Browsing Tag

Mama zijn

Personal

Inspirerende verhalen #5: de leuke wereld van mama Lobke

inspirerende verhalen: leuke wereld lobkeDe weg die we moeten afleggen tot het krijgen van kinderen en/of ze groot brengen, is niet altijd de weg van vlotjes en easy, dat weet elke ouder/wensouder. Dat we daarin botsen op andere ouders met inspirerende verhalen waar we kracht en herkenning uithalen, is geen geheim. En dat hoeft niet altijd in de persoonlijke kring te zijn. Ook ik ging/ga vaak online op zoek naar verhalen die me op de één of andere manier konden/kunnen gerust stellen en/of steun boden/bieden. Dat ik niet de enige ben, blijkt uit de leescijfers van mijn eigen persoonlijke verhalen over het moederschap. Daarom laat ik deze zomer andere moeders en vaders aan het woord op deze blog. Omdat zij elk op hun eigen manier inspirerend te noemen zijn. Ik stel hen vragen, zij vertellen hun verhaal.

Na een weekje te hebben overgeslagen, inspirerende mensen nemen ook vakantie enzo, laat ik vandaag Lobke aan het woord van de razend populaire mamablog ‘Leuke Wereld’. Een vrouw met het hart op de goeie plaats, al van de begindagen mamablogster, schreef al verschillende boeken, werkt aan eindeloos veel projecten en werd onlangs nog eens mama van haar derde kindje Mil!  Lees verder

Mommy & Me,Personal

Op de valreep…

Morgen wordt ze alweer 10 maanden! Nog net op tijd om enkele 9-maanden-foto’s te posten en wat mijlpalen neer te ‘pennen’. Evident is het niet meer, die foto’s nemen: stilzitten is absoluut geen optie  en de Milestone Baby Cards zijn haar favoriete hapje! 
Al 9 maanden plaats ik Axelle in de wasmand! Deze maand was het dus extra moeilijk maar door in sneltempo de foto’s te nemen kon ik er toch heel wat scoren en overleefde de kaart het ook.. Geen nood, ik toon u hier slechts een kleine selectie! 😉 

9 maanden werd een serieuze mijlpaal in haar ontwikkeling. Kruipen deed ze al een tijdje behoorlijk vlot. Maar rechtop staan en zichzelf recht trekken is hier ook aan de orde. Ze doet klappehandjes en “dada” en begint mee te wiebelen wanneer wij zingen voor haar. Verder doet ze soms ook onze bewegingen na en begint ze kei hard te tieren als wij haar iets verbieden… Een karaktertje om ‘U’ tegen te zeggen! 😉
En dan was er ook nog de eerste tand! Al maanden kwijlt zij alsof er elk moment een tand kon doorbreken! Vaak hebben we gezegd: het zullen de tandjes zijn, maar weken later was er nog steeds niks te zien! En dan viel het mij plots op: een tandje! Hoe lang het er al was? Geen idee… Het kind heeft er niks van last van gehad… Tot vandaag tenminste… Tand 2 op komst en mama heeft het geweten! 
Mommy & Me

9 maand…

9 maand, zo oud is kleine uk al.
Tijd gaat snel, straks is ze al een jaar. 
Baby, die eigenlijk al niet meer zo baby is, was moe. Een lachje kon er niet af. Bovendien gigantisch veel fascinatie voor de bloemen, de bomen & het gras. Na 9 maand kan ik wel ze: madam heeft een karaktertje! Ze weet wat ze wil (van wie zou ze dat hebben?) 
Kleine uk kruipt al 3 maand van hier naar daar en zit dan ook niet meer graag in haar park. Het woordje neen begint ze aardig te begrijpen met een pruillip tot gevolg! Wanneer de koelkast open gaat zit ze onmiddellijk aan je benen en wanneer de microgolfoven lawaai maakt begint ze te lachen.
Papier, karton & plastiek zijn haar lievelingsspeeltjes. Durf dat maar eens af te nemen… 
Eten delen met andere kindjes vindt ze maar niks en ook de onthaalmoeder moet geen ander kind vastnemen. Onbewaakt in een ruimte achter later is niet langer een goed idee. De ontdekking van de wereld, net iets boven je, zorgt voor avontuurlijke toestanden waarbij het op de knieën zitten en op de voeten staan uitvoerig getest wordt! 
En niet onbelangrijk: het woord mama! Ze zegt het nog niet bewust maar het kind zit hele dagen door deze klanken te produceren! Het wordt dus zeker haar eerste woord… 😉
9 maand…
Tijd gaat snel…
Haar missen zou niet meer gaan! 

Mommy & Me

8 maanden

8 maanden terug was ze er net.
Tijd gaat snel…
Kleine uk die ondertussen vlotjes rolt, kruipt en sinds deze week op haar knietjes gaat zitten. Het zitten zelf gaat vlot, maar madam maakte nog niet de link dat ze ook uit zichzelf kan gaan zitten op haar poep. 
Vertellen doet ze de hele dag door, tot ’s nachts toe. Alhoewel we over de nachten nog steeds niet mogen klagen. Een serieuze eigen wil is toegevoegd aan het lijstje van “Wat ik al kan.” Honderd keer opnieuw iets proberen om dan langzaam aan het woordje “neen” te leren begrijpen. Nog altijd overal mee naar toe. Het kind geniet van bezoekjes aan de wereld. Is het nu bij oma, bij vrienden of een wandeling in het stad. Altijd content, altijd lachen, nooit een traan.
8 maanden…
Niet te geloven…
In mijn hart voor altijd!