Personal

Wanneer je in de Instagram-val trapt…

Instagram 2018

2017 was een intens jaar. Er veranderde zoveel in mijn leven, met natuurlijk als belangrijkste oorzaak de geboorte van Céleste. Een intens geluk maar eerlijk waar, ook een beproeving. Want kleine Céleste huilde 7 maanden aan een stuk. (Behalve op uitstap.) Beetje bij beetje verengde op een bepaalde manier mijn wereld, terwijl hij anderzijds ook heel erg verruimde. (Dat is voor een andere blogpost.) Maar zonder ik het goed en wel besefte kreeg vooral het monster social media mij in zijn macht. Ik waarschuw je nu al, het wordt een lange blogpost. ‘Damn, dit is wel héél veel iPhone-gebruik.’

Misschien verslik jij jezelf nu bijna, misschien ook niet. Mogelijks snap je niet wat het één met het ander te maken heeft. Daarom verklaar ik mij nader. Zoals jullie weten heeft Céleste heel veel gehuild. Ik liep dan ook uren rond in huis met haar op mijn arm. Stilzitten, stilstaan was zo vaak geen optie. En wat deed ik dus? Rondlopen met haar en in mijn andere hand mijn iPhone. En zo swingden de uren op mijn telefoon de pan uit, of hoe je dat ook moge zeggen!

Toen ik de app ‘Moments‘ installeerde, besefte ik al ‘Damn, dit is wel héél veel iPhone-gebruik.’ En waarom uiteindelijk? In hoofdzaak om mijn tijd te spenderen op Instagram en Facebook. Maar vooral Instagram dus. Toen Céleste trouwens iets minder begon te huilen, merkte ik bij mezelf dat ik nog steeds naar mijn iPhone greep. Iets met routine zeker en aan bepaalde zaken gewoon worden…

Een verslaving zou ik het niet noemen, want ik kan perfect mijn iPhone langs de kant leggen, heb geen nood op restaurant om persé mijn telefoon te bekijken en een avondje met vrienden of familie spendeer ik nog steeds liever zonder telefoon tussen ons in. Maar toch… de social-media-wereld drong te veel mijn leven binnen. Het liet uiteindelijk mijn denken geen dag meer los en dat alleen al is gewoon te erg.

Gewoon leuke foto’s trekken en verhaaltjes vertellen is dan niet meer genoeg.

Zonder ik het goed en wel besefte, was vooral dat dingetje Instagram belangrijk geworden. Begrijp me niet verkeerd, niks mis mee om likes etc. leuk te vinden. Ik zei eerder dit jaar al, bewust, dat ik niet begrijp waarom niemand openlijk durft te zeggen dat hij/zij dat leuk vindt. Niemand zet zijn profiel toch openbaar omdat hij hoopt op geen likes? Dus ja, ik vind dat nog steeds leuk. Vooral omdat het mij in fotografie naar nieuwe grenzen duwt, ik evolueer en ik heel wat fijne mensen via die weg heb leren kennen.

Maar uiteindelijk blijkt het nooit genoeg te zijn en spendeer je steeds meer tijd in een wereld die uiteindelijk gewoon maar online zich afspeelt. Gewoon leuke foto’s trekken en verhaaltjes vertellen is dan niet meer genoeg. Want daar waar ik vroeger heel blij was met 300 likes, is dat nu maar gewoontjes. (Ok, tijdens dit schrijven kijk ik daar alweer anders op… maar situeer deze gedachte ergens in 2017.) Ik weet dat klinkt verschrikkelijk erg, maar jullie snappen denk ik wel wat ik bedoel. Er moest dus wel iets veranderen…

Iets veranderen in de zin van terug de focus goed krijgen. Daar waar ik blog-gewijs nooit in de val ben getrapt, deed ik dat op Instagram wel. Teveel nadenken over dat hele dingetje… het is gewoon niet goed. Of toch niet goed voor mijzelf. Het nooit meer voldoende vinden, dat is zo verwaand.

Ik snap waarom zovelen het doen.

