Browsing Category

Mommy & Me

Personal

Het geboorteverhaal van Estelle

bevalling Estelle geboorteverhaal14 september 2018, de dag van Estelle haar geboorte. Een dag die voor altijd in mijn geheugen gegrift zal staan, net zoals de geboortedagen van haar zussen en broer. Op de één of andere manier vergeet een mens veel, maar niet hoe de geboorte van je kind verlopen is. Al is er wel één iets dat je van dat moment effectief vergeet en dat is de pijn. Achteraf weet je nog wel dat bevallen best pijnlijk is, maar de pijn zelf kan je je toch niet meer voor de geest halen. Gelukkig maar, want anders werden er allicht nooit broers en zussen geboren. Lees verder

Personal

Welkom kleine Estelle

Estelle14 september 2018 gaat de geschiedenis in als de geboortedag van Estelle. Zusje van Axelle, Baptiste en Céleste. Daardoor alleen al wordt het een dag die ik nooit meer zal vergeten. Elke minuut staat in mijn geheugen gegrift ook al duurde de arbeid 14 uren. Stukken langer dus als je dat vergelijkt met die van haar zussen en broer. Lees verder

Personal

De laatste keer 39 weken zwanger

Ik leerde ondertussen dat je nooit echt nooit mag zeggen. Maar in normale omstandigheden is dit de laatste keer dat ik zwanger zal zijn. Dat betekent dadelijk ook de laatste keer 39 weken. Al was ik, ondanks drie kinderen, nog maar één keer effectief 39 weken zwanger en dat was bij Baptiste. Van die zwangerschap weet ik niet meer echt alles, behalve dat ik niet zo extreem veel last had van persé willen bevallen zoals nu. Lees verder

Lifestyle

Behind the feed: mags_and.her.gang

behind the feed instagram mags_and.her.gangLiesellove staat onlosmakelijk verbonden met social media. Zeker sinds ik mijn opleiding heb afgerond en eindelijk weet welke richting ik uit wil met mijn professionele carrière. Dat ik tonnen inspiratie haal uit Instagram, dat wisten jullie al. De liefde voor het platform is niet altijd even groot geweest. Wie me hier al een tijdje volgt, weet dat wel. Maar sinds dit jaar smijt ik me terug helemaal en met plezier in de wondere wereld van Instagram. En omdat het niet altijd over jezelf moet gaan, bracht ik deze zomer met regelmaat het verhaal van anderen hun Instagram. Het plan was enkel tijdens de zomer dit te doen. De laatste weken sloeg ik echter over, want tjah zwangere vrouw is soms te moe om te bloggen.

Omdat behind the feed toch een erg leuke rubriek is, besloot ik gewoon af en toe zo tussendoor een verhaal te brengen van een andere Instagrammer. Niet op vaste dagen, niet elke week maar met regelmaat. Vandaag is het de beurt aan Mags_and.her.gang. Lees verder

Personal

Ik zal mijn best doen

angst bevallenElke dag dat je komst dichterbij komt, neemt mijn angst toe. ’s Nachts word ik wakker en breekt het angstzweet me vaak uit. “Ga ik dit wel kunnen?” Mensen zijn allicht mijn gezaag beu wanneer ik het erover heb, maar het is sterker dan mezelf. Gek hoe je na al drie bevallingen te hebben meegemaakt, plots zoveel schrik kunt hebben. Want natuurlijk heb ik geen schrik voor je aanwezigheid bij ons. We zien je nu al zo graag en zagen je tot op heden enkel via echo’s.

Er is natuurlijk soms wel eens wat gepieker over hoe ik dat grote gezin van mij moet aanpakken. Je broer en zussen zorgen er soms voor dat het best pittig is. Weten dat er nog eentje bijkomt die misschien net even fel is of mogelijks nog feller dan zij… Maar dat kunnen we aan, met vallen en opstaan allicht, maar dat kunnen we.

Ik wil gewoon dat jij er bent.

Natuurlijk weet ik dat ik dat bevallen ook aankan. Ik deed het al drie keer. Drie keer zonder enige verdoving. Telkens met complimenten van de vroedvrouw en dokter: een natuurtalent. En toch voel ik me niet echt een natuurtalent dezer dagen. Ondertussen heb ik er enigszins vertrouwen in dat ik het ziekenhuis wel tijdig bereik. Gewoon vanaf ik denk dat het begint, alles regelen zodat ik kan vertrekken. Ik sprak genoeg mensen aan die me kunnen helpen in geval dat papa niet bij mij is… Komt goed! Broer en zussen zullen niet meegesleurd worden naar het verloskwartier want daar heb ik de laatste maanden vaak over gedroomd.

Angstzweet breekt me echter uit als ik nadenk over dat bevallen op zich. Er kan zoveel mislopen en ik weet het. Je mag daar niet bij stilstaan, maar ik doe het toch. Het liefst van al zou ik willen dat je al gezond en wel op mij lag. Verder weet ik ook niet hoe ik dat bevallen deze keer weer moet gaan aanpakken. Al mijn ervaring lijk ik te vergeten. Ik kan enkel nog denken aan de pijnen en de hyperventilatie van de vorige keer bij je zus. Het jaagt me schrik aan te weten dat het weer zo snel kan gaan.

Je geur kunnen opsnuiven, je poezelige wangetjes kunnen strelen.

Geen tijd krijgen om te beseffen dat je moet bevallen, dat heeft me meer getraumatiseerd dan ik zelf dacht. Het is overweldigend. Dat is het eigenlijk sowieso. En nu weet ik niet als ik tegen die gevoelens bestand ben. Ok, in mijn hoofd misschien wel, maar gevoelsmatig moet ik elke keer ik eraan denk iets meer slikken.

Je bent ook het kindje dat tot nu toe het grootst en zwaarst geschat wordt. Ik had misschien niet moeten terugkijken naar hoe dat bij je broer en zussen was, want sindsdien denk ik helemaal dat ik het niet zal aankunnen. Belachelijke eigenlijk he, want miljoenen vrouwen gingen me voor en ik deed het zelf al drie keer.

Kom je snel? Dan doe ik mijn best om niet meer bang te zijn…

Ik wil gewoon dat jij er bent. Je geur kunnen opsnuiven, je poezelige wangetjes kunnen strelen. Genieten van die eerste momenten en samen met je een onvergetelijke weg aangaan. Maar daarvoor moet ik dus nog even door dat bevallen… Kom je snel? Dan doe ik mijn best om niet meer bang te zijn…