Monthly Archives

februari 2016

Selfmade

Mori Top by Elegance & Elephants Patterns (Kid’s Clothes Week #2 – spring 2016)

Afgelopen weekend viel mijn oog in mijn facebook-feed op een oproepje van Elegance & Elephants Patterns. Zij zocht patroontesters die de Mori Dress & Top wouden uitproberen. Ik reageerde onmiddellijk maar was toch erg verbaasd toen een berichtje in mijn mailbox mij vertelde dat ik mocht testen. Behoorlijk benieuwd was ik naar wat die frutsels (of hoe je het ook moge noemen) zou geven bij mijn kleine madam. Die frutsels tekenen het modebeeld erg deze zomer maar eerlijk, ’t valt toch niet altijd even schoon uit hé?IMG_8336De Mori Dress & Top is best een eenvoudig patroon, heel snel in elkaar te zetten en je kan kiezen voor de jurk of het topje. Het enige verschil is dat je bij dat laatste wat minder zoomwaarde moet bijtekenen. Mijn plan was een jurkjesversie maar bij de finishing touch had ik snel door dat ik ergens een foutje moest gemaakt hebben. Het patroon voorziet reeds naadwaarde, bijgevolg keek ik over het stukje dat meegeeft dat je de zoomwaarde wel nog moet bijtekenen. Tjah, ik en handleidingen lezen, dat gaat gewoon niet goed samen. Op dat kleine probleempje na (dat uiteindelijk toch geen probleem is want zie hoe schattig met een short…)  zat het op een wip in elkaar. Je krijgt best een uitgebreide handleiding en als je zoals ik aan de slag gaat zonder veel te lezen kom je met een beetje nadenken ook al heel ver.  Mori Dress & Top - Elegance & Elephants Patterns Liesellove IMG_8322IMG_8357Ik koos voor een heerlijk zacht stofje van Nani Iro. De aaibaarheid van die stof is gewoon perfect voor deze zomer. Oh ik kan al bijna niet meer wachten… ’t Was trouwens mijn eerste keer met Nani Iro, maar geloof mij, ’t zal niet de laatste keer zijn. Nu ik geen eigen shop meer heb, houd ik alvast enkele winkels in de gaten. IMG_8481Ik vind het patroon een aanrader voor iedereen al moet je van de grote frutsels houden. Je kan ze natuurlijk altijd makkelijk wat verkleinen. Nadenken over je stofje doe je best ook. Luchtige, lichte stofjes werken het beste voor dit patroon! Soit, ik ben verkocht… Jullie ook? Dan kan je vanaf 29 februari het patroon aankopen bij Elegance and Elephants Patterns!

Rest me nog enkele foto’s te tonen van Axelle in actie! ’t Was weer rennen, springen en rond draaien. Maar allé het leverde toch nog schoon materiaal op.
IMG_8468IMG_8492 IMG_8493 IMG_8494

Stof: Blue Mountains – Nani Iro
Patroon: Mori Dress & Top – Elegance & Elephant Patterns

Selfmade

Mickey Mouse voor Axelle (KCW #1 – spring 2016)

IMG_8039 IMG_8044Mezelf goed voorbereiden was het plan voor de nieuwe Kid’s Clothes Week. Tot ik vergat dat die vandaag start: geen nieuwe patronen overgetekend, geen klaarliggende projecten, zelfs amper inspiratie voor het nieuwste thema: ‘Toys.’ Voeg daar bij dat ik ondertussen ook nog eens twee patronen aan het testen ben en u weet genoeg: tijd tekort. Toch blijven we kalm want sinds er meer tijd is vrijgekomen, wil ik mezelf geen naaidruk meer opleggen.

’t Toeval wil dat ik eerder deze maand een perfect stofje kocht voor het nieuwste KCW-thema. Nog meer toeval (of toch niet) omdat ik dat stofje net gisteren verwerkte. Ik koos voor mijn favoriete patroon en was voorzienig: ik voorzag een zoom van twee centimeter zodat het zowel nu als in de zomer perfect draagbaar is. Hoera voor mezelf. IMG_8229De perfecte knoop vinden voor het flapje op de jurk was niet makkelijk. Gisteren keerde ik mijn knoppenvoorraad volledig om, maar helemaal niks te vinden… Frustratie alom, die deze morgen echter snel gecompenseerd werd. Even binnenspringen in de Veritas, de perfecte knop vinden en buitenstappen met nog véél meer moois dan net dat ene knopje. Herkenbaar?