En ik moet eerlijk bekennen, dat inzicht kwam vooral toen ik eind december aan een like-pod werd toegevoegd. Een like-pod is een beetje anders dan een gewone pod. In die laatste geef je een like en reactie op elke foto die in die groep gepost wordt. In een like-pod deel je gewoon likes uit, geen reacties dus. En aan zo eentje werd ik toegevoegd. Die groep bestaat ook uit meer dan 15 leden, je mag al eerder richting honderdtallen denken. Je snapt zelf hoe snel je foto dan vooruit gaat…

Ik beken, ik probeerde het uit, al had ik al bij aanvang bedenkingen. Maar ik zag het iedereen doen en vond het vermoeiend om zonder pods bij te blijven. Het werkt dus duidelijk wel. (Daarom is het denk ik zo verleidelijk.) Amper actief op Instagram maar toch veel likes halen, zelfs als je op de meest absurde momenten van de dag en/of de week post, het kan dus met zo een pod. En op zich maakt het mij niet uit wat een ander doet. Al ben je lid van 100 pods, voel jij jezelf er goed bij dan veroordeel ik je daar niet over. Ook vandaag niet. Ik snap waarom zovelen het doen.

Maar voor mij is het genoeg geweest. Het wordt een teveel van moeten: moeten goed scoren, moeten likes uitdelen, moeten reageren, moeten, moeten, moeten… En waar is dan de fun van Instagram gebleven?

Want het zit zo… niet elke foto die je maakt, is een topfoto.

Want het zit zo… niet elke foto die je maakt, is een topfoto. Wil je de perfecte feed, dan selecteer je misschien enkel op die foto’s. Maar wat dan met gewoon? Mag dat dan echt niet meer? Dat echte volgers die foto appreciëren, moeite doen om reageren… dat moet toch genoeg zijn he? Dus na enkele foto’s geprobeerd te hebben, gespreid in tijd, voelde ik mij bijzonder slecht. Beschaamd zelfs. Want in het verleden werden mijn foto’s door mijn echte volgers wel geapprecieerd, dus waarom dit verloochenen? Heb ik geen tijd of zin in Instagram, waarom het dan niet gewoon zo laten in plaats van de boel bedotten? En wil ik persé die ene foto in mijn feed ter herinnering, dan moet dat toch wel kunnen zeker?

Daarom stopte ik met dat hele pod-gedoe, ook die met Instagrammende vriendinnen, en bedacht dadelijk dat ik dit met jullie wenste te delen. Ik had nog wel eventjes de tijd nodig om effectief op de publiceerknop te drukken… Je zal wel begrijpen waarom. Iets met jezelf kwetsbaar opstellen en hopen dat je niet afgemaakt wordt na het publiceren van een artikel, haha. Want je kop in het zand steken is soms makkelijker als je een fout hebt gemaakt…

En daarom: bedankt… want zonder jullie, liet ik mij misschien helemaal opslorpen door dat monster. Dank-je-wel!

Dus ja, dat social-media-monster had mij in mijn macht. Ik vond de gevoelens eraan gekoppeld niet meer leuk en kapte met de hele boel. 2018 moet voor mij dan ook anders worden. Een blijvende focus op fotografie, op authenticiteit en echtheid. Ik zal niet zeveren… als ik plots geen likes meer krijg, net zoals als ik plots hier geen lezers meer zou over de vloer krijgen, dan zou ik dat heel jammer vinden. Maar ik hoop dat gewoon zijn voldoende is en jullie mijn zotte avonturen met mijn drie kinderen en mijn man blijven volgen.

Ik zaag vanaf nu niet meer over cijfertjes etc., zolang jullie er maar zijn, dan ben ik daar al heel blij om! Wel blijf ik interesse hebben in de technische kant, dat vind ik professioneel gezien gewoon heel leuk. Maar dat professionele is voor later. Voor nu is het gewoon: geen pods niet meer, niet op Instagram en al zeker nooit hier, want ja dat bestaat blijkbaar ook. En daarom: bedankt… want zonder jullie, liet ik mij misschien helemaal opslorpen door dat monster. Dank-je-wel!



