Mommy & Me,Personal

Up and down

September 2015, geboortemaand van mijn kleine man. Voor zijn komst had ik schrik voor van alles en nog wat. Uiteindelijk bleek het allemaal mee te vallen. Organisatorisch merkte ik amper dat er een tweede bij was gekomen. Integendeel, dezer dagen lijkt dat beter te lukken. Ook de liefde voor mijn tweede blijft even groot en omstaanders zijn minstens even geïnteresseerd.
De befaamde roze wolk die was er niet maar ook de andere bleef netjes weg. Smoothly, op wat hevigheid van Axelle na. Tot we verborgen reflux ontdekten bij mijn kleine man. Maar door eerdere ervaringen kon ook dat mij geen schrik aanjagen. Dat ik zelf lang niet sliep, was niet te verwijten aan mijn kind.

Maar toen ging het op de een of andere manier mis. In november ontdekten we spruw bij mijn kleine man. De hel begon. Van een rustig kind, dat we konden helpen met zijn pijnlijk refluxprobleem, kregen we een onrustig mannetje. Drinken liep moeilijk, uren en uren zat ik met hem in de zetel. De angst voor voedingsmomenten nam toe.

’t Werd een wisselwerking van hij pijn en ik stress. Een vicieuze cirkel noemen ze dat zeker?
Uiteindelijk wonnen we van de spruw maar op de één of andere manier was hij al negatief geconditioneerd met dat eten. Daar waar hij oorspronkelijk zijn verborgen reflux compenseerde met veel drinken, weigerde hij nu al te vaak.
Huilbuien, steeds meer, steeds vaker.
Moeders hart steeds kleiner en kleiner.
 Toch, we haalden het en de rust keerde terug in huis. Ik durfde er bijna zelfs terug in te geloven. Maar toen kwam er RSV en waren we weer helemaal bij af en we blijven bij af. Een zoveelste doktersbezoek wordt gepland.
Levend op hoop, dat er snel beterschap komt…


12 Comments

  • Reply
    Céline
    15 december 2015 at 07:47

    Ik hoop dat na de RSV (die jullie sowieso overwinnen!) de rust wat wederkeert en jullie tijd krijgen om wat op adem te komen. Want als ik al moe ben, wat moet dat dan bij jou niet zijn… Veel succes en beterschap, ooit komt het allemaal goed! Hang in there!

  • Reply
    Mix it - Make it
    15 december 2015 at 07:56

    Wat een pech heeft het ventje, niet leuk! Ik hoop dat het snel voorbij is en jullie dan volop kunnen genieten van de feestdagen met zen 4-en X

  • Reply
    Emma en Mona
    15 december 2015 at 08:18

    Ik hoop voor jou dat hij snel gezond mag worden. En blij en rustig. Dat gaat voor jou ook zoveel fijner zijn. Een bloedend hart is zo zwaar.

  • Reply
    marjo
    15 december 2015 at 09:00

    Heel veel sterkte! Hopelijk wordt de RSV snel overwonnen en kunnen jullie langzaam weer bijkomen. Moeheid door een huilend en ongelukkig kind is het ergste wat er is….

  • Reply
    sop.hie.s
    15 december 2015 at 09:03

    Ik hoop zo hard met jullie mee!!❤

  • Reply
    anaaisid
    15 december 2015 at 12:23

    Oh Lies, ik leef zo mee met jou. Ik hoop dat het snel beter wordt…

  • Reply
    Mimaloki
    15 december 2015 at 13:14

    ook al dat vieze RSV-monster. Ik hoor het van veel moeders. Hopelijk kan hij snel komaf maken met dit lelijke beestje ene gaan jullie een mooie en rustige kerstperiode tegemoet!

  • Reply
    Annick @ MinnieMie
    15 december 2015 at 16:56

    This too shall pass.
    *knuffel*

  • Reply
    Kim
    15 december 2015 at 18:26

    Beloof jezelf binnenkort ergens een dagje rust om naar uit te kijken, eens diep adem te halen om vervolgens met goede moed weer verder te gaan!

  • Reply
    sarah frans
    16 december 2015 at 18:37

    ooh Lies toch 🙁 Dikke knuffel
    RSV is k*k echt pff

  • Reply
    Mijnleven4helden
    17 december 2015 at 11:31

    Niet leuk; echt niet leuk … het kan allemaal maar beter worden?

  • Reply
    sew bidoo
    17 december 2015 at 21:12

    Kop op hè! Hopelijk snel Beterschap!

  • Leave a Reply