Up and down

September 2015, geboortemaand van mijn kleine man. Voor zijn komst had ik schrik voor van alles en nog wat. Uiteindelijk bleek het allemaal mee te…

by 
September 2015, geboortemaand van mijn kleine man. Voor zijn komst had ik schrik voor van alles en nog wat. Uiteindelijk bleek het allemaal mee te vallen. Organisatorisch merkte ik amper dat er een tweede bij was gekomen. Integendeel, dezer dagen lijkt dat beter te lukken. Ook de liefde voor mijn tweede blijft even groot en omstaanders zijn minstens even geïnteresseerd.
De befaamde roze wolk die was er niet maar ook de andere bleef netjes weg. Smoothly, op wat hevigheid van Axelle na. Tot we verborgen reflux ontdekten bij mijn kleine man. Maar door eerdere ervaringen kon ook dat mij geen schrik aanjagen. Dat ik zelf lang niet sliep, was niet te verwijten aan mijn kind.

Maar toen ging het op de een of andere manier mis. In november ontdekten we spruw bij mijn kleine man. De hel begon. Van een rustig kind, dat we konden helpen met zijn pijnlijk refluxprobleem, kregen we een onrustig mannetje. Drinken liep moeilijk, uren en uren zat ik met hem in de zetel. De angst voor voedingsmomenten nam toe.

’t Werd een wisselwerking van hij pijn en ik stress. Een vicieuze cirkel noemen ze dat zeker?
Uiteindelijk wonnen we van de spruw maar op de één of andere manier was hij al negatief geconditioneerd met dat eten. Daar waar hij oorspronkelijk zijn verborgen reflux compenseerde met veel drinken, weigerde hij nu al te vaak.
Huilbuien, steeds meer, steeds vaker.
Moeders hart steeds kleiner en kleiner.
 Toch, we haalden het en de rust keerde terug in huis. Ik durfde er bijna zelfs terug in te geloven. Maar toen kwam er RSV en waren we weer helemaal bij af en we blijven bij af. Een zoveelste doktersbezoek wordt gepland.
Levend op hoop, dat er snel beterschap komt…

12 comments

  1. Ik hoop dat na de RSV (die jullie sowieso overwinnen!) de rust wat wederkeert en jullie tijd krijgen om wat op adem te komen. Want als ik al moe ben, wat moet dat dan bij jou niet zijn… Veel succes en beterschap, ooit komt het allemaal goed! Hang in there!

  2. Heel veel sterkte! Hopelijk wordt de RSV snel overwonnen en kunnen jullie langzaam weer bijkomen. Moeheid door een huilend en ongelukkig kind is het ergste wat er is….

  3. ook al dat vieze RSV-monster. Ik hoor het van veel moeders. Hopelijk kan hij snel komaf maken met dit lelijke beestje ene gaan jullie een mooie en rustige kerstperiode tegemoet!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.