42 Comments

  • Reply
    Joke Eeckhout
    5 februari 2018 at 21:45

    Chapeau dat je je zo bloot geeft! Ik ben niet helemaal mee met die pods, maar ik herken wel enkele zaken. Ik gebruik IG voornamelijk om inspiratie op te doen en trends op te volgen binnen het naaiwereldje. En het is zo fijn om gelijkgestemden te vinden. Maar ik merk dat elke foto een foto moet zijn alsof hij recht uit een professionele shoot komt. Kinderen lopen gekleed als echte hipsters. Je hoort er niet bij als je niet aan merk-taggen doet. En eucalyptus lijkt iedereen standaard bij de hand te hebben. Ik voel dat ik mee wil maar niet kan. Op den duur wordt het frustrerend en zijn er idd veel ‘moetjes’ verbonden aan iets dat eigenlijk gewoon een hobby is. Soms twijfel ik of het niet beter is gewoon offline die hobby uit te oefenen. Zou een burn out door overmatig IG-gebruik bestaan?

    • Reply
      Liesellove
      5 februari 2018 at 21:48

      Inderdaad, dat moeten, daar heb ik het wat mee gehad. Ik ben ondertussen wel geëvolueerd in foto’s nemen en maak een mix van gemaakte foto’s zoals de #lieselloveskinfof3 (ze zetten niet uit ze dat hoedje of neus op he) Haha en foto’s die ik spontaan tussendoor trek. En dat het ene meer likes krijgt dan het andere en je er ook deels geen invloed op hebt door dat algoritme, dan is het maar zo. Dat zie ik nu in. Soms moet je eens met je kop tegen de muur lopen zeker. 🤗😂

    • Reply
      piekep
      9 februari 2018 at 13:47

      Haha.. “En eucalyptus lijkt iedereen standaard bij de hand te hebben” Zo herkenbaar! heb al die accounts er inmiddels afgegooid, omdat ik toch merkte dat ik mezelf een soort nieuwe maatstaf op ging leggen. dat wil ik helemaal niet maar dan blijkt het beter om er ook niets steeds bij anderen naar te kijken

  • Reply
    Liesje
    5 februari 2018 at 21:48

    Eerlijk, knap hoor! Ik heb welgeteld twee dagen in zo een pod gezeten, ik kende het niet maar iemand die ik ken vroeg me er bij. Het is zo niet wie ik ben en wat ik wil, ik zal wel gewoon verder aanmodderen met mijn Instagram, maar tenminste wel op mijn manier, zonder geforceerde likes en reacties 😉😘

    • Reply
      Liesellove
      5 februari 2018 at 22:22

      Ja de eerlijke zijn toch fijner he. Ik was toen ook plots niet meer blij met de likes. Liever wat minder dan maar terug naar de fijne community van vroeger.

      • Reply
        Liesje Ribbens
        6 februari 2018 at 18:25

        Ja dat! Ik haat geforceerd gedoe, ik kan ook geen foto’s liken die me niks zeggen, zo fake allemaal!

  • Reply
    An vande velde
    5 februari 2018 at 22:23

    Goh Lieve Lies, voor mij was je al en blijf je een topvrouw, zelfs al post je een maand ofzo niets :-))

  • Reply
    Eva
    5 februari 2018 at 22:49

    Ik denk altijd : het zijn de fake influencers met gekochte volgers die dankbaar gebruik maken van zo’n pod, want anders komen de likes niet overeen met het aantal volgers. En als authentiek profiel zou ik me daar dus idd niet mee inlaten. Ik snap trouwens ook wel waar die honger naar likes en instant bevestiging vandaan komt en er is absoluut niets mis met daarvoor uit te komen. Maar ik stoor me wel aan volgers kopen, deelnames aan dergelijke ‘like pods’, etc, omdat dit wel fraude is. Omdat er geen controle over bestaat en je zo merken laat betalen en geloven dat x aantal personen je post zagen en spontaan een hartje gaven, wat dus niet klopt. Dus heel goed dat je dit aankaart én er niet aan meedoet. 🙌🏼 ❤️

    • Reply
      Liesellove
      6 februari 2018 at 07:58

      Ja, ik vermoed ook wel dat mensen die er blijven mee doorgaan het puur doen omwille van merken want ik kan me niet voorstellen dat iemand oprecht blij kan zijn met die likes… ze zijn niet echt he en bij mij voelde dat alvast echt niet goed

  • Reply
    Katrien (Marie Cadie)
    5 februari 2018 at 22:52

    Het is een val … een verslaving, die cijfertjes. Tuurlijk zijn likes altijd leuk … op je blog, op instagram, Facebook … en vaak ook in het echte leven.