Over dat knopje, daar heb ik toch op gevloekt. Niet alleen vond ik gisteren niet de perfecte match, toen ik vandaag startte met aannaaien kon ik maar niet beslissen als ik voor één of twee exemplaren ging. Ik naaide er eerst twee maar veranderde toch nog van idee. En wat betreft knopen aannaaien, echt serieus zeg, ik krijg dat nooit goed… Ik paste al kweetniehoeveel tips toe, maar echt perfect op zijn plaats blijven, dat doet die knop wederom niet. So please, tell me, wat is jullie knopengeheim? IMG_8153IMG_8165Kijkt u trouwens bedenkelijk naar de stof met Mickey op? Ik weet het, voor sommige doet het terugdenken aan het ‘Donaldson’-tijdperk en anderen denken allicht “Allé, die ging toch nooit voor tekenfilmfiguren gaan ?” Tjah, als moeder verander je nu éénmaal en zeg nu zelf, deze stof kan er toch echt mee door hé?

Het nemen van foto’s was trouwens een hel: slecht licht en een slecht-gezinde Axelle. Ik moest alles uit mijn trukendoos halen en dan nog hielp dat niet echt. De foto’s tonen dus eigenlijk maar een glimp van hoe mooi ze er werkelijk mee is. Maar u heeft een idee van mijn eerste KCW-project en ik? Ik ga nu lekker verder zorgen voor mijn hysterische dochter… IMG_8262IMG_8284

Oh ja, doen jullie deze editie mee? Zijn jullie dan even goed voorbereid als ik of hebben jullie een strak plan? Allé, nog even reageren en dan hop een uurtje naar je naaimachine…

 

Stof & fournituren bij Veritas

Make it yourself

Pin it & make it #7 #Quinoa met rode biet

IMG_5626-2Ons webshopavontuur zit er op. We moesten afscheid nemen van onze droom i.f.v. ons gezin. Maar er blijven ook mooie dingen over. Vriendschappen ontdekken dankzij de webshop, daar ben ik intens dankbaar voor. ’t Zal u niet verwonderen dat het daarbij gaat om mensen met dezelfde passie: naaien. Daarom werd er met enkele leuke madams nog eens een naaidagje gepland.

Last minute moest zij afzeggen maar in mijn hoofd zorgde haar workshop-eten van 20 december voor inspiratie. Echter, ik ben niet zo thuis in het ‘nieuwe koken.’ Lang leve Pinterest dus, want daar pinde ik mijn hulpbron. Ik paste het recept echter aan en bekwam zo mijn eigen quinoa-salade!

Nodig voor 4 personen:
– 300 gram quinoa
– 500 gram gekookte bietjes (ik koop die kant-en-klare bij Ah)
– Feta (150 gram of meer ;-))
– Kruiden zoals peterselie, kaneel, zout, peper… (doe een beetje naar je eigen smaak)
– Een bosuitje of een sjalotje
– Rozijnen

Kook de quinoa volgens de richtlijnen op de verpakking. Laat afkoelen. Snijd de rode bieten in kleine blokjes. Hak de ui (en eventueel de verse peterselie). Meng dit onder de afgekoelde quinoa. Verkruimel de feta erboven. Voeg een handje of twee rozijnen toe en kruid het geheel af naar smaak met bijvoorbeeld kaneel en peper en zout. Serveer alles heerlijk koud! Ik voorzag ook nog een broodje met kruidenboter en lieve Helena voorzag nog een heerlijk slaatje. Al een geluk dat wij voor lichte voeding hingen, want ons Isabelle bakte een kei lekkere taart. Yummy!

Personal

My week, my pictures

Schermafbeelding 2016-02-21 om 07.29.16 Schermafbeelding 2016-02-21 om 07.29.37 Schermafbeelding 2016-02-21 om 07.30.01 Schermafbeelding 2016-02-21 om 07.30.14 Schermafbeelding 2016-02-21 om 07.30.23

1.Deze week startte goed. Nog steeds aan mijn lijf aan het werk door o.a. wekelijks minstens twee keer naar de bodystyling te trekken. Daar kreeg ik het nieuws dat ik ondertussen 17 cm kwijt ben. Hoopgevend en stimulerend om door te zetten.

