Tranen

Toen de morgen aanbrak had ik geen flauw idee wat de dag brengen zou.  Ik dacht alvast niet dat ik enkele uren later aan een…

by 

Toen de morgen aanbrak had ik geen flauw idee wat de dag brengen zou. 

Ik dacht alvast niet dat ik enkele uren later aan een blogbericht zou bezig zijn om mijn ‘gevoelens’ erover weg te schrijven. 
Niet dat er mij nu zo iets ergs overkwam. 
Sommigen zullen misschien zelfs denken: ‘Waar maakt die spel van?’ 
Maar ik, 
Ik heb tranen met tuiten gehuild. 
’t Begon allemaal toen ik naar het stadhuis trok voor een Kids ID van Axelle. 
Ik nam de auto! 
Ik weet het… 
Een schande als je weet dat ik in Gent woon, 
maar fysiek zag ik een fietsritje niet zitten. 
Aan het loket deed men al moeilijk over haar pasfoto.
Maar wat wil je?!? 
Een peuter op pasfoto… 
Alsof ze volgend jaar nog herkend zal worden. 
De collega van de loketbediende was echter soepel en zei dat voor een peuter de foto best ok was. 
Toen we uiteindelijk het stadhuis verlieten was Axelle al doorgedraaid. 
In het shoppingcenter wou ze alleen maar neen zeggen tegen mama en krijsen. 
Ik kreeg haar getroost met de aankoop van een Bumba-boekje. 
Pedagogisch niet verantwoord. 
But I don’t care! En al zeker niet op dat moment… 
En toen ging het helemaal mis. 
Ticket in de betaalautomaat, 3,30€ parkeergeld en hup naar de auto. 
Maar eens in de auto besefte ik dat mijn ticket nog in de automaat zat. 
Ik reed ernaar toe en vroeg aan de mensen die er op dat moment stonden als ze toevallig een kaartje hadden gezien. 
Helaas, de vogel was al gaan vliegen… 
Ik voelde de eerste tranen klaarzitten. 
Aan de balie van die parkeergarage kreeg ik te horen dat ik 20€ mocht betalen. 
Een beetje begrip hoorde bij die 20€ niet. 
Met vochtige ogen liep ik terug richting betaalautomaat. 
Eens in de auto barstte ik in tranen uit. 
Niet omwille van het geld maar omwille van de teleurstelling. 
Tussen het wegstappen van de automaat en het teruggaan voor mijn kaartje zat een minuut. 
Slikte die machine het kaartje in? 
Of was er iemand die het meenam, zelfs het zijne niet achterliet, wetende dat de verliezer van het kaartje een fikse som mag betalen om alsnog uit de parkeergarage te kunnen? 
Teleurstelling…
Daar waren mijn tranen voor.
Tijd om de dag af te sluiten en me te sussen met gedachtengang één, dat het de schuld van de automaat is. 

26 comments

  1. Ik kan dat begrijpen hoor dat er tranen kwamen. Ook al zijn er veel ergere dingen, het was jouw dagje niet. Morgen beter en anders. Een nachtje slapen kan deugd doen.

  2. Zo moest ik overlaatst vechten tegen tranen met tuiten in de supermarkt waar, door iets anders in de kar te leggen, het doosje met bosbessen omviel en opende. Alle bessen rolden door de hele winkel. Toevallige passanten stonden erbij en keken ernaar. Die week was ook mijn opa gestorven en de tegenslagen stapelden zich op. Dat was de druppel. Gelukkig was de winkelbediende erg vriendelijk en mocht ik een nieuw doosje nemen. Ze antwoordde dat anderen het gewoon ergens in de rayon zouden dumpen. Morgen een nieuwe dag, een lege emmer. Kop op! We hoeven niet altijd alles te relativeren 😉

  3. je joeg me even schrik aan, ik dacht al dat er iets was met de baby of axelle ofzo…..
    gelukkig was het maar een ticketje, al kan ik heel goed begrijpen hoe rot je je voelde, en dat je moest huilen. soms zijn er gewoon zo'n dagen…..het is misschien een beetje cliche, maar een goeie dosis slaap zal hopelijk al veel oplossen. ik stuur je in ieder geval een virtuele knuffel en hoop dat je je snel beter voelt!

