij erg snel in een ‘structuur’ terecht.  Velen zullen dit misschien omstreden vinden maar hier was het opluchting… 
Door deze simpele ingreep slaagden we erin de tijd tussen zijn voedingen te vergroten, en vooral meer rust te bieden aan kleine man. Na enkele dagen, en nog enkele andere reflux-ingrepen (half uur rechtop na het voeden, bedje omhoog, consultatie osteopaat, veel buiklig overdag, …) nam de continue vraag naar voeding af. Zijn comfort nam toe, te merken door minder pijn-huilbuien. Als moeder ben je dan alleen maar blij… 
Dat er gezegd wordt dat het beter is bij reflux kleine voedingen te geven, met minder tijd tussen en de maag laten rusten passé is… tjah, dan kan ik alleen maar zeggen dat dit hier niet marcheert, integendeel. Veel kleine voedingen na elkaar creëert meer pijn, meer huilbuien en nog minder slaap voor kleine man.
Je moedergevoel volgen lijkt mij dus het meeste aangewezen want ons instinct leert ons zaken die we niet uit de boekjes of de wetenschap kunnen halen. 
En dan dat doorslapen hé… 
’t Is simpel: het kind is overdag vele uren wakker, wat ik wel vaker hoor bij reflux-kinderen. Gezien een kleine baby naast eten ook veel slaap nodig heeft, moet ook mijn kleine man op een bepaald moment zich gewonnen geven. En hier is dat ’s nachts… Ondertussen 7 a 8 uur aan een stuk. 
Ik ben blij met dat doorslapen maar net zoals toen nuanceer ik, want hé ik heb een kind met reflux dat vaak afziet van de pijn en soms ontroostbaar is. Met alle plezier van de wereld zou ik liever wat minder slapen als dit kon betekenen dat hij geen last heeft van reflux. Maar de situatie is wat hij is, dus ik ben blij en blijf het nog graag van de daken schreeuwen dat het kind ’s nachts slaapt. 
Dus hoe ik een baby van vier weken train
Ik omring mijn kind met veel liefde en warmte en probeer hem gewoon te begrijpen, met vallen en opstaan. De combinatie van zijn ritme en mijn moedergevoel zorgen, net zoals bij elke andere moeder, dat ons leven op dit moment zo geregeld is. 
Hij kapitein van het schip, 
Ik eerste stuurman.