    Net zoals mijn blog is ook mijn feed een verlenging van mijn chaotische zelve … I like to do my own kind of fashion, experimenteren met make up deed ik al vanaf de moment dat ik kon wandelen, meer dan 30 jaar later, doe ik dat nog steeds. Ik hou van DIY en stikken. Een lekker drankje tijdens het uitgaan, fancy dineren of thuis kokkerellen.
    Ik kan vaak niet kiezen – funest Voorde volgers/likes … but it is me!

    En toegegeven … ik probeerde ook al eens een pod, met Engelstaligen, met verwijten tot gevolg. Nu is er een groepje met een paar heel erg fijne dames, die ik zo ook zou volg. Maar … time has come to say goodbye. Like me or not. It’s all I got! 😉 x

  • Reply
    liese
    6 februari 2018 at 07:23

    pods, algoritmes, pfffft, veel te veel werk allemaal. Ik geef alleen likes als ik iets like. En soms zijn daar meer foto’s bij van mensen die ik persoonlijk ken omdat ik me meer verbonden voel met hen en dus vlugger iets leuk vind. Hetzelfde verhaal met reageren op blogs. Soms word ik wel een beetje grimmig van baby’s die onder de merkentags zitten 🙂

    • Reply
      Liesellove
      6 februari 2018 at 07:56

      Dat taggen kan ik nu wel verstaan hoor… ik krijg anders vaak ook verschillende keren dezelfde vraag van waar iets komt, met een tag heeft iedereen dadelijk het antwoord 🙂

  • Reply
    Sara
    6 februari 2018 at 08:39

    Dank je wel! Soms vraag ik me af … moeten we nu echt dertigers zijn geworden om ons nog zo puberaal te gedragen in een honger naar likes en geliefd te zijn? In januari heb ik beslist om even te pauze knop in te drukken op de blog en insta … het werd me een teveel streven naar perfectie en werd er misschien wel ongelukkiger van dan dat het me inspireerde. Gekochte volgers, pods enz … spijtig want ze maken het oh leuke instagram eigenlijk kapot … en we doen mee in een fakewereld die we eigenlkijk allemaal verafschuwen. Dus dank u Lies en hopelijk is dit artikel een inspiratie voor anderen 😉

  • Reply
    withlovebyeva
    6 februari 2018 at 08:45

    Wow, ik wist totaal niet van het bestaan van die dingen, maar wat een dappere post! Dankjewel Lies, ik vind je eerlijkheid zo mooi.

  • Reply
    Els M
    6 februari 2018 at 08:50

    Dat algoritme van instagram vind ik echt niet fijn, ik wil gewoon alles te zien krijgen van iedereen die ik volg. En dat zijn voor het merendeel mensen die niet zo heel veel posten, niet gigantisch veel likes krijgen en dus ook niet in pods zitten. Ik krijg op den duur het gevoel altijd hetzelfde te zien van dezelfde mensen. Ik voel mij daardoor een beetje bedrogen door die pods..
    Al begrijp ik ook wel dat de drang naar likes heel natuurlijk is, iedereen heeft graag bevestiging en na een tijdje krijg je daar ook wel wat gewenning op. Met een gemiddelde van 1 post per week, een toppost van 45 likes en een gemiddelde van zo een 20 likes loopt het bij mij gelukkig niet zo een vaart 🙂

  • Reply
    TinneV (NaaiSGerief)
    6 februari 2018 at 08:50

    Oh, maar ik ben er zeker van dat je evengoed nog een boel likes gaat kijken want (vooral) ook zonder dat hele fake wereldje (ja, ik krijg het daar dus wel van op mijn heupen en snap niet hoe mensen blij kunnen zijn met fake likes 😉 ga jij er door je mooie foto’s wel uit blijven schieten hoor ;-). ook als je foto’s dan misschien niet perfect zijn ;-). En het is maar de vraag of dat perfecte echt mooi is… Ikzelf ben maar een miniminiminimini (enzovoort) garnaaltje in de grooooooote social media zee maar niets in mij wil via zo’n pods aan extra stemmen geraken. Rationeel snap ik de fun echt wel van veel likes maar emotioneel zou ik me voortdurend onecht voelen… Doe jij maar waar je je het best bij voelt, dat lijkt me helemaal goed genoeg ;-).