  4. Oh hatelijk!!!!!!!! Ik heb het ook ooit meegemaakt. Ik vergat m'n kaartje in de automaat na een bezoekje in het ziekenhuis waar m'n grootmoeder op sterven lag. Met een krop in de keel ging ik naar de parkeerwachters. Gelukkig hadden die van mij wel een hart, En kreeg ik een kaartje waar ik zo mee buiten kon.
    Ik vind het echt jammer dat jij minder geluk had. Hopelijk kon je nog wat genieten van Axelle en wat babystampjes…

  5. kop op, morgen een nieuwe dag!
    Balen hé, zo dag… en laat de tranen maar eens de vrije loop. Het kan zo deugd doen en steek het op de hormonale veranderingen want die zitten er zeker ook voor iets tussen.

  6. Je zou moeten weten waarvoor de tranen hier soms over m'n wangen rollen…
    Vorige week waren ze bezig met ons terras te leggen. We wonen hier bijna 2j dus dat werd wel tijd, zeker met een 16-maanderke in huis die zo graag buiten wil! Toen ze rond 17u30 klaar waren en stonden te kijken naar hun werk, kwam de opmerking 'dat het terras misschien toch wat te hoog lag'… En ja hoor, idd, het terras lag zo'n 20cm boven niveau waar het gras moet komen (ja dat is er ook nog niet!) dus conclusie: alles eruit, kraan huren en 20cm dieper graven. En dan alles opnieuw leggen. Met het voorspelde mooie weer hoop ik dat ze snel terugkomen om verder te doen!Ik heb me ingehouden op dat moment maar ' s avonds in de zetel tranen met tuiten zijn er uit gekomen! Maar ja… dat helpt niets, het lucht alleen vreselijk op. Morgen een nieuwe dag, een nieuw begin, hopelijk wat positiever!

  7. Tranen met tuiten in het openbaar… Ik denk dat iedereen wel al zijn deeltje heeft gehad. Oja ook ik, inclusief peuter en oneerlijke passieve omstaanders. Chips en cola of chocolade en appelsap zijn altijd goede opkikkers 😉 droom er niet van vannacht! 😡

  8. Wat een niet-leuke dag!! Soms zijn er gewoon zo van die dagen zeker… Dat werkelijk alles tegen zit! Ik denk dat iedereen zo'n dagen wel eens heeft, gelukkig niet al te veel… Hopelijk heb je een ietwat fijne avond gehad om wat tot rust te komen, want zelfs al gaat het over stomme dingen, dat kan toch

  9. Oeps, er liep iets mis… Ik wilde dis zeggen dat dat toch in je systeem kan kruipen, ondanks dat het ogenschijnlijk onbelangrijke dingetjes zijn… Ik hoop mee dat je morgen gewoon een nieuwe dag hebt, waar je met goede moed aan kan beginnen, en dat alles wat meer mee zit 🙂

  10. Ik denk dat ii dit mag zeggen (want ik, verwacht ook een kindje) = je bent zwanger! Zoek het niet verder. Te veel emoties en gevoelens. En jij had dan nog een reden om te huilen, soms komen die tranen toch ook zonder 🙂 … Binnenkort ga je hierom nog moeten lachen x

  11. Tja…. Er zijn zo van die dagen…….
    En ik begrijp het volledig dat je dit even van je af wil schrijven……
    Dat kan deugd doen.
    Hopelijk had je verder toch nog een fijne dag en komt er ook nog een fijne week.

  12. Niet leuk, zo'n moment. Ik denk dat ik heel boos zou geworden zijn… Maar ja, of dat zou helpen, weet ik niet!
    Hopelijk voel je je al wat beter nu?!
    groetjes, knuffel, Sofie

  13. Acherm…kan me het goed voorstellen, vooral als er al het een en ander gezaag aan vooraf ie gegaan. Soms heeft een mens van die dagen. En dan idd van die ellendige hormonsters van een zwangerschap. Voel totaal geen schaamte! Hopelijk luchtte het uiteindelijk wat op..
    En dat geld?! Zonde he…snel verdiend zullen we maar zeggen. Al valt t bedrag me nog mee, want in Eindhovense garage mag je 60 betalen bij verlies *shock* Gelukkig had ik toen wel een vriendelijke parkwacht, want o wat zonde vd centjes..

  14. Niet dat het veel troost is, waarschijnlijk, maar sinds ik kinderen heb en zeker sinds de geboorte van Ernestje, ben ik ook zo'n emo-kip, terwijl ik vroeger veel en veel nuchterder was. Gewoon toelaten, nu en dan, het kan maar deugd doen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Ik accepteer de Privacy Policy

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.