Kennen jullie mevrouw Liesellove eigenlijk wel?

Een volgende vraag van “The Sunshine Blogger” – award die ik graag wil beantwoorden is de volgende: “Kennen je lezers de dame achter de blog?”…

by 

kennen jullie liesellove?Een volgende vraag van “The Sunshine Blogger” – award die ik graag wil beantwoorden is de volgende: “Kennen je lezers de dame achter de blog?” Toen ik de vraag zag staan, wilde ik hier dadelijk over schrijven. Vooral omdat ik daar zelf een mening over heb maar ook benieuwd ben naar de mening van mijn lezers. Dus bij deze, laat zeker even weten wat jullie daar zelf over denken. Misschien is het wel iets helemaal anders dan ik zelf denk…

Maar goed, kennen jullie mij dus?

Volledig kennen, dat is natuurlijk onmogelijk. Er zijn altijd dingen die een mens niet op het wereldwijde web smijt en een geschreven woord blijft uiteindelijk nog steeds een geschreven woord. Sommige nuances en typische kenmerken kan je via een blog niet laten zien. Maar lees je deze blog met regelmaat, dan kom je toch al aardig dichtbij. Of tenminste, dat is toch wat ik denk.

Ik schrijf over heel veel en beperk me daarbij niet tot enkel de leuke dingen. Ook persoonlijke getuigenissen komen hier aan bod, waarin ik me vaak kwetsbaar opstel. De combinatie van alles wat ik breng en hoe ik dingen verwoord, zijn effectief heel erg aan mijn persoon verbonden. Zo durf ik hier al eens dingen bespreekbaar maken die niet altijd evident zijn. In real life neem ik ook niet echt een blad voor de mond. ’t Is te zeggen, ik probeer natuurlijk altijd beleefd te zijn maar ben nu niet degene die zomaar zal zwijgen.

Want ook daar ben ik een krak in het verstoppen van mijn angsten en onzekerheden.

Net zoals ik graag vertel hier, babbel ik in real life ook graag. Onlangs kreeg ik op een event zelfs de vraag of er iets met mij was, omdat ik bijzonder stil was. Als ik stik kapot ben, val ik namelijk stil. Dat is zowat het enige moment… Tenzij ik ziek ben of er iets heel ergs is. Maar je begrijpt me wel…

Ik ben heel erg gepassioneerd, grote mond, klein hartje, tikkeltje perfectionistisch. Dat alles wordt nog eens overgoten met een sausje van onzekerheid. Dat laatste valt denk ik het minst van al op hier, tenzij ik er expliciet iets over schrijf. Wanneer ik mensen effectief in real life ontmoet, hoor ik dan ook vaak hun verbazing. Maar uiteindelijk is dat ook niet zo anders dan in real life. Want ook daar ben ik een krak in het verstoppen van mijn angsten en onzekerheden. Ik zei het al hé: grote mond, klein hartje.

Het is ook niet voor niks dat ik er het hart van in ben wanneer ik in de online wereld hoor dat ik sommige dingen enkel schrijf voor cijfers of in real life helemaal niet ben wie ik hier en/of op Instagram ben. Al probeer ik mij steeds vaker op het positieve te focussen want hé, dat was mijn doel in 2018 he?!?

Maar ja, wie mij hier volgt, leert me effectief kennen. Of dat is toch wat ik denk…

9 comments

  1. Al denk ik dat je vrij dicht bij je ware ik komt op deze blog, het blijft een tekst die je schrijft en herschrijft, waar je je woorden wikt en weegt. Die barrière valt in het echte leven helemaal weg. Je laat toch altijd een ‘gekuiste versie’ zien, al is het maar beperkt. Maar laat je niet doen door geroddel. Hoge bomen vangen veel wind, en je gooit je met deze blog écht heel oovallend de wereld in. Ik ben blij dat ik je hier toch een stukje heb leren kennen…

  2. ‘k heb wel het gevoel als ik jouw blog lees, dat je authentiek schrijft en dus allerlei facetten uit je leven /persoonlijkheid aan bod laat komen. Maar dat weet je als lezer natuurlijk nooit helemaal zeker. ‘k vind dat ook zelfs een beetje een valkuil als lezer van veel blogs dat ik de illusie in mijn hoofd krijg die mensen te kennen. Het is wel goed te beseffen dat niemand echt echt alles online zal zetten.

    Bij jou lees ik in je blog ook een soort continue rusteloosheid die ikzelf vermoeiend zou vinden. “Zet je gewoon even neer met een kop thee en zit gewoon een beetje eventjes” denk ik dan. Daar heb ik zelf toch meer nood aan.

    In elk geval vind ik het leuk een blog te volgen die zowel positieve dingen post, als uitdagingen en zaken die moeilijker gaan. Die vertrouw ik meer en vind ik meer herkenbaar.

    1. Met die rusteloosheid kan ik steeds beter om maar anderzijds definieert het mij heel erg. Was dat er niet, dan zou ik heel anders zijn. Gewoon een beetje zitten zit er voor mij nog niet in. ☺️ En zeker niet met thee want dat lust ik niet ☺️

  3. Ik merk zelf met bloggen, hoe open je ook bent. Toch blijft het eigenlijk altijd wel dat mensen een ander beeld krijgt dan de werkelijkheid. Dat kleine stukje onzekerheid proef je wel door op je blog. Mits je langer leest.

    Maar het vele babbelen, zowel op als buiten de blog. Daar moest ik even om grinniken

    1. Ik ben het op dat vlak niet met je eens. Ik breng hier niet iemand anders dan in de werkelijkheid. Maar dat je me hier niet volledig kent is natuurlijk ook wel heel logisch. 😉

  4. Hihi herkenbaar! Het valt idd dan op als je eens stil bent… ik geloof dat ik dat aan jou vroeg laatst. Ik dacht écht dat er iets was en ik wil dan meteen mensen altijd gaan troosten of een luisterend oor bieden. Hopelijk ben je snel weer beter en minder moe, dan kunnen we nog eens tetteren hahaha ;))

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Ik accepteer de Privacy Policy

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.