  • Reply
    Liselot
    6 februari 2018 at 09:13

    Je hebt helemaal geen pod nodig om jouw ‘likes’ te halen. 😉 Jouw foto’s en kids zijn mooi en zeker en vast de moeite waard om te liken. Ikzelf zit nergens in…ben daar ook allemaal niet in thuis. Mijn feed is mijn ‘dagboek’ met leuke en fijne herinneringen.

  • Reply
    An-Sofie
    6 februari 2018 at 09:17

    Ik geef al eventjes geen fucks meer. Profiel staat privé, iPhone gaat weg wanneer ik met Obe bezig ben ( Erg hoe gefascineerd dat baby’tje al is door zo’n toestel) en mijn foto’s… daar steek ik niet veel moeite meer in. Fake internet points noem ik ze vanaf nu, en moet eerlijk zijn, ik ben er niet minder gelukkig door 🙂

  • Reply
    eva
    6 februari 2018 at 09:33

    Ik heb me nog nooit met die pods ingelaten en het interesseert me ook voor geen meter. Ik post wel alleen maar mooie foto’s, en zelfs daar krijg ik commentaar op want dat zou niet ‘echt’ zijn, en ‘echtheid’ en ‘openheid’ is het nieuwe stoefen geloof ik. Wel, fuck it, ik doe wat ik wil en vind mooi nu eenmaal plezant om naar te kijken. Wil je niet meekijken, ontvolg me dan. Vind je me niet ‘echt’, geen probleem. Maar ik ga geen lelijke dingen of lelijke selfies posten om iemand anders te plezieren, het spijt me. Ik ontvolg ook profielen die me niet (meer) interesseren, tijd is te kostbaar om me daarmee bezig te houden. En als ik het tof vind, zal ik het laten zien, dat ook! Er zijn dagen dat ik IG amper bekijk omdat ik geen tijd had, en dan hoor ik wel eens ‘je hebt mijn foto niet geliked?’ Duh!
    Ik ben bijna 46 en ik voel me bijlange niet oud, maar voor deze zever ben ik dus echt wél te oud, djeezes. Nogmaals: ik doe wat ik wil op MIJN instagram, en doe jij dat ook maar gewoon, Lies. Wie jou leuk vindt, zal altijd blijven kijken. Goed bezig.

    • Reply
      Liesellove
      6 februari 2018 at 09:34

      Haha geheel terzijde, ik val van mijn stoel dat jij al bijna 46 bent. Goed bewaard jij 😘

  • Reply
    Lut
    6 februari 2018 at 09:57

    Dankjewel Lies voor deze post. Toen ik ig pas leerde kennen, vond ik het erg leuk: ik leerde nieuwe, gelijkgestemde mensen kennen (die zelfs vrienden zijn geworden) waardoor er een hele nieuwe, grotere wereld voor me openging. Ik kon genieten van mooie foto’s en leerde nieuwe hobby’s kennen.
    Maar sinds een hele tijd voel ik me er ook niet zo goed bij. Ik vroeg (en vraag) me vaak af hoe anderen er in slagen om al die foto’s te liken en al die mensen te volgen. Mij lukt het dus niet of het zou een dagtaak moeten worden. En daar komt het woord: moeten! In 2018 doe ik daar dus niet meer aan mee. Het mag geen verplichting worden.
    (En ik denk er zelfs aan om fb even af te sluiten).
    Succes lieve Lies: blijf genieten van alles wat je graag doet.

  • Reply
    Lut
    6 februari 2018 at 09:57

    Dankjewel Lies voor deze post. Toen ik ig pas leerde kennen, vond ik het erg leuk: ik leerde nieuwe, gelijkgestemde mensen kennen (die zelfs vrienden zijn geworden) waardoor er een hele nieuwe, grotere wereld voor me openging. Ik kon genieten van mooie foto’s en leerde nieuwe hobby’s kennen.
    Maar sinds een hele tijd voel ik me er ook niet zo goed bij. Ik vroeg (en vraag) me vaak af hoe anderen er in slagen om al die foto’s te liken en al die mensen te volgen. Mij lukt het dus niet of het zou een dagtaak moeten worden. En daar komt het woord: moeten! In 2018 doe ik daar dus niet meer aan mee. Het mag geen verplichting worden.
    (En ik denk er zelfs aan om fb even af te sluiten).

  • Reply
    sheena
    6 februari 2018 at 11:03

    Eerst en vooral: ik volg je al graag van in het begin, ook op Instagram en ik zie heel veel mooie foto’s van jou voorbijkomen die ik met veel plezier like en ook zal blijven liken

    Maar los daar van: hoe belachelijk is dit hele gedoe toch eigenlijk? Waar mensen zich mee kunnen bezig houden, ik kan dit echt niet begrijpen. Wie heeft daar tijd voor?
    Het ‘verpest’ in mijn ogen Instagram ook voor alle andere gebruikers
    Waarom wil iedereen toch tienduizenden volgers en duizenden likes. Wat heb je daar aan? Dat betekent dan toch niets meer? Wie zijn al die volgers? 🙂

    Laat het los, let it go 🙂 Maar dat lijk je nu wel te doen & dat is helemaal top!

  • Reply
    An_nononsonsmoms
    6 februari 2018 at 11:20

    Mooi en eerlijk Lies. En ik ben zo blij, dat je zelf tot dat inzicht bent gekomen.
    Je bent een topwijf en daar doen die likes op IG niets aan.
    Ik probeer onze IG feed wel mooi te krijgen, wat niet altijd even gemakkelijk is omdat we met 2 één account delen. Maar verder probeer ik er niet te veel mee bezig te zijn. Het moet passen in mijn leven en niet omgekeerd.

  • Reply
    Evi
    6 februari 2018 at 12:59

    Wat knap dat je hier zo eerlijk over durft te schrjiven! Ik snap het trouwens maar al te goed hoe je in die val kan trappen, zeker als je thuis zit met een baby die erg veel en vaak huilt. Maar wel heel goed dat je tot dat inzicht bent gekomen 🙂 Zelf betrap ik me er ook vaak op dat ik in die val durf te trappen, dus het blijft constant een evenwichtsoefening. Maar zoals An zei: je bent een fantastische madame & die likes gaan daar niets aan uit doen 🙂

  • Reply
    Anneke
    6 februari 2018 at 13:28

    Ik wist zelfs niet eens dat dat bestond, die pods… of hoe dat ook mag heten 😀
    Het is waar wat je zegt: likes krijgen IS gewoon leuk. We moeten daar niet over zeveren. Maar dan liever een oprechte, gemeende like, dan een ‘het-moet-van-de-pod-like’. Bij deze: als ik jouw foto’s zie passeren op IG, like ik die. Simpelweg omdat ik ze altijd super mooi vind. Zonder pod. 😉

  • Reply
    zebrazonderstrepen
    6 februari 2018 at 15:00

    Hier ook allemaal geprobeerd maar als je 3 dagen instagram aan de kant gooit, zie je al je effort verdwijnen als sneeuw voor de zon. Instagram was leuk, fun, speels. Maar vandaag krijg ik vaker een haat liefde verhouding, ik heb gewoon geen zin om alles wat ik op een dag doe te delen om toch maar onder de aandacht te komen.

    • Reply
      Liesellove
      6 februari 2018 at 15:06

      Laten we het terug fun maken 🙂

  • Reply
    Goofball
    6 februari 2018 at 16:46

    Wow, ik wist niet dat pods bestonden. Ik las je post en begreep er niets van en moest eerst pods opzoeken. Wat eerlijk om hierover te schrijven. Ik denk wel dat je opgelucht gaat zijn als je niet meer aan die verplichte likes gaat meedoen.

    Instagram is voor mij een plaats waar ik mooie foto’s vind en zoek waar ik bij glimlach (schattige kindjes van andere mensen) of zen van wordt (mooie landschappen, natuur, architectuur). Accounts met veel van dat like ik en volg ik. Teveel egotripperij (selfies, outfit of the day, publiciteit voor producten of blogposts) zijn voor mij een afknapper alsook de vele banale stories. ‘k neem quasi nooit een foto speciaal voor instagram (soms eens een close-up van bloemen of een gebouw), maar post eerder met wisselende frequentie als ik door mijn fotostream scroll en een van mijn talloze foto’s ietwat fotogenieker vind (zonder bewerkingen, want daar ken ik geen bal van en dat gaat ook niet om met 1 vinger op ’t wc of zo snel iets te posten :p…oeps, ja, ik post soms op wc).

    Maar JA! Natuurlijk krijg ik graag likes (ik ben super in mijn nopjes met elke foto die >20 likes krijgt, haha), maar nog het meest van mensen die vaak voorbij komen voor een like en die ik ken of die ik beetje leer kennen omdat ik die zelf ook volg. ‘k denk dat dat mij het gevoel/ illusie geeft een “virtuele kennis/vriend” te zijn omdat die blijkbaar blijft terugkomen en het totaliteit van mijn foto’s leuk lijkt te vinden en dus beetje mijn smaak deelt en mij hopelijk wat sympathiek vindt. ‘k denk dat ik veel meer nood voel aan zoiets dan aan de likes van individuele foto’s. Bij mijn blog is dat ook zo. ‘k blog liever voor kleine club van min of meer bekende lezers dan dat ik mijn inhoud aanpas om meer onbekende lezers te krijgen. Dat vind ik in zekere zin een creepy gevoel.

    Maar ja, ik snap de val wel. Ja, ik ben al minder geremd om een foto die ik zelf al wat minder acht nog te posten “want die gaat toch niemand schoon vinden”. We vallen allemaal op ons niveau wel in de val van online geliefd willen zijn.

    maar dus: als ik je foto like op ig (wat ik af en toe doe…onder mijn echte naam), dan is dat niet omdat ik in een pod zit :)…maar ’t is misschien wel met een peuter op mijn schoot of terwijl ik op het WC zit :D.

  • Reply
    Goofball
    6 februari 2018 at 16:47

    oh help, pas als ik op post klik zie ik altijd maar hoe lang mijn comments zijn. ik typ en typ maar.

  • Reply
    Marleen
    6 februari 2018 at 19:01

    Lies, ik leerde je kennen via je naaiblogs en via Lieselove de stoffenshop waarbij ik een paar keer bij jou thuis kwam. In eerste instantie kon ik veel leren en gewoon ik las je graag (en zag graag de foto’s van (toen enkel) Axelle mèt je naaisels. Naaien was en is immers mijn hobby. Maar ook nadien bleef ik je graag lezen.
    Ik gaf al ergens een hele tijd geleden de reactie waar ik nog altijd achter sta, dat het gewoon fijn is dat je je zo kwetsbaar openstelt en zo eerlijk bent. Dit maakt je gewoon èn mama èn menselijk. Ik geloof erin dat jouw schrijfsels vaak die schop onder de kont zijn om anderen te stimuleren om ook eerlijk voor hun ding op en uit te komen! Dus beste Liese, ik kon wel je mama zijn, maar ik blijf je heel graag verder lezen! en nota bene; als 60-ger haat ik dat instagram gedoe want ik kan niet meer mee (ik kan het gewoon niet!!!!). En wat ik ook zo jammer vind is dat men vroeger via facebook regelmatig give away’s en zo kon krijgen, meedoen, volgen….Nu is precies alles via dat instagram gedoe, en dan blijf ik een beetje triestig achter dat ik als oudje niet meer kan meedoen! (wauw zeg, zijn jullie allemaal 30-gers? ik wil precies niet oud worden hé ?).
    Maar om eerlijk te zijn….mijn vriend zegt ook soms dat ik meer tegen mijnen laptop zeg dan tegen hem (schaam…..)en dan ben ik gewoon mijn emails en facebook aan het bekijken en af en toe graag een blog zoals deze 🙂