2.’t Contrast kan niet groter zijn dan met foto 1. Daar waar ik maandag nog helemaal ondergedompeld zat in een gezond leven, maakte ik dinsdag (en eigenlijk de rest van de week) ongezonde keuzes. ’t Was op de één of andere manier mijn week niet. En ik ben zo éne die dan troost zoekt in eten. Ik vond geen energie om ’s morgens voor een gezond ontbijt te gaan, verder had ik ook geen menuplannen gemaakt voor de week en tjah, dan loopt het hier dus volledig in het honderd. Deze avond weet ik alvast wat ik zal doen, want morgen willen we de draad gewoon terug oppikken… 😉

3.’t Was dan mijn week niet, deze week, ik naaide wel heel wat kleertjes. O.a. 8 super schattige leggings voor mijn kleine man die groeit als kool, maar ook twee lilajurkjes voor Axelle haar zomerkast. Bovendien startte ik het met opruimen van onze garage: ’t wordt een multifunctionele ruimte waar alle leden van het gezin een plaatsje krijgen. ’t Speelgoed verdwijnt eindelijk uit onze living: ‘Well hello, volwassen kamer.’ Stefaan zijn machinerie krijgt er een ‘warm’ plaatsje en ik krijg mijn hoogst eigen persoonlijke naairuimte met veel plaats om al dat gerief op te bergen! Yay!!!

4.In december kocht ik een nieuwe overlock: de Bernina 800DL. ’t Is in functie van nieuwe plannen (en voor zij die denken dat ik kleren ofzo ga maken op bestelling: ge zit er compleet naast!) Tot afgelopen week stond dat ding echter onaangeroerd. Op de één of andere manier had ik geen goesting om uit te pluizen hoe je dat ding moest inrijgen. Maar kijk, deze week deed ik het dan toch en had ik bovendien een eerste overlock-les bij Mertens. Ik kan alleen maar zeggen: wat een machine is dat!

5.Na een weekje looprust (door de vakantie) begon ik deze week vol goeie moed aan 30 minuten lopen aan één stuk. Ik haal nog net de 5 kilometer niet in 30 minuten, maar het scheelt echt niet veel. Dus dat wordt trainen om het wel te halen en dan zien we wel, hoe mijn lijf daarop reageert en als we verder gaan tot 10 kilometer.

Benieuwd naar hoe jullie week was! Ook veel baalmomenten gehad zoals ik of net het omgekeerde: een topweek achter de rug?

Personal

Oorlog in mijn hoofd

30 jaar en een beetje… zo oud ben ik. Ik kan allicht een heel bericht vullen daarover, maar dat houden we voor een andere keer. Vandaag schrijf ik enkel over de 30 jaar dat ik al worstel met de mensheid, al vermoed ik dat dat in het begin nog wel meeviel. Maar vandaag is zo een dag dat ik met een knoop in mijn maag opsta. Tranen zitten klaar, ook al voel ik mij best goed. Alleen, ik heb zo van die dagen… ’t Heeft niks met mijn kinders te maken, met mijn huwelijk of gelijk wat.

’t Zijn dagen die al lang voor dat alles ook bestonden. 
’t Zijn dagen waarop ik aan alles en iedereen twijfel, niet goed begrijp wat dat met de mensheid is en waarom we doen wat we doen.
Dagen waarop ik twijfel aan vriendschap en oprechtheid, aan eerlijkheid en dingen doen zonder bijbedoelingen. Want bestaat dat wel? 

b5ed8db4ec155c37ab69af64310a2cdd-2

Dagen waarvan ik het gevoel heb dat ik iets moet bewijzen. Alleen, na 30 jaar lukt me dat nog steeds niet, heb ik het gevoel te falen. Ook al weet ik niet wat er te bewijzen valt, laat staan waarom ik dan faal. Maar ’t is een gevoel, eentje die er af en toe is. Zomaar uit het niets, om daarna terug te verdwijnen naar het diepste van mijn gedachten.

Een strijd met mijn gedachten, met mensen, met oprechtheid en eerlijkheid. Een strijd die ik niet wil strijden maar onvermijdelijk toch elke keer toeslaat. Een strijd waarvan ik mijn hart wil afsluiten, het wil beschermen tegen de bulldozer die onverbiddelijk de muur sloopt…

En dan, is ie plots weg, de knoop, tot hij beslist opnieuw een traan over mijn wang te laten rollen en oorlog te voeren in mijn hoofd.