  • Reply
    Wikkelgatjes
    6 februari 2018 at 20:39

    Ik had geen idee dat zoiets bestond?! Ik volg gewoon waar ik hoop leuke dingen te zien… En ik like wat ik leuk vind… Klinkt simpel hé? Al is het wél makkelijker dingen te liken als je de persoon achter de foto kent. En daar zit je vaak met een probleem hé, bij dergelijke kanalen. Maar eerlijk, ik vind (mijn bescheiden mening) bloggen, IG, fb (en whatever nog want de rest daar doe ik totaal niet aan mee)
    meer en meer op harde realiteit lijken: enkele “happy few zwaaien de plak” en de rest volgt. Klinkt misschien gek maar in het begin leek het alsof iedereen een plekje kreeg in die wereld maar ondertussen is ook dat geëvolueerd naar influencers en blinde volgers… Spijtig genoeg. Jou volg ik omdat ik je ken, en omdat ik wel wat van jouw wereld in die van mij herken. Maar ik begrijp het wel hoor. Want ergens staan de likes en volgers voor appreciatie van anderen, appreciatie voor wat je doet en wie je bent. En het zijn ook gewoon leuke media: ze zijn een bron van inspiratie, je krijgt het gevoel van in contact te staan,… Blijf gewoon doen wat je graag doet, das al gek genoeg 😀 authenticiteit, das ook schoon!!

  • Reply
    Kelly
    6 februari 2018 at 22:10

    Wauw, chapeau dat je je hier zo openstelt. Ik kan alleen maar beamen wat jij hier schrijft. Ik heb ook wel eens een aantal maanden gehad dat ik toch wat meer postte i.f.v. likes en op zo’n moment gaat Instagram wel je sociale media-leven beheersen. Uiteindelijk kwam het zo ver dat ik Instagram niet meer leuk vond. Ik ben dus terug overgeschakeld op mijn eigen ding doen: nog steeds maak ik een secure selectie van welk beeld ik online zet (ik ben dan ook fotograaf en ik hecht belang aan een mooi beeld), maar de frequentie en het aantal likes zullen mij worst wezen. Ik zie mijn aantal volgers ook dalen, maar ik geniet zelf des te meer van mijn feed. En dat laatste is uiteindelijk waar het allemaal om draait: voor mij is Instagram nog altijd mijn ‘little box of memories’ (een quote die ik trouwens ooit van een collega heb ‘gestolen’ ;-)). Doe zo verder dus! xx

  • Reply
    Kate Blanket
    6 februari 2018 at 23:05

    Blijf maar gewoon bij ons Lies! En podjes of niet, ik vind je foto’s gewoon leuk, en mij maakt het niks uit of die ‘perfect’ zijn of niet 😉

  • Reply
    Kreanimo
    7 februari 2018 at 13:21

    Ik heb het hele pod gedoe aan me voorbij laten gaan omdat ik er gewoon de fut niet voor had op het moment dat het echt een ding werd.
    Ik had het anders misschien ook wel geprobeerd hoor.

    • Reply
      Liesellove
      7 februari 2018 at 13:24

      Ja dat snap ik zeker hoor. En zo iets kleins met mensen die je kent vind ik ok. Maar nu is het idd al wat voorbij gestreefd.

  • Reply
    An
    7 februari 2018 at 19:22

    Blij dat je dit zelf inziet, ik houd ook het meest van een Lies die niet met cijfertjes bezig is. Gewoon omdat je gelukkiger bent zonder. Ik kijk graag mooie plaatjes op IG, kies o.a. op basis daarvan wie ik wel of niet volg. En zo moet dat omgekeerd ook gaan. Wie mijn feed niet interessant vindt, hoeft niet te blijven 😊 Ik wil toch ook niet op café met iemand die mij niet tof vindt? Doe maar lekker gewoon x

  • Reply
    Nathalie
    8 februari 2018 at 19:31

    Je weet al hoe ik erover denk hé ;)) Dus : goed zo!

  • Leave